Biblia · Księga Ezechiela
Księga Ezechiela 9
1 Potem zawołał, gdziem ja słyszał, głosem wielkim, mówiąc: , nastąpcie na to miasto, mając każdy broń swoję ku zabijaniu w ręce swej. 2 A oto sześć mężów przyszło drogą ku brami wyższej, która patrzy na północy, i miał każdy broń swoję ku wytraceniu w ręce swej; ale mąż jeden był w pośród nich odziany szatą lnianą, a kałamarz pisarski przy biodrach jego; i przyszedłszy stanęli u ołtarza miedzanego. 3 A chwała Boga Izraelskiego zstąpiła była z Cherubina, na którym była, do progu domu, i zawołała na męża odzianego szatą lnianą, przy którego biodrach był kałamarz pisarski. 4 I rzekł Pan do niego: Przejdź przez pośrodek miasta, przez pośrodek , a uczyń znak na czołach mężów, którzy wzdychają i narzekają nad wszystkiemi obrzydliwościami, które się dzieją w pośród niego. 5 A onym rzekł, gdziem ja słyszał: Idźcie po mieście za nim; a zabijajcie; niech nie folguje oko wasze, ani się zmiłujcie. 6 Starca, młodzieńca, i pannę, i maluczkich, i wybijcie do szczętu; ale do żadnego męża, na którymby był znak, nie przystępujcie, od mojej poczniecie. A tak poczęli od onych mężów starszych, którzy byli przed domem Pańskim; 7 (Bo im był rzekł: Splugawcie ten dom, a napełnijcie pobitymi; idźcież.) A wyszedłszy zabijali w miście. 8 A gdy ich pozabijali, a jam pozostał, padł na moje, i zawołałem a rzekłem: Ach panujący Panie! ty wytracisz Izraelski, wylewając swoję na Jeruzalem? 9 I rzekł do mnie: domu Izraelskiego i Judzkiego nader jest bardzo wielka, i napełniona jest ziemia krwią, a miasto pełne jest przewrotności; bo mówili: Pan tę ziemię opuścił, a Pan nie widzi nas. 10 i Ja toż uczynię, nie sfolguje oko moje, ani się zmiłuję, drogę ich na głowę ich obrócę. 11 A oto mąż on odziany szatą lnianą, przy którego biodrach był kałamarz, oznajmił to mówiąc: Uczyniłem tak, jakoś mi .
Słowniczek archaizmów (15)
- hetmani
- dowódca wojska
- onego, onych, onym
- ten, tamten
- jeruzalem, jeruzalemu
- Jerozolima
- niewiasty
- kobieta
- świątnicy
- świątynia
- sieni
- przedsionek
- tedym
- wtedy, zatem
- oblicze
- twarz; „przed obliczem” = w obecności
- izali
- czyż? (pytanie retoryczne)
- wszystek
- cały, każdy
- ostatek
- reszta
- popędliwość
- gniew, porywczość
- nieprawość
- bezprawie, grzech
- przetoż
- dlatego
- rozkazał
- polecić, nakazać; polecenie
Biblia Gdańska, wyd. 1881, domena publiczna