Biblia · Objawienie Jana
Objawienie Jana 3
1 A aniołowi zboru, który jest w Sardziech, napisz: To mówi ten, który ma duchów Bożych i siedm gwiazd: Znam uczynki twoje, i masz imię, że żyjesz; aleś jest umarły. 2 Bądź czujny, a utwierdzaj innych, którzy umrzeć mają; nie znalazłem uczynków twoich zupełnych przed Bogiem. 3 Pamiętaj , jakoś wziął i słyszał, a chowaj i pokutuj. tedy czuć nie będziesz, przyjdę na cię jako złodziej, a nie zrozumiesz, której godziny przyjdę na cię. 4 Ale masz niektóre osoby w Sardziech, które nie pokalały szat swoich; chodzić będą ze mną w szatach białych, godni są. 5 Kto zwycięży, ten będzie obleczony w szaty białe i nie wymażę imienia jego z ksiąg , ale wyznam imię jego przed Ojca mojego i przed Aniołami jego. 6 Kto ma uszy, niechaj słucha, co Duch mówi zborom. 7 A Aniołowi zboru Filadelfskiego napisz: To mówi on Święty i Prawdziwy, który ma klucz Dawidowy, który otwiera, a nikt nie zawiera i zawiera, a nikt nie otwiera. 8 Znam uczynki twoje; otom wystawił przed tobą drzwi otworzone, a żaden nie może ich zamknąć; bo masz niewielką moc, przecięś zachował słowo moje i nie zaprzałeś się imienia mego. 9 Otoć dam niektórych z szatańskiej, którzy się powiadają być Żydami, a nie są, ale kłamią. Oto sprawię, że przyjdą i będą się kłaniali przed nogami twemi, i poznają, żem ja cię umiłował. 10 Żeś zachował słowo cierpliwości mojej, ja też cię zachowam od godziny pokuszenia, która przyjdzie na świat, aby doświadczyła mieszkających na ziemi; 11 Oto idę rychło; trzymaj, co masz, aby nikt nie wziął korony twojej. 12 Kto zwycięży, uczynię go filarem w kościele Boga mojego, a więcej z niego już nie ; i napiszę na nim imię Boga mego i imię miasta Boga mego, nowego , które zstępuje z nieba od Boga mego i imię moje nowe. 13 Kto ma uszy, niechaj słucha, co Duch mówi zborom. 14 A Aniołowi zboru Laodyceńskiego napisz: To mówi Amen, świadek on wierny i prawdziwy, początek stworzenia Bożego: 15 Znam uczynki twoje, żeś nie jest ani zimny ani gorący, bodajżeś był zimny albo gorący! 16 A tak, ponieważ jesteś letni, a ani zimny ani gorący, wyrzucę cię z ust moich. 17 Albowiem mówisz: Jestem bogaty i zbogaciłem się, a niczego nie potrzebuję; a nie wiesz, żeś ty biedny i mizerny, i ubogi, i ślepy, i nagi. 18 Radzę ci, abyś kupił u mnie złota w ogniu doświadczonego, abyś był bogaty, i szaty białe, abyś był obleczony, a żeby się nie okazywała nagości twojej; a oczy twoje namaż maścią wzrok naprawiającą, abyś widział. 19 Ja którychkolwiek miłuję, strofuję i karzę. Bądź tedy gorliwym, a pokutuj. 20 Oto stoję u drzwi i kołaczę; jeźliby kto usłyszał głos mój i otworzył drzwi, wnijdę do niego i będę z nim wieczerzał, a on ze mną. 21 Kto zwycięży, dam mu siedzieć z sobą na mojej, jakom i ja zwyciężył i usiadłem z Ojcem moim na stolicy jego. 22 Kto ma uszy, niechaj słucha, co Duch mówi zborom.
Słowniczek archaizmów (15)
- siedm
- siedem
- albowiem
- ponieważ, bo
- tedy
- wtedy, zatem
- jeźli, jeźliby
- jeśli
- przetoż
- dlatego
- iż
- że
- żywota
- życie; także: łono, brzuch
- obliczem
- twarz; „przed obliczem” = w obecności
- acz
- chociaż
- bóżnicy
- synagogi
- wszystek
- cały, każdy
- wynijdzie
- wyjdzie
- jeruzalemu
- Jerozolima
- sromota
- hańba, wstyd
- stolicy
- tron (także: stolica)
Biblia Gdańska, wyd. 1881, domena publiczna