Biblia · Księga Hioba

Księga Hioba 23

1 A odpowiadając rzekł: 2 jeszcze uporem zowiecie narzekanie moje, choć bieda moja cięższa jest niż wzdychanie moje? 3 Obym wiedział, gdziebym go mógł znaleść, szedłbym aż do jego. 4 Przełożyłbym przed nim sprawę moję, a usta moje napełniłbym dowodami. 5 Dowiedziałbym się, mi odpowiedział, a zrozumiałbym, coby mi rzekł. 6 się w wielkości siły swojej będzie spierał ze mną? Nie; i sam mi doda siły. 7 Tamby się człowiek szczery rozprawił z nim, i byłbym wolnym wiecznie od sędziego mego. 8 Ale oto, pójdęli wprost, go; a nazad, nie dojdę go. 9 Pójdęli w lewo, choćby zatrudniony był, nie oglądam go; ukryłliby się w prawo, nie ujrzę go, 10 Gdyż on zna drogę moję; a będzieli mię doświadczał, jako złoto wynijdę. 11 Śladu jego trzymała się noga moja; drogim jego przestrzegał, a nie zstępowałem z niej. 12 Od przykazania ust jego nie odchylałem się; owszem, postanowiłem u siebie zachować słowa ust jego. 13 Jeźli on przy swem stanie, któż go odwróci? bo co jego żąda, to uczyni: 14 Bo on wykona, co postanowił o mnie, a takowych przykładów dosyć jest u niego. 15 od jego strwożyłem się, a uważając to, lękam się go. 16 Bóg zemdlił serce moje, a Wszechmocny zatrwożył mną. 17 Tak, żem mało nie zginął od ciemności; bo przed oblicznością moją nie zakrył zamroczenia.
Słowniczek archaizmów (11)
ijob
Hiob
czemuż
dlaczego
stolicy
tron (także: stolica)
jakoby
jak gdyby; żeby
izaż
czyż? (pytanie retoryczne)
owszem
przeciwnie; owszem
niemasz
nie ma
jeźli
jeśli
dusza
życie, osoba, człowiek
przetoż
dlatego
oblicza
twarz; „przed obliczem” = w obecności

Biblia Gdańska, wyd. 1881, domena publiczna