Biblia · Księga Estery
Księga Estery 5
1 A dnia trzeciego ubrawszy się Ester w ubiór królewski, stanęła w wewnętrznej domu królewskiego przeciw pałacowi królewskiemu. A król siedział na królewskiej swojej w pałacu królewskim przeciwko drzwiom domu. 2 A gdy ujrzał król Esterę królowę stojącą w sieni, znalazła łaskę w oczach jego, i wyciągnął król do Estery sceptr złoty, który trzymał w ręce swej. przystąpiwszy Ester dotknęła się końca sceptru. 3 I rzekł do niej król: ci królowa Ester? a co za prośba twoja? Choćbyś też i o połowę królestwa prosiła, tedyć będzie dano. 4 I odpowiedziała Ester: się królowi podoba, niech przyjdzie król i Haman dzisiaj na ucztę, którąm dla niego nagotowała. 5 I rzekł król: Zawołajcie co rychlej Hamana, aby dosyć uczynił woli Estery. Przyszedł tedy król i Haman na onę ucztę, którą była sprawiła Ester. 6 Potem król rzekł do Estery, napiwszy się wina: Cóż za prośba twoja? a będzieć dano; co za żądość twoja? Choćbyś i o połowę królestwa prosiła, będzieć dano. 7 Na to odpowiedziała Ester, i rzekła: Żądość moja, i prośba moja ta jest: 8 Jeźlim znalazła łaskę w oczach królewskich, a jeźli się królowi podoba, aby przyzwolił na prośbę moję, i wypełnił żądość moję, aby jeszcze przyszedł król i Haman na ucztę, którą im zgotuję, a jutro uczynię według słowa królewskiego. 9 A tak wyszedł Haman dnia wesoły, i z dobrą myślą; ale gdy ujrzał Haman Mardocheusza w bramie królewskiej, że ani powstał, ani się ruszył przed nim, napełniony był Haman przeciwko Mardocheuszowi popędliwością. 10 zatrzymał się Haman, aż przyszedł do domu swego, a posławszy wezwał przyjaciół swoich, i Zeres, żony swej. 11 I powiadał im Haman o sławie bogactw swoich, i o mnóstwie synów swych, i o , jako go uwielbił król, i jako go wywyższył nad innych i sług królewskich. 12 rzekł Haman: Nawet nie wezwała Ester królowa z królem na ucztę, którą nagotowała, tylko mnie a jeszcze i na jutro jestem od niej z królem wezwany. 13 Ale mi to wszystko za nic, pokąd ja widzę Mardocheusza Żyda, siedzącego u bramy królewskiej. 14 I rzekła mu Zeres, żona jego, i wszyscy przyjaciele jego: Niech postawią szubienicę wysoką na pięćdziesiąt , a rano mów do króla, aby powieszono Mardocheusza na niej, a idź z królem na ucztę z . I upodobała się ta rada Hamanowi, i kazał postawić szubienicę.
Słowniczek archaizmów (12)
- sieni
- przedsionek
- stolicy
- tron (także: stolica)
- tedy
- wtedy, zatem
- cóż
- co
- jeźli, jeźlim
- jeśli
- onego
- ten, tamten
- wszakże
- jednak, przecież
- wszystko, wszystkiem
- cały, każdy
- książąt, książąt
- przywódca, władca, wódz
- nadto
- ponadto
- łokci
- miara długości, ok. 45 cm
- weselem
- radość
Biblia Gdańska, wyd. 1881, domena publiczna