Czterech z noszami

Czterech mężczyzn niesie przyjaciela sparaliżowanego do Jezusa. Dom jest pełny, nie da się wejść, więc rozbierają dach i spuszczają go przed Jezusa. Marek zapisuje, że Jezus, widząc ich wiarę, mówi do chorego: synu, odpuszczone są grzechy twoje. Dopiero potem go uzdrawia. Zwróć uwagę, że to wiara przyjaciół jest wspomniana. Ktoś, kto nie mógł sam przyjść, został przyniesiony. Dziś pomyśl o kimś, kogo możesz zanieść do Jezusa w modlitwie lub w praktyce, np. odwiedzając go, pomagając w załatwieniu sprawy, zapraszając do zboru. Nie czekaj, aż ktoś poprosi. Bądź jednym z czterech, którzy niosą. Potraktuj to jak małe ćwiczenie ducha, które z dnia na dzień zmienia sposób patrzenia na ludzi i sprawy. Modlitwa: Panie Jezu, daj mi odwagę nieść innych do Ciebie. Naucz mnie przyjaźni, która nie boi się zburzyć dachu.