Biblia · Księga Izajasza

Księga Izajasza 39

1 czasu posłał Merodach Baladan, syn Baladanowy, król Babiloński, list i dary do ; bo zasłyszał, że zachorowawszy zaś ozdrowiał. 2 I weselił się z tego Ezechyjasz, i ukazał im skarbnicę klejnotów swoich srebra i złota, i rzeczy wonnych, i olejki najwyborniejsze, także i dom rynsztunków swoich, i cokolwiek się znajdowało w skarbach jego: nie było nic, czegoby im nie ukazał Ezechyjasz w domu swym, i we państwie swojem. 3 Wtem przyszedł Izajasz prorok do króla Ezechyjasza, i rzekł mu: Coć powiedzieli ci mężowie, i skąd przyszli do ciebie? I odpowiedział Ezechyjasz: Z ziemi dalekiej przyszli do mnie, z Babilonu. 4 rzekł: widzieli w domu twoim? Odpowiedział Ezechyjasz: Wszystko, co jest w domu moim, widzieli; nic, czegobym im nie ukazał w skarbach moich. 5 rzekł Izajasz do Ezechyjasza: Słuchaj słowa Pana zastępów: 6 Oto przyjdą te dni, w które zabiorą wszystko do Babilonu, cokolwiek jest w domu twoim, i cokolwiek zachowali ojcowie twoi aż do dnia tego; nie zostanie nic, mówi Pan; 7 Ale i synów twoich, którzy wyjdą z ciebie, których spłodzisz, pobiorą, i będą komornikami na dworze króla Babilińskiego. 8 Tedy rzekł Ezechyjasz do Izajasza: Dobre jest słowo Pańskie, któreś mówił; (i dołożył: Dobre,) , że pokój i prawda będzie za dni moich.
Słowniczek archaizmów (8)
onego
ten, tamten
ezechyjasz, ezechyjasza
Ezechiasz
wszystko, wszystkiem
cały, każdy
nadto
ponadto
cóż
co
niemasz
nie ma
tedy
wtedy, zatem
przeto
dlatego

Biblia Gdańska, wyd. 1881, domena publiczna