Pan widzi uciśnionych

Psalmista pyta bez ogródek: dlaczego, Panie, stoisz z daleka i ukrywasz się w czasach ucisku? Opisuje bezkarność pysznych, którzy uciskają biednych. Pismo pozwala tak mówić do Boga. Szczere pytania nie są brakiem wiary. Psalm nie kończy się jednak w rozpaczy: Pan słyszy pragnienie pokornych, umacnia ich serce, nadstawia ucha, by wymierzyć sprawiedliwość słabym. Bóg widzi to, co dla innych pozostaje ukryte. Dziś nazwij przed Nim jedną niesprawiedliwość, która cię boli, i zrób jeden konkretny gest wobec kogoś słabszego: pomóż, zadzwoń albo przekaż datek. Skarga szczerze wypowiedziana przed Bogiem zazwyczaj prowadzi do ufności, bo w modlitwie przypominamy sobie, kim On jest. Modlitwa: Panie, słyszę, jak wołasz do Ciebie uciśnieni. Usłysz także mnie i uczyń mnie narzędziem Twojej sprawiedliwości.