Biblia · 1 Księga Samuela
1 Księga Samuela 21
1 Potem, przyszedł Dawid do Noby do Achimelecha kapłana, a zlękłszy się Achimelech wyszedł przeciwko Dawidowi, i rzekł mu: Przeczżeś ty sam, a nikogo z tobą? 2 I odpowiedzał Dawid Achimelechowi kapłanowi: mi król nieco, i rzekł do mnie: Niech nikt nie wie tego, po co cię posyłam, i com ci zlecił, przetożem sługi zostawił na pewnem miejscu. 3 A tak teraz maszli co przy rękach twoich, aby z pięcioro chleba, daj do ręki mojej, albo cokolwiek znajdziesz. 4 I odpowiedział kapłan Dawidowi, i rzekł: Nie mam chleba pospolitego przy ręce mojej, tylko chleb poświęcony; się tylko wstrzymali słudzy od niewiast. 5 odpowiedział Dawid kapłanowi, i rzekł mu: oddalone były od nas od wczorajszego i dziś trzeciego dnia, gdym wyszedł; były naczynia sług święte. Ale jeźli ta droga zmazana jest, i ta dzisiaj poświęcona będzie w naczyniach. 6 A tak dał mu kapłan chleby poświęcone; nie było tam chleba, tylko chleby pokładne, które były odjęte od obliczności Pańskiej, aby położono chleby ciepłe dnia, którego one odjęte były. 7 A był tam mąż z sług Saulowych onego dnia, zabawiony przed Panem, którego imię Doeg, Edomczyk, najmożniejszy z pasterzy, które miał Saul. 8 I rzekł Dawid do Achimelecha: A niemaszże tu przy ręce swej włóczni, albo miecza? bom ani miecza mego, ani żadnej broni mojej nie wziął w rękę moję, gdyż słowo królewskie przynaglało. 9 Tedy rzekł kapłan: Miecz Golijata Filistyńczyka, któregoś zabił w dolinie Ela, oto jest uwiniony w sukno za efodem; jeźli ten chcesz sobie wziąć, weźmij; bo tu inszego niemasz oprócz tego. I rzekł Dawid: Niemasz podobnego temu, daj mi go. 10 A tak wstał Dawid, i uciekł dnia onego przed Saulem, i przyszedł do Achisa, króla Getskiego. 11 Tedy rzekli słudzy Achisowi do niego: nie ten jest Dawid, król ziemi? Izali nie temu śpiewano w hufcach, mówiąc: Poraził Saul swój tysiąc, a Dawid swoich dziesięć tysięcy? 12 I złożył Dawid słowa te do serca swego, a bał się bardzo Achisa, króla Getskiego. 13 Przetoż zmienił obyczaje swoje przed oczyma ich, a czynił się szalonym w rękach ich, i kreślił na drzwiach bramy, i puszczał śliny na brodę swoję. 14 Tedy rzekł Achis do sług swoich: Otoście widzieli człowieka szalonego, czemużeście go do mnie? 15 Nie dostawa mi szalonych, przywiedli tego, aby szalał przedemną? tenże ma do domu mego?
Słowniczek archaizmów (14)
- niemasz
- nie ma
- rozkazał
- polecić, nakazać; polecenie
- jeźli
- jeśli
- tedy
- wtedy, zatem
- zaiste
- naprawdę, zaprawdę
- niewiasty
- kobieta
- przetoż
- dlatego
- wszakże
- jednak, przecież
- albowiem
- ponieważ, bo
- onego, onegoż
- ten, tamten
- izali
- czyż? (pytanie retoryczne)
- przywiedli
- przyprowadzę, przyprowadził
- żeście
- że jesteście
- wnijść
- wejdzie, wejść
Biblia Gdańska, wyd. 1881, domena publiczna