1 I stało się roku dziewiątego królowania jego, miesiąca dziesiątego, dnia dziesiątego tegoż miesiąca, że przyciągnął Nabuchodonozor, król Babiloński, on i wojsko jego przeciw , i położył się obozem u niego, a porobił przeciwko niemu szańce w około.2 A tak oblężone było miasto aż do jedenastego roku króla Sedekijasza.3 dnia dziewiątego czwartego miesiąca był wielki głód w mieście, a nie miał chleba lud ziemi.4 I przełamano mur miejski, a wszyscy ludzie rycerscy uciekli w nocy drogą, idą do bramy, która jest między dwoma murami, które były podle ogrodu królewskiego; a Chaldejczycy leżeli około miasta, a król uszedł drogą do pustyni.5 I goniło wojsko Chaldejskie króla, i pojmało go na polach Jerycho; a wszystko wojsko jego rozpierzchnęło się od niego.6 A tak pojmawszy króla go do króla Babilońskiego do Rebli, kędy o nim uczynili sąd.7 A synów Sedekijaszowych pozabijali przed oczyma jego; potem Sedekijasza oślepiwszy związali go łańcuchami miedzianemi, i zawiedli go do Babilonu.8 Potem miesiąca piątego, siódmego dnia tegoż miesiąca, (ten jest rok dziewiętnasty królowania Nabuchodonozora, króla Babilońskiego) przyciągnął Nabuzardan, żołnierski, sługa króla Babilońskiego, do Jeruzalemu;9 I spalił do Pański, i dom królewski, i wszystkie domy w Jeruzalemie, owa wszystko budowanie kosztowne popalił ogniem.10 Mury także Jeruzalemskie w około rozwaliło wszystko wojsko Chaldejskie, które było z hetmanem żołnierskim.11 A ludu, który był został w mieście, i zbiegi, którzy byli zbiegli do króla Babilońskiego, i inne , przeniósł Nabuzardan, hetman żołnierski.12 Tylko z ubogich onej ziemi zostawił hetman żołnierski, aby byli winiarzami i oraczami.13 słupy miedziane, które były w domu Pańskim, i podstawki, i morze miedziane, które było w domu Pańskim, potłukli Chaldejczycy, i przenieśli wszystkę miedź do Babilonu.14 Kotły też i łopaty, i naczynia muzyczne, i misy i wszystko naczynie miedziane, którem usługiwano; pobrali.15 I kadzielnice, i miednice, i co było złotego w złocie, i co było srebrnego w srebrze, pobrał hetman żołnierski.16 Słupy dwa, morze , i podstawki, które był sprawił Salomon w domu Pańskim, a nie było wagi miedzi onego wszystkiego naczynia.17 Ośmnaście wzwyż było słupa jednego, a gałka na nim miedziana; a gałka miała na wzwyż trzy łokcie, a siatka i jabłka granatowe na gałce w około, wszystko miedziane. Takiż też był i drugi słup z siatką,18 Wziął też hetman żołnierski Sarajego, kapłana przedniego, i Sofonijasza, kapłana wtórego, i trzech odźwiernych.19 Wziął też z miasta dworzanina jednego, który był przełożony nad ludem, rycerskim, i pięć mężów z tych, którzy stawali przed królem, którzy byli znalezieni w mieście, i pisarza przedniego wojskowego, który spisywał lud onej ziemi, i sześćdziesiąt mężów ludu z onej ziemi, którzy się znależli w mieście.20 Pojmawszy ich tedy Nabuzardan, hetman żołnierski, zawiódł ich do króla Babilońskiego do Ryblaty.21 I pobił ich król Babiloński, a pomordował ich w Ryblacie w ziemi Emat; a tak przeniesiony jest Juda z ziemi swojej.22 Ale nad ludem, który jeszcze był został w ziemi Judzkiej, którego był zostawił Nabuchodonozor, król Babiloński, przełożył Godolijasza, syna Ahykamowego, syna Safanowego.23 A gdy usłyszeli wszyscy hetmani wojska, sami i mężowie ich, że przełożył król Babiloński Godolijasza, tedy przyszli do Godolijasza do Masfy; mianowicie, Izmael, syn Natanijaszowy, i Johanan, syn Kareaszowy, i Serajasz, syn Tanhumeta Netofatczyk a, i Jezonijasz, syn Maachatowy