Biblia · Księga Abdiasza
Księga Abdiasza 1
1 Widzenie Abdyjaszowe. Tak mówi panujący Pan o ziemi Edomskiej: Słyszeliśmy wieść od Pana i od posła wysłanego do narodów: Ruszcie się, a powstańmy przeciwko niemu ku bitwie, 2 Oto cię maluczkim uczynię między narodami, ty będziesz bardzo wzgardzony. 3 serca twego zdradziła cię, o ty! który mieszkasz w rozpadlinach skalnych, w wysokiem mieszkaniu twojem, który mówisz w sercu swojem: Któż mię na ziemię ściągnie? 4 Choćbyś się wywyższył jako orzeł, , choćbyś między gwiazdami położył gniazdo twoje, i stamtąd cię stargnę, mówi Pan. 5 O jakożeś zniszczony! Izaliż złodzieje przyszli na cię? zbójcy nocni? Izaliby kradli nad potrzebę swoję? Gdyby ci na cię przyszli, co wino zbierają, izaliby nie zostawili którego grona? 6 wyszpiegowane są skarby Ezaw, a wynalezione są skryte rzeczy jego. 7 Aż do granicy wypchną cię wszyscy, z którymi masz przymierze; zdradzą cię, moc wezmą nad tobą ci, z którymi masz pokój; którzy chleb twój jedzą, ranęć zdradliwie zadadzą, tak, się nie obaczysz. 8 Izali dnia , mówi Pan, nie wytracę mędrców z Edom, a roztropnych z góry Ezawa? 9 I ulękną się mocarze twoi, o Temanie! dlatego, że porażeni będąc wygubieni będą wszyscy z góry Ezawa. 10 Dla bezprawia bratu twemu uczynionego hańba cię okryje, a wykorzeniony będziesz na wieki. 11 Stałeś dnia onego naprzeciwko, dnia onego, gdy cudzy imali wojsko jego, i gdy cudzoziemcy wchodzili w bramy jego, a o los miotali, tyś też był jako jeden z nich. 12 Nie patrzże na dzień brata swego, na dzień pojmania jego; ani się wesel nad synami Judzkimi w dzień zginienia ich, ani hardzie mów usty swemi w dzień ucisku. 13 Nie wchodź w bramę ludu mego w dzień utrapienia ich, ani patrz na złe jego w dzień doległości jego, ani ściągaj ręki swej na majętność jego, w dzień skruszenia jego; 14 Ani stój na rozstaniu dróg, abyś zatracał tych, którzy z nich uchodzą; ani podawaj nieprzyjacielowi w moc tych, którzy z nich zostali w dzień ucisku. 15 Bo bliski jest dzień Pański przeciwko tym wszystkim narodom; jakoś uczynił, tak ci się stanie, nagroda twoja obróci się na głowę twoję. 16 Bo ponieważ wy pić będziecie na górze mojej świętej, tak pić będą wszystkie narody; , mówię, pić i pożerać będą, aż się staną, ich nie było. 17 A na górze będzie wybawienie, a ta góra będzie święta, i posiędzie dom Jakóbowy osiadłości swe. 18 I stanie się dom Jakóbowy ogniem, a dom Józefowy płomieniem, dom zaś Ezawowy ścierniskiem; i rozpali się na nich, i strawi ich, a nikt nie zostanie z domu Ezawowego; bo Pan to mówił. 19 A tak odziedziczą krainę południową z górą Ezawa, i równinę z Filistyńczykami; posiędą też krainę Efraimową, i krainę , i Benjaminową i Galaadską. 20 A zaprowadzeni w niewolę tego wojska synów Izraelskich posiędą to, co było Chananejczyków aż do Sarepty; a zaprowadzeni w niewolę Jeruzalemczyków posiędą to, co jest na końcu państwa, posiędą z miastami na południe. 21 I wstąpią wybawiciele na górę Syon, aby sądzili górę Ezawa; a tak będzie królestwo samego Pana.
Słowniczek archaizmów (13)
- pycha
- duma
- owszem
- przeciwnie; owszem
- izali
- czyż? (pytanie retoryczne)
- jakoż
- a więc, jakże
- iż
- że
- onego
- ten, tamten
- jakóbowi
- Jakub
- jeruzalem
- Jerozolima
- tedy
- wtedy, zatem
- ustawicznie
- ciągle
- jakoby
- jak gdyby; żeby
- syon
- Syjon (Jerozolima)
- samaryi
- Samaria
Biblia Gdańska, wyd. 1881, domena publiczna