Pociechy w mnóstwie trosk

Psalm 94 zaczyna się od krzyku niesprawiedliwie traktowanego człowieka: Panie, Boże pomsty, ukaż się! Ale w środku psalmu pojawia się cichy, osobisty wers: gdy mnóstwo myśli trapiło moje serce, Twoje pociechy rozweseliły moją duszę. Psalmista nie ucieka od trosk, lecz doświadcza, że Bóg wchodzi w sam środek tłumu niespokojnych myśli. Jest też wers o tym, że gdy noga się chwiała, miłosierdzie Pana podtrzymywało. Dziś, gdy w głowie zakręci ci się karuzela zmartwień, zatrzymaj się. Wypisz na kartce kilka z nich, a obok napisz jedno zdanie z Pisma, które o Bogu mówi coś pocieszającego. Przeczytaj je na głos. Zapisz na kartce, co z tego rozważania zabierasz ze sobą, i zajrzyj do niej jeszcze przed snem. Modlitwa: Panie, w mnóstwie moich myśli bądź moją pociechą. Gdy się chwieję, podtrzymaj mnie swoim miłosierdziem.