sami i mężowie ich.24 Którym przysiągł Godolijasz, i mężom ich, i rzekł im: Nie bójcie się być poddanymi Chaldejczykom; zostańcie w ziemi, a służcie królowi Babilońskiemu, i będzie wam dobrze.25 I stało się miesiąca siódmego, że przyszedł Izmael, syn Natanijasza, syna Elisamowego, z nasienia królewskiego, i dziesięć mężów z nim, i zabili Godolijasza, i umarł; także Żydów i Chaldejczyków, którzy z nim byli w Masfa.26 Tedy powstał wszystek lud od małego aż do wielkiego, i hetmani wojsk, a poszli do Egiptu; bo się bali Chaldejczyków.27 Stało się także trzydziestego i siódmego roku pojmania Joachyna, króla Judzkiego, dwunastego miesiąca dnia dwudziestego siódmego tegoż miesiąca, że wywyższył Ewilmerodach, król Babiloński, tegoż roku, gdy począł królować, głowę Joachyna, króla Judzkiego, uwolniwszy go z więzienia.28 I rozmawiał z nim łaskawie, a wystawił jego nad stolicę innych królów, którzy z nim byli w Babilonie.29 Odmienił też odzienie jego, w którem był w więzieniu, i jadł chleb zawsze przed jego po wszystkie dni swego.30 Obrok też jemu naznaczony mu dawano od króla, na każdy dzień po wszystkie dni żywota jego.
1 Adam, Set, Enos.2 Kienan, Mahalaleel, Jared.3 Eonch, Matusalem, Lamech.4 Noe, Sem, Cham, i Jafet.5 Synowie Jafetowi: Gomer, i Magog, i Madaj, i Jawan, i Tubal, i Mesech, i Tyras,6 A synowie Gomerowi: Aschenaz, i Ryfat, i Togorma.7 Synowie też Jawanowi: Elisa, i Tarsys, Cytym, i Dodanin.8 Synowie Chamowi: Chus i Misraim, Put i Chanaan.9 A synowie Chusowi: Seba, i Hewila, i Sabta, i Regma, i Sabtacha; a synowie Regmy: Seba i Dedan.10 też Chus Neroda; ten począł być możnym na ziemi.11 Misraim też spłodził Ludyma, i Hananima, i Laubima, i Naftuhyma,12 I Patrusyma, i Chasłuchyma, (z których poszli Filistynowie) i Kaftoryma.13 Potem Chanaan spłodził Sydona, pierworodnego swego, i Hetejczyka.14 I Jebuzejczyka, i Amorejczyka, i Giergiezejczyka,15 I Hewejczyka, i Archajczyka, i Symejczyka,16 I Aradejczyka, i Samarejczyka, i Chamatejczyka.17 Synowie Semowi: Elam, i Assur, i Arfachsad, i Lud, i Aram, i Chus, i Hul, i Gieter, i Mesech.18 A Arfachsad spłodził Selecha, a Selech spłodził Hebera.19 A Heberowi urodzili się dwaj synowie, z których jednemu imię było Faleg, , że za jego czasów rozdzielona jest ziemia; a imię brata jego Jektan.20 A Jektan spłodził Elmodada, i Salefa, i Hassarmota, i Jarecha,21 I Adorama, i Uzala, i Dekla,22 I Hebala, i Abimaela, i Sebaja,23 I Ofira, i Hewila, i Jobaba. Ci wszyscy byli synowie Jektanowi.24 Sem, Arfachsad, Selech.25 Heber, Peleg, Rechu,26 Sarug, Nachor, Tare,27 Abram; ten jest Abraham.28 Synowie Abrahamowi: Izaak i Ismael.29 A teć są rodzaje ich: Pierworodny Ismaelowy Nebajot, i Kiedar, i Abdeel, i Mabsam.30 Masma, i Duma, Massa, Hadad, i Tema,31 Jetur, Nafis i Kiedma. Cić są synowie Ismaelowi.32 A synowie Cetury, założnicy Abrahamowej, których porodziła: Zamram i Joksan, i Madan, i Midyjan, i Jesbok, i Suach. A synowie Joksanowi; Saba i Dedan.33 Synowie też Madyjanowi: Hefa, i Hefer, i Henoch, i Abida, i Eldaa. Cić wszyscy są synowie Cetury.34 I spłodził Abraham Izaaka. A synowie Izaakowi byli: Ezaw i Izrael.35 A synowie Ezawowi: Elifas, Rehuel, i Jehus, i Jelom, i Kore.36 Synowie Elifasowi: Teman i Omar, Sefo i Gaatan, Kienaz i syn Tamny, to jest, Amalek.37 Synowie Rehuelowi: Nahat, Zara, Samma, i Meza.38 A synowie Seirowi: Lotan, i Sobal, i Sebeon, i Hana, i Dysson, i Eser, i Dysan.39 A synowie Lotanowi: Chory, i Heman; a siostra Lotanowa była Tamna.40 