Biblia · Księga Psalmów
Księga Psalmów 137
1 Nad rzekami Babilońskiemi, tameśmy siadali i płakali, wspominając na . 2 Na wierzbach, które są w nim, zawieszaliśmy harfy nasze. 3 A gdy nas tam pytali ci, którzy nas zawiedli w niewolę, o słowa pieśni,(chociażeśmy byli zawiesili pieśni radości,) mówiąc: Śpiewajcie nam pieśń z pieśni Syońskich, 4 Odpowiedzieliśmy: mamy śpiewać pieśń Pańską w ziemi cudzoziemców? 5 Jeźliże cię zapomnę, o ! niech zapomni sama siebie prawica moja. 6 Niech przylgnie język mój do podniebienia mego, jeźlibym na cię nie pomniał, jeźlibym nie przełożył Jeruzalemu nad najwiekszę moje. 7 Wspomnij, Panie! na synów Edomskich, i na dzień Jeruzalemski, w który mówili: Poburzcie, poburzcie aż do gruntu w nim. 8 O córko Babilońska! i ty będziesz spustoszona. Błogosławiony, któryć odda nagrodę twoję, za to, coś nam złego uczyniła. 9 Błogosławiony, który pochwyci i roztrąci twe o skałę.
Słowniczek archaizmów (5)
- syon
- Syjon (Jerozolima)
- jakoż
- a więc, jakże
- jeruzalemie, jeruzalemu
- Jerozolima
- wesele
- radość
- dziatki
- dzieci
Biblia Gdańska, wyd. 1881, domena publiczna