Biblia · Księga Izajasza
Księga Izajasza 18
1 Biada ziemi, którą zaćmiają skrzydła, która jest przy rzekach ziemi Murzyńskiej! 2 Która posyła posłów przez morze po wodach w łodziach z sitowia, mówiąc: Idźcie, posłowie prędcy! do narodu rozszarpanego i splundrowanego, do ludu strasznego z dawna i dotąd, do narodu do szczętu podeptanego, którego ziemię rzeki rozerwały. 3 Wszyscy obywatele świata i mieszkający na ziemi ujrzycie, gdy będzie chorągiew podniesiona na górach, i gdy w trąby trąbić będą, usłyszycie. 4 tak mówi Pan do mnie: Uspokoję się, a przypatrywać się będę z mojego, a będę jako ciepło jasne po deszczu, a jako obłok wypuszczający rosę gorącości żniwa. 5 Bo przed zbieraniem wina, gdy się puści pączki, a kwiat wyda grono cierpkie jeszcze rosnące, oberznie latorostki nożami, a gałęzie odejmie i obetnie. 6 I będą zostawione wszystkie ptastwu na górach i zwierzętom ziemskim; i będzie na nich przez lato ptastwo, a wszelaki zwierz ziemski na nich zimować będzie. 7 Czasu przyniesiony będzie dar Panu zastępów od ludu rozszarpanego i splundrowanego, od ludu strasznego z dawna i dotąd, od narodu do szczętu podeptanego, którego ziemię rzeki rozrywały; a przeniesiony będzie na miejsce imienia Pana zastępów, na górze .
Słowniczek archaizmów (6)
- albowiem
- ponieważ, bo
- przybytku
- namiot spotkania; miejsce mieszkania Boga wśród ludu
- tedy
- wtedy, zatem
- wespół
- razem
- onego
- ten, tamten
- syon
- Syjon (Jerozolima)
Biblia Gdańska, wyd. 1881, domena publiczna