Synowie Sobalowi: Halman, i Manaat, i Hewal, Sefo, i Onam; a synowie Sebeonowi: Ajai Ana.41 Synowie Ana: Dyson; a synowie Dysona: Hamdan, i Eseban, i Jetran, i Charan.42 Synowie Eserowi: Balaan, i Zawan, Akan. Synowie Dysanowi: Hus i Aran.43 Cić są królowie, którzy królowali w ziemi Edomskiej, przedtem niż królował król nad synami Izraelskimi: Bela, syn Beorowy, a imię miasta jego Dynhaba.44 A gdy umarł Bela, królował miasto niego Jobab, syn Zerachowy z Bosry.45 A gdy umarł Jobab, królował miasto niego Chusam z ziemi Temańskiej.46 A gdy umarł Chusam, królował miasto niego Hadad, syn Badadowy, który poraził Madyjańczyków na polu Moabskiem; a imię miasta jego Hawid.47 A gdy umarł Hadad, królował miasto niego Samla z Masreki.48 A gdy umarł Samla, królował miasto niego Saul z Rechobot nad rzeką49 A gdy umarł Saul, królował miasto niego Balanan, syn Achoborowy.50 A gdy umarł Balanan, królował miasto niego Hadar; a imię miasta jego Pehu, imię też żony jego Mehetabel, córka Matredy, córki Mezaabowej.51 A gdy umarł Hadar, byli książętami w Edon: Tamna, książę Halwa, książę Jetet,52 Książę Oolibama, książę Ela, książę Pinon,53 Książę Kienaz, książę Teman, książę Mabsar,54 Książę Magdyjel, książę Hyram. Toć byli książęta Edomscy.
1 Ja też Paweł sam was proszę przez cichość i dobrotliwość Chrystusową, który gdym jest wam przytomny, jestem pokorny między wami; lecz gdym nie jest przytomny, jestem śmiały przeciwko wam.2 A proszę, abym będąc przytomnym, nie musiał być śmiały tą śmiałością, o której myślę, abym śmiały był przeciwko niektórym, którzy nas szacują, jakobyśmy według ciała chodzili.3 w ciele chodząc, nie według ciała walczymy,4 (Albowiem broń żołnierstwa naszego nie jest cielesna, ale z Boga jest, mocna ku zburzeniu miejsc obronnych.)5 Burząc rady i wszelaką wysokość, wynoszącą się przeciwko znajomości Bożej, i podbijając wszelaką myśl pod posłuszeństwo Chrystusowe;6 I w pogotowiu mając pomstę na wszelakie nieposłuszeństwo, gdy się wypełni posłuszeństwo wasze.7 Na toż tylko, co przed oczyma jest, patrzycie? Mali kto tę nadzieję o sobie, jest Chrystusowy, niechże też to sam z siebie uważa, iż jako on jest Chrystusowy, tak też i my Chrystusowymi jesteśmy.8 Albowiem choćbym się ja też co więcej chełpił z mocy naszej, którą nam dał Pan ku zbudowaniu, a nie ku zepsowaniu waszemu, nie zawstydzę się;9 Abym się nie zdał, jakobym was straszył przez listy.10 Albowiem mówią: Listy ważne są i potężne, ale ciała obecność niepotężna jest i niepłatna.11 To niechaj myśli taki, iż jakimiśmy w mowie przez listy, nie będąc obecnymi, takimiż będziemy i w uczynku, będąc obecnymi.12 Albowiem nie śmiemy samych siebie w poczet drugich kłaść, albo porównywać z niektórymi, którzy sami siebie zalecają; ale i ci nie zrozumiewają, iż się sami sobą miarkują i sami się do siebie przyrównywają.13 Ale my nie będziemy się chlubili nad miarę, ale według sznuru miary, którą miarę wymierzył nam Bóg, tak żeśmy dosięgli aż do was,14 Bo się nie rozciągamy nad miarę, jakobyśmy nie dosięgli aż do was; bośmy aż i do was przyszli w Chrystusowej.15 A nie chlubimy się nad miarę z cudzych prac; ale mając nadzieję, iż gdy się pomnoży wiara wasza w was, pomnożymy się i my między wami według sznuru naszego z obfitością,16 Ku opowiadaniu Ewangielii w krainach, które leżą za wami, nie chlubiąc się z rzeczy gotowych cudzego pomiaru.17 Kto się chlubi, niech się Panu chlubi.18 Albowiem nie ten, co się sam zaleca, doświadczony jest, ale ten, którego Pan zaleca.
