Biblia · Objawienie Jana
Objawienie Jana 15
1 Potemem widział drugi cud na niebie wielki i dziwny, to jest Aniołów mających siedm plag ostatecznych, przez nie skończony jest gniew Boży. 2 I widziałem, morze szklane zmieszane z ogniem; a tych, co zwycięstwo otrzymali nad oną bestyją i nad obrazem jej, i nad piętnem jej, i nad liczbą imienia jej, stojących nad morzem szklanem, mających cytry Boże. 3 A śpiewali pieśń Mojżesza, sługi Bożego, i pieśń Barankową, mówiąc: Wielkie i dziwne są sprawy twoje, Panie Boże wszechmogący! sprawiedliwe i prawdziwe są drogi twoje, o królu świętych! 4 Któż by się ciebie nie bał, Panie! i nie wielbił imienia twego? gdyżeś sam święty, gdyż wszystkie narody przyjdą i kłaniać się będą przed twojem, że się okazały sprawiedliwe twoje. 5 A potemem widział, a oto otworzony był na niebie. 6 I wyszło z kościoła siedm Aniołów, mających siedm plag, obleczonych płótnem czystem i świetnem, i przepasanych na piersiach złotemi pasami. 7 A ze czworga zwierząt dało siedmiu Aniołom siedm czasz złotych, pełnych gniewu Boga żyjącego na wieki wieków. 8 I napełniony jest kościół dymem od chwały Bożej i od mocy jego, a nie mógł nikt do kościoła, aż się skończyło siedm plag onych siedmiu Aniołów.
Słowniczek archaizmów (11)
- siedm
- siedem
- iż
- że
- jakoby
- jak gdyby; żeby
- obliczem
- twarz; „przed obliczem” = w obecności
- sądy
- wyroki Boże, przepisy
- kościół, kościoła
- zbór; wspólnota wierzących
- przybytku
- namiot spotkania; miejsce mieszkania Boga wśród ludu
- świadectwa
- w Biblii często: przykazania Boże; „skrzynia świadectwa”
- onych
- ten, tamten
- jedno
- tylko (np. „jedno wierz” = tylko wierz)
- wnijść
- wejdzie, wejść
Biblia Gdańska, wyd. 1881, domena publiczna