Oto ja, poślij mnie

Izajasz widzi Pana na wysokim tronie, serafini wołają: święty, święty, święty, a świątynia drży. Prorok reaguje nie dumą, lecz przerażeniem: biada mi, jestem człowiekiem nieczystych warg. Wtedy serafin dotyka jego ust rozżarzonym węglem i mówi, że wina jest zgładzona. Dopiero wtedy Izajasz słyszy pytanie Pana: kogo poślę? I odpowiada: oto ja, poślij mnie. Kolejność jest ważna: spotkanie ze świętością Boga, wyznanie, oczyszczenie, posłanie. Dziś pomyśl, w czym Bóg może cię posłać: do sąsiada, do kolegi z pracy, do rodziny. Powiedz Mu własnymi słowami: jestem gotowy, prowadź. Nie odkładaj tego na później, bo właśnie taki mały krok bywa początkiem prawdziwej zmiany w sercu. Modlitwa: Święty Boże, oczyść mnie i użyj mnie. Oto ja, poślij mnie tam, gdzie chcesz.