Biblia · Księga Hioba
Księga Hioba 35
1 mówił Elihu, i rzekł: 2 I mniemasz, żeś to z rozsądkiem rzekł: Sprawiedliwość moja przechodzi Boską? 3 Boś powiedział: mi pomoże? a co wezmę za pożytek, choćbym nie grzeszył? 4 Ale ja tobie dowodnie odpowiem, i towarzyszom twoim z tobą. 5 Spojrzyj w niebo, a ; przypatrz się obłokom, jako są wyższe nad cię. 6 zgrzeszysz, cóż uczynisz przeciwko niemu? a jeźliby były rozmnożone twoje, cóż mu uczynisz? 7 Jeźlibyś był sprawiedliwym, cóż mu dasz? albo cóż weźmie z ręki twojej? 8 Człowiekowi podobnemu tobie niezbożność twoja zaszkodzi, a synowi człowieczemu pomoże sprawiedliwość twoja. 9 Z mnóstwa uciśnionych, którzy do tego przywiedzieni są; aby narzekali i wołali dla ramienia mocarzów, 10 Żaden nie mówi: Gdzież jest Bóg, stworzyciel mój, choć on daje śpiewanie i w nocy? 11 Choć nas wyucza nad bydlęta ziemskie, a nad ptastwo niebieskie czyni nas mędrszymi. 12 wołająli dla hardości złych, on ich nie wysłuchuje. 13 Bo obłudy nie wysłucha Bóg, a Wszechmocny nie patrzy na nich. 14 Dopieroż nie wysłucha ciebie, ponieważ mówisz: Nie widzisz tego; osądźże się przed nim, a oczekuj go, 15 Gdyż cię trochę nawiedził gniew jego, nie wiedział wielkości grzechów twoich. 16 próżno otwiera usta swe, a bez rozmnaża słowa swoje.
Słowniczek archaizmów (11)
- nadto
- ponadto
- cóż
- co
- obacz
- zobaczyć, spojrzeć
- jeźli, jeźliby, jeźlibyś
- jeśli
- nieprawości
- bezprawie, grzech
- tedy
- wtedy, zatem
- jedno
- tylko (np. „jedno wierz” = tylko wierz)
- jakoby
- jak gdyby; żeby
- przetoż
- dlatego
- ijob
- Hiob
- umiejętności
- wiedza, poznanie
Biblia Gdańska, wyd. 1881, domena publiczna