Noście brzemiona

Paweł zachęca: jedni drugich brzemiona noście, i tak wypełnicie prawo Chrystusowe. Gdy ktoś upadł, napraw go duchem łagodności, pamiętając, że sam możesz być kuszony. W tej samej rozmowie apostoł mówi, że każdy poniesie swój własny ładunek, a więc odpowiedzialność za własne życie. Wspólnota wierzących nie zwalnia z odpowiedzialności, ale też nie zostawia nikogo samego. Na końcu pada zachęta, by nie ustawać w czynieniu dobra, bo w swoim czasie zbierzemy żniwo. Dziś zapytaj kogoś w zborze lub rodzinie, jak się naprawdę czuje, i konkretnie zaproponuj pomoc. Dobro czynione cicho i konsekwentnie może wydawać się niewidoczne, ale Bóg obiecuje żniwo tym, którzy nie ustają w drodze. Modlitwa: Panie, otwórz moje oczy na ciężary innych. Daj mi siłę, by nie ustawać w czynieniu dobra.