Wołanie z toni

Piotr widzi Jezusa idącego po wodzie i prosi: Panie, jeśli to Ty, każ mi przyjść do siebie po wodzie. Jezus odpowiada jednym słowem: pójdź. Piotr wychodzi z łodzi i idzie, aż zauważa wiatr. Wtedy zaczyna tonąć i woła krótko: Panie, ratuj mnie! Jezus natychmiast wyciąga rękę i go chwyta. Nie czeka, aż Piotr się poprawi. Z tej sceny wynikają dwie rzeczy: odwaga wyjścia z łodzi i szczerość wołania. Dziś zrób jeden krok w stronę, którą Bóg ci wskazał, choć serce się boi. Jeśli poczujesz, że toniesz, nie rób wykładu, wołaj tak jak Piotr. Jezus jest bliżej, niż myślisz. Zapisz na kartce, co z tego rozważania zabierasz ze sobą, i zajrzyj do niej jeszcze przed snem. Modlitwa: Panie, ratuj mnie, gdy tonę. Daj mi odwagę wyjść z łodzi, gdy mnie wołasz.