Obłok się podniósł

Przez lata na pustyni Izraelici nie mieli mapy, ale mieli obłok. Kiedy unosił się nad przybytkiem, obóz ruszał. Gdy zatrzymywał się, zostawali, czasem dzień, innym razem miesiąc lub rok. Nie wybierali kierunku i tempa, tylko podążali za obecnością Boga. W tej wędrówce nie chodziło jedynie o dotarcie do celu, ale o bycie blisko Prowadzącego. My także często chcemy znać plan na cały rok, a Bóg pokazuje obłok na dziś. Dziś zastanów się, czy w jakiejś sprawie zbyt szybko ruszasz bez pytania Boga albo zbyt długo stoisz mimo Jego znaku. Poproś o rozeznanie i bądź gotów na jedno i drugie: na zostanie lub na wyruszenie. Modlitwa: Panie, prowadź mnie swoim obłokiem. Daj mi cierpliwość w czekaniu i gotowość, gdy każesz ruszać.