Biblia · Księga Psalmów
Księga Psalmów 53
1 śpiewakowi na Machalat pieśń Dawidowa nauczająca. 2 Głupi rzekł w sercu swem: Boga. Popsowali się, i obrzydliwą czynią ; niemasz, ktoby czynił dobrze. 3 Bóg z niebios spojrzał na synów ludzkich, aby , byłliby kto rozumny i szukający Boga. 4 Aleć oni wszyscy odstąpili, jednako się nieużytecznymi stali: niemasz, ktoby czynił dobrze, niemasz, i jednego. 5 nie wiedzą wszyscy czyniciele nieprawości, że pożerają lud mój, jako więc chleb jedzą? ale Boga nie wzywają. 6 Tam się bardzo ulękną, gdzie niemasz strachu; Bóg rozproszy kości tych, którzy cię oblegli; ty ich pohańbisz, bo ich Bóg wzgardzi. Któż da z Syonu wybawienie Izraelowi? Gdy Bóg przywróci z więzienia lud swój, rozraduje się , rozweseli się Izrael.
Słowniczek archaizmów (7)
- przedniejszemu
- najznamienitszy, naczelny
- niemasz
- nie ma
- nieprawość, nieprawości
- bezprawie, grzech
- obaczył
- zobaczyć, spojrzeć
- azaż
- czyż? (pytanie retoryczne)
- albowiem
- ponieważ, bo
- jakób
- Jakub
Biblia Gdańska, wyd. 1881, domena publiczna