W duchu i prawdzie

Jezus rozmawia przy studni z kobietą z Samarii, łamiąc wiele barier: narodowościowych, religijnych, towarzyskich. Zna jej historię, ale nie zaczyna od oskarżenia. Mówi o wodzie żywej, po której nie będzie się już pragnąć. Gdy ona próbuje przenieść rozmowę na spór o to, gdzie należy czcić Boga, on odpowiada, że prawdziwi czciciele będą oddawać cześć w duchu i prawdzie. Liczy się szczerość serca, a nie miejsce. Kobieta idzie do miasta i opowiada o nim ludziom. Czy jest w twoim życiu obszar, który chowasz przed Bogiem? Dziś przynieś go w prostej modlitwie i opowiedz o Chrystusie jednej osobie. Pan czeka na naszą szczerość bardziej niż na naszą formę. Modlitwa: Jezu, napełnij mnie wodą żywą. Prowadź mnie do szczerej, prawdziwej czci.