Nie opuszczajmy zgromadzeń

Autor listu wzywa, aby przystępować do Boga z szczerym sercem i w pełni wiary, trzymać się niezachwianie wyznania nadziei, bo wierny jest Ten, który obiecał. Następnie dodaje coś bardzo praktycznego: pilnujmy jedni drugich, pobudzajmy się do miłości i dobrych uczynków, nie opuszczając wspólnych zgromadzeń, jak niektórzy mają to w zwyczaju, ale zachęcając się nawzajem. Wiara ma wymiar wspólnotowy. Dziś pomyśl o kimś, kto ostatnio rzadziej pojawia się w zborze, i skontaktuj się z nim, zaproś go lub po prostu zapytaj, jak mu się wiedzie. Zachęta bywa czasem najlepszym darem. Wspólnota nie jest dodatkiem do wiary, ale jednym z narzędzi, którymi Bóg nas wzmacnia, szczególnie gdy trudno nam trwać. Modlitwa: Panie, zachowaj mnie we wspólnocie Twojego ludu. Daj mi zachęcać innych do miłości i dobrych uczynków.