Biblia · Księga Psalmów
Księga Psalmów 56
1 śpiewakowi o niemej gołębicy, na miejscach odległych, złoty psalm Dawidowy, gdy go w Gat Filistynowie pojmali. 2 Zmiłuj się nademną, o Boże!, bo mię chce pochłonąć człowiek; każdego dnia walcząc trapi mię. 3 Chcą mię połknąć nieprzyjaciele moi na każdy dzień; zaprawdęć wiele jest walczących przeciwko mnie, o Najwyższy! 4 Któregokolwiek mię dnia strach ogarnia, ja w tobie ufam. 5 Boga wysławiać będę dla słowa jego; w Bogu nadzieję będę miał, ani się będę bał, żeby mi co ciało uczynić mogło. 6 Przez cały dzień słowa moje wykręcają, a przeciwko mnie są wszystkie myśli ich, na złe. 7 Zbierają się, i ukrywają się, i ślad mój upatrują, czyhając na moję. 8 za ujdą? strąć te narody, o Boże! w popędliwości twojej. 9 Tyś tułanie moje policzył; zbierzże też łzy moje w wiadro twe; izaż nie są spisane w księgach twoich? 10 się nazad cofną nieprzyjaciele moi, któregokolwiek dnia zawołam; bo to wiem, Bóg jest ze mną. 11 Boga wysławiać będę z słowa; Pana chwalić będę z słowa jego. 12 W Bogu mam nadzieję, nie będę się bał, aby mi co miał uczynić człowiek. 13 Tobiem, o Boże! śluby uczynił; też tobie chwały oddam. Albowiemeś wyrwał duszę moję od śmierci, a nogi moje od upadku, abym statecznie chodził przed Bożem w światłości żyjących.
Słowniczek archaizmów (9)
- przedniejszemu
- najznamienitszy, naczelny
- duszę
- życie, osoba, człowiek
- izali, izaż
- czyż? (pytanie retoryczne)
- nieprawość
- bezprawie, grzech
- pomsty
- zemsta; kara
- tedy
- wtedy, zatem
- iż
- że
- przetoż
- dlatego
- obliczem
- twarz; „przed obliczem” = w obecności
Biblia Gdańska, wyd. 1881, domena publiczna