Milczałem i niszczałem

Dawid opisuje, jak wyglądało jego życie, gdy ukrywał grzech: milczałem, a kości moje podupadły od całodziennego jęczenia. Ciężar niewyznanej winy potrafi wyczerpywać ciało, myśli i modlitwę. Potem pada krótkie zdanie, które odmienia wszystko: wyznałem Ci grzech mój, a Ty odpuściłeś winę mojego grzechu. Nie ma tu długiej pokuty ani targowania się. Bóg przebacza, a człowiek odzyskuje radość. Zacznij psalm od jego pierwszego słowa: szczęśliwy ten, komu przebaczono. Dziś znajdź spokojne miejsce i powiedz Bogu konkretnie o jednej rzeczy, którą nosisz w sobie. Nie używaj ogólników, tylko nazwij ją po imieniu i przyjmij obietnicę przebaczenia. Ulga zaczyna się od wypowiedzenia prawdy przed Bogiem. Modlitwa: Panie, wyznaję Ci to, co noszę w ukryciu. Dziękuję, że przebaczasz i przywracasz mi radość.