Biblia · Księga Kapłańska
Księga Kapłańska 12
1 Zatem rzekł Pan do Mojżesza, mówiąc: 2 Powiedz synom Izraelskim, i rzecz: , która by poczęła i urodziła mężczyznę, nieczysta będzie przez siedem dni: według dni, których odłączona bywa dla choroby swej, nieczysta będzie. 3 A dnia ósmego obrzezane będzie ciało nieobrzeski jego. 4 Ale ona przez trzydzieści dni i trzy dni zostanie we krwi oczyszczenia; żadnej rzeczy świętej nie dotknie się, i ku nie pójdzie, aż się wypełnią dni oczyszczenia jej. 5 A dzieweczkę urodzi, nieczysta będzie przez dwie niedziele według oddzielenia swego, a sześćdziesiąt dni i sześć dni zostanie we krwi oczyszczenia swego. 6 A gdy się wypełnią dni oczyszczenia jej po synu albo po córce, przyniesie baranka rocznego na ofiarę , i gołąbiątko, albo synogarlicę na ofiarę za grzech do drzwi namiotu zgromadzenia do kapłana; 7 Którego ofiarować będzie przed Pańskiem, i oczyści ją; a tak oczyszczona będzie od pływania krwi swojej. Tać jest ustawa tej, która porodziła mężczyznę albo dzieweczkę. 8 A jeźli nie przemoże dać baranka, weźmie parę synogarlic, albo parę gołąbiąt, na ofiarę całopalenia a drugie na ofiarę za grzech; i oczyści ją kapłan, a tak oczyszczona będzie.
Słowniczek archaizmów (7)
- niewiasta
- kobieta
- świątnicy
- świątynia
- jeźli
- jeśli
- całopalenia
- ofiara spalana w całości na ołtarzu
- obliczem
- twarz; „przed obliczem” = w obecności
- tedy
- wtedy, zatem
- jedno
- tylko (np. „jedno wierz” = tylko wierz)
Biblia Gdańska, wyd. 1881, domena publiczna