Biblia · Księga Malachiasza
Księga Malachiasza 1
1 słowa Pańskiego przeciwko Izraelowi, przez Malachyjasza. 2 Umiłowałem was, mówi Pan, a wy mówicie: W czemżeś nas umiłował? Ezaw nie był bratem ? mówi Pan; wszakżem umiłował Jakóba, 3 A Ezawa miałem w nienawiści, i podałem góry jego na spustoszenie, a jego smokom na pustyni. 4 rzekła ziemia Edomska: Staliśmy się ubogimi, ale wrócimy się, i pobudujemy miejsca popustoszone, tak mówi Pan zastępów: Niechaj oni budują, a Ja rozwalę; i nazwię ich granicą niepobożności i ludem, który sobie zbrzydził Pan aż na wiek i. 5 To oglądają oczy wasze, a wy rzeczecie: Niech będzie Pan uwielbiony w granicach Izraelskich. 6 Syn ma w uczciwości ojca, a sługa pana swego; jaźlim tedy Ja ojcem, gdzież jest cześć moja? i jeźliżem Ja panem, gdzież jest moja? mówi Pan zastępów wam, o kapłani! którzy lekce poważacie imię moje, a mówicie: W czemże lekce poważamy imię twoje? 7 Którzy przynosząc na ołtarz mój ofiarę splugawioną, mówicie: Czemżeśmy cię splugawili? Tem, że mówicie: Stół Pański splugawiony jest. 8 Bo gdy przywodzicie, co ślepego jest, na ofiarę, izali to nie zła rzecz? I gdy przywodzicie chrome i chore, izali to nie zła rzecz? Ofiaruj to książęciu twemu, obaczysz, jeżeli mu się to podobać będzie, a przyjmieli twarz twoję, mówi Pan zas tępów. 9 teraz błagajcie, proszę, Boże, aby się zmiłował nad nami; ale póki się to dzieje z ręki waszej, izali przyjmie oblicze którego z was? mówi Pan zastępów. 10 , kto jest między wami, aby zawarł drzwi, albo darmo zapalił na ołtarzu moim? Nie mam chęci do was, mówi Pan zastępów, i ofiary nie przyjmię z ręki waszej. 11 od wschodu słońca aż do zachodu jego wielkie jest imię moje między narodami, a na wszelkiem miejscu przyniesione będzie imieniowi memu i ofiara czysta; wielkie imię moje będzie między narodami, mówi Pan zastępów. 12 Lecz wy plugawicie je, gdy mówicie: Stół Pański splugawiony jest; a co nań kładą, jest wzgardzonym pokarmem. 13 Mówicie też: O jakaż to praca! choćbyście to zdmuchnąć mogli mówi Pan zastępów; bo przynosicie to, co jest wydartego, i chromego i schorzałego, a przynosicie to na ofiarę: izali to przyjmę z ręki waszej? mówi Pan. 14 I owszem przeklęty jest zdradliwy, który mając w trzodzie swej samca, a przecię czyniąc śluby ofiaruje Panu to, co jest ułomnego; bom Ja królem wielkim mówi Pan zastępów, a imię moje straszne jest między narody.
Słowniczek archaizmów (15)
- brzemię
- ciężar; także: proroctwo
- izali
- czyż? (pytanie retoryczne)
- jakóba, jakóbowi
- Jakub
- dziedzictwo
- spadek, własność
- jeźliby
- jeśli
- tedy
- wtedy, zatem
- bojaźń
- cześć, lęk; „bojaźń Pańska” = cześć i posłuszeństwo wobec Boga
- wszakże
- jednak, przecież
- jedno
- tylko (np. „jedno wierz” = tylko wierz)
- przetoż
- dlatego
- oblicze
- twarz; „przed obliczem” = w obecności
- owszem
- przeciwnie; owszem
- albowiem
- ponieważ, bo
- kadzenie
- spalanie wonnych kadzideł
- zaiste
- naprawdę, zaprawdę
Biblia Gdańska, wyd. 1881, domena publiczna