Biblia · Księga Izajasza

Księga Izajasza 46

1 Pochylił się Bel, upadł Nebo; ich włożone są na bestyje, i na bydlęta; tem , co wy nosicie, będą bardzo obciążone aż do ustania. 2 Pochyliły się, i upadły , i Babilończycy nie będą mogli ratować brzemion; , i ich w niewolę pójdzie. 3 Słuchajcie mię, domie Jakóbowy, i wszystkie domu Izraelskiego! które noszę zaraz z , które piastuję zaraz od narodzenia; 4 Ja sam aż do starości, i owszem aż do sędziwości was nosić będę. Jam was uczynił, Ja też nosić będę; Ja mówię nosić was będę, i wybawię. 5 Komuż mię przypodobacie, i przyrównacie, albo podobnym uczynicie, żebym mu był podobny? 6 Ci, którzy marnie wydawają złoto z worka, a srebro na szalach ważą, najmują za zapłatę złotnika, aby uczynił z niego boga, przed którym padają i kłaniają się. 7 Noszą go na ramieniu, dźwigają go, i stawiają go na miejscu jego. I stoi, a z miejsca swego się nie ruszy; kto zawoła do niego, nie ozywa się, ani go z utrapienia jego wybawia. 8 Pamiętajcież na to, a wstydźcie się; przypuśćcie to do serca, o przestępnicy! 9 Wspomnijcie sobie na rzeczy pierwsze, które się działy od wieku; bom Ja Bóg, a żadnego Boga więcej, i niemasz mnie podobnego; 10 Który opowiadam od początku rzeczy ostatnie, i zdawna to, co się jeszcze nie stało; rzekęli co, rada moja ostoi się, i wolę moję uczynię. 11 Który zawołam od wschodu słońca ptaka, z ziemi dalekiej tego, któryby wykonał radę moję. Rzekłem, a dowiodę tego; umyśliłem, a uczynię to. 12 Słuchajcie mię, wy upornego serca, którzy jesteście dalekimi od sprawiedliwości. 13 Sprawię, że się przybliży sprawiedliwość moja, nie pójdzie w długą, a moje nie omieszka; bo położę w zbawienie, a w Izraelu sławę moję.

Słowniczek archaizmów (12)

bałwany: bożek, posąg bałwochwalczy
zaiste: naprawdę, zaprawdę
społem: razem
owszem: przeciwnie; owszem
dusza: życie, osoba, człowiek
ostatki: reszta
żywota: życie; także: łono, brzuch
jeźli: jeśli
niemasz: nie ma
wszystkę: cały, każdy
zbawienie: wybawienie
syonie: Syjon (Jerozolima)

Biblia Gdańska, wyd. 1881, domena publiczna