Biblia · Księga Psalmów

Księga Psalmów 58

1 śpiewakowi, jako: Nie zatracaj, pieśń złota Dawidowa. 2 O zgromadzenie! poprawdzie sprawiedliwość mówicie? A uprzejmież sądzicie, wy synowie ludzcy? 3 , radniej w sercu knujecie, a gwałty rąk waszych na ziemi odważacie. 4 Odłączyli się niezbożnicy zaraz od narodzenia; pobłądzili zaraz z matki swej, mówiąc kłamstwo. 5 Jad mają w sobie, jako wężowy, jako jad żmii głuchej, która zatula ucho swoje, 6 Aby nie słyszała głosu zaklinacza, ani czarownika w czarach biegłego. 7 O Boże! pokruszże zęby ich w ustach ich; połam, Panie! lwiąt trzonowe zęby. 8 Niech się rozpłyną jako woda, niech się wniwecz obrócą; niech będą jako ten, który naciąga łuk, się strzały jego łamią. 9 Jako ślimak, który schodzi i niszczeje; jako martwy płód niewieści niech nie oglądają słońca. 10 Ciernie wasze niż wypuszczą tarny swoje, za zielona w gniewie Bożym jako wichrem porwane będą. 11 I będzie się weselił sprawiedliwy, gdy ujrzy pomstę; nogi swoje umyje we krwi niepobożnego. I rzecze każdy: Zaprawdęć sprawiedliwy odniesie pożytek z sprawiedliwości swojej; zaisteć jest Bóg, który sądzi na ziemi.
Słowniczek archaizmów (7)
przedniejszemu
najznamienitszy, naczelny
izali
czyż? (pytanie retoryczne)
owszem
przeciwnie; owszem
nieprawości
bezprawie, grzech
żywota
życie; także: łono, brzuch
wszakże
jednak, przecież
pierwej
wcześniej, najpierw

Biblia Gdańska, wyd. 1881, domena publiczna