Biblia · Księga Malachiasza
Księga Malachiasza 3
1 Oto ja posyłam Anioła mego, który zgotuje drogę przed mojem; a zarazem przyjdzie do swego Panujący, którego wy szukacie, i Anioł przymierza, którego wy żądacie; oto, przyjdzie, mówi Pan zastępów. 2 Lecz któż będzie mógł znieść dzień przyjścia jego? I kto się ostoi, gdy on się okaże? Bo on jest jako ogień roztapiający, i jako mydło blecharzów. 3 I będzie siedział roztapiając i wyczyszczając srebro, i oczyści syny Lewiego, i przepławi je jako złoto i jako srebro, i będą ofiarować Panu dar w sprawiedliwości. 4 Panu będzie wdzięczna ofiara od Judy i od , jako za dni pierwszych i jako za lat starodawnych. 5 Ale się do was przybliżę z sądem, i będę świadkiem prędkim przeciwko czarownikom, i przeciwko cudzołożnikom, i przeciwko krzywoprzysiężcom, i przeciwko tym, którzy krzywdę czyniąc zatrzymywają zapłatę najemnikowi, wdowie i sierocie i cudzoziemcowi krzywdę czynią, a nie boją się mnie, mówi Pan zastępów. 6 Gdyż ja Pan nie odmieniam się, wy, synowie ! nie jesteście zniszczeni. 7 Zaraz ode dni ojców waszych odstąpiliście od ustaw moich, a nie strzegliście ich; nawróćcież się do mnie, a nawrócę się do was, mówi Pan zastępów. Ale mówicie: W czemże się nawrócimy? 8 człowiek ma Boga złupić, że wy mnie łupicie? mówicie: W czemże cię łupimy? W dziesięcinach i w ofiarach. 9 Zgołaście przeklęci, mię tak łupicie, wy i naród wasz. 10 Znieście wszystkę dziesięcinę do szpichleża, aby była w domu moim, a doświadczcie mię teraz w tem, mówi Pan zastępów; wam nie otworzę okien niebieskich, a nie wyleję na was błogosławieństwa, tak że go nie będziecie mieli gdzie podziać; 11 I zgromię dla was pożerającego, a nie popsuję wam urodzaju ziemskiego, i nie pochybi winna macica na polu, mówi Pan zastępów. 12 I będą was błogosławić wszyscy narodowie; bo wy będziecie ziemią rozkoszną, mówi Pan zastępów. 13 Zmocniły się przeciwko mnie słowa wasze, mówi Pan; wszakże mówicie: Cóżeśmy mówili przeciwko tobie? 14 Mówiliście: Próżna to Bogu służyć, a za pożytek, choć będziemy strzedz jego, i będziemy smętnie chodzić, bojąc się Pana zastępów? 15 , pyszne mamy za błogosławione, ponieważ się ci budują, którzy czynią niezbożność, a którzy kuszą Boga, zachowani bywają. 16 Tedy rozmawiali o tem ci, którzy się boją Pana, każdy z bliźnim swoim. I Pan, a usłyszał, i napisano księgę pamiątki przed obliczem jego dla bojących się Pana i myślących o imieniu jego. 17 Cić mi będą, mówi Pan zastępów, w dzień, który Ja uczynię, własnością; i zmiłuję się nad nimi, jako się zmiłowywa ojciec nad synem swoim, który mu służy. 18 Tedy się nawrócicie, a obaczycie różność między sprawiedliwym i niezbożnym, między tym, który służy Bogu, i między tym, który mu nie służy.
Słowniczek archaizmów (16)
- obliczem
- twarz; „przed obliczem” = w obecności
- kościoła
- zbór; wspólnota wierzących
- tedy
- wtedy, zatem
- jeruzalemu
- Jerozolima
- przetoż
- dlatego
- jakóbowi
- Jakub
- izali
- czyż? (pytanie retoryczne)
- wszakże
- jednak, przecież
- iż
- że
- wszystek, wszystkę
- cały, każdy
- żywność
- pożywienie
- jeźli
- jeśli
- cóż
- co
- rozkazania
- polecić, nakazać; polecenie
- owszem
- przeciwnie; owszem
- obaczył
- zobaczyć, spojrzeć
Biblia Gdańska, wyd. 1881, domena publiczna