Wyznanie bez strachu

Jan zaczyna list od świadectwa: o tym, co słyszeliśmy, widzieliśmy własnymi oczami i dotykaliśmy rękami, piszemy wam o Słowie żywota. Potem zaprasza do chodzenia w świetle i mówi uczciwie, że jeśli twierdzimy, iż nie mamy grzechu, zwodzimy samych siebie. Wyznanie grzechów nie jest tu torturą, lecz drogą do oczyszczenia: Bóg jest wierny i sprawiedliwy, by odpuścić grzechy i oczyścić od wszelkiej nieprawości. Dziś znajdź kwadrans ciszy. Powiedz Bogu konkretnie o jednej rzeczy, którą nosisz w sobie, nie owijając w ogólniki. Nie bój się, bo światło nie ma cię zawstydzić, lecz uzdrowić. Potem po prostu podziękuj za przebaczenie. Zapisz na kartce, co z tego rozważania zabierasz ze sobą, i zajrzyj do niej jeszcze przed snem. Modlitwa: Panie, wyznaję Ci to, co wiem o sobie i co chowam. Dziękuję, że przebaczasz i oczyszczasz.