Wezmę to na siebie

Juda niegdyś namówił braci do sprzedaży Józefa. Teraz stoi przed egipskim władcą i prosi, by zatrzymano jego, a Beniamin wrócił do ojca. Jest gotów zostać niewolnikiem, bo nie zniesie widoku żałoby starego Jakuba. To zmiana, która dokonała się przez lata: z człowieka, który sprzedaje brata, w człowieka, który oddaje siebie za brata. Bóg potrafi pracować nad charakterem, nawet nad takim, który kiedyś zawiódł. Dziś pomyśl, za kogo możesz wziąć odpowiedzialność w drobnym, praktycznym wymiarze: rodzeństwa, kolegi, sąsiada. Weź na siebie jedno zadanie, które mu ułatwi życie, i wykonaj je bez oczekiwania na wdzięczność. Taka niewielka wierność też buduje przemianę, o której mówi ta historia. Modlitwa: Boże, przemieniaj mnie tak, jak przemieniłeś Judę. Daj mi serce gotowe służyć innym.

Licencja: own · Źródło: Rdz 43–44 · tekst do weryfikacji