Język jak ster

Jakub porównuje język do małego steru, który kieruje wielkim okrętem, i do iskry, od której płonie las. Mały członek, a tyle może: zbudować, ale i spalić. Trudno nam to przyznać, bo słowa wypowiadamy szybko, często w pośpiechu lub ze zmęczenia. Jakub nie każe jednak zaciskać zębów, lecz zauważa, że z jednych ust nie powinno wychodzić i błogosławieństwo, i przekleństwo. Dziś zwróć uwagę na jedną rozmowę, w której zwykle puszczasz ster, na przykład przy kimś bliskim, gdy jesteś zmęczony. Zanim odpowiesz, zrób krótką pauzę i zapytaj siebie, czy to słowo będzie budować. Jeśli ci się nie uda, przeproś szybko, bez tłumaczenia się. Nie odkładaj tego na później, bo właśnie taki mały krok bywa początkiem prawdziwej zmiany w sercu. Modlitwa: Panie, pilnuj moich ust i prowadź moje słowa jak ster. Niech to, co dziś powiem, będzie dobre dla tych, którzy mnie słuchają.