1 śpiewakowi, na Halmutlabben pieśń Dawidowa.2 Będę wysławiał Pana ze serca mego; opowiadać będę wszysteki cuda twoje.3 Rozweselę się, i rozraduję się w tobie; będę śpiewał imieniowi twemu, o Najwyższy!4 Że się obrócili nieprzyjaciele moi na wstecz: upadli i poginęli od obliczności twojej.5 Boś ty odprawił sąd mój, i sprawę moję; zasiadłeś na , Sędzia sprawiedliwy.6 Rozgromiłeś pogan, zatraciłeś złośnika, imię ich wygładziłeś na wieki wieczne.7 O nieprzyjacielu! wykonane są spustoszenia twoie na wieczność? Poburzyłżeś miasta? i ich samych pamiątka zginęła z niemi.8 Ale Pan na wieki trwa; zgotował stolicę swoję na sąd.9 On będzie sądził okrąg ziemi w sprawiedliwości, i osądzi narody w prawości.10 I będzie Pan ucieczką ubogiemu, ucieczką czasu ucisku.11 I będą ufać w tobie, którzy znają imię twoje; nie opuszczasz tych, Panie! którzy cię szukają.12 Śpiewajcież Panu, który mieszka na ; opowiadajcie między narodami sprawy jego.13 Boć on szuka krwi, i mają w pamięci, a nie zapomina wołania utrapionych.14 Zmiłuj się nademną, Panie! moje od tych, którzy mię mają w nienawiści, ty, co mię wyrywasz z bram śmierci.15 Abym opowiadał wszystkie chwały twoje w bramach córki Syońskiej, weseląc się w zbawieniu twojem.16 Zanurzeni są poganie w dole, który uczynili; w sieci, którą skrycie zastawili, uwięzła noga ich.17 Oznajmił się Pan, gdy uczynił sąd; w sprawie rąk swoich się złośnik usidlił. Rzecz godna rozmyślania! Sela.18 się obrócą do piekła, wszystkie narody, które zapominają Boga.19 Bo nie będzie na wieki zapamiętany ubogi; oczekiwanie nędznych nie zginie na wieki.20 Powstańże, Panie! niech się nie zmacnia śmiertelny człowiek; a niech narody osądzone będą przed tobą. Panie! puść na nie strach, aby poznały narody, są ludźmi śmiertelnymi.Sela.
Słowniczek archaizmów (30)
wszystek, wszystko, wszystkę, wszystkiego
cały, każdy
jeruzalemie, jeruzalemu, jeruzalemowi
Jerozolima
tedy
wtedy, zatem
kędy
gdzie
przywiedli
przyprowadzę, przyprowadził
hetman, hetmani, hetmanem
dowódca wojska
onego, onej, onych, onym
ten, tamten
ostatek
reszta
pospólstwo
zwykły lud
nadto
ponadto
jedno
tylko (np. „jedno wierz” = tylko wierz)
łokci, łokcie
miara długości, ok. 45 cm
stolicy, stolicę
tron (także: stolica)
obliczem
twarz; „przed obliczem” = w obecności
żywota
życie; także: łono, brzuch
ustawicznie
ciągle
spłodził
został ojcem (w rodowodach)
przeto
dlatego
książę, książęta
przywódca, władca, wódz
albowiem
ponieważ, bo
iż
że
mowa
słowo, wypowiedź; także: język
ewangielii
ewangelia, Dobra Nowina
przedniejszemu
najznamienitszy, naczelny
azaż
czyż? (pytanie retoryczne)
owszem
przeciwnie; owszem
syonie
Syjon (Jerozolima)
obacz
zobaczyć, spojrzeć
utrapienie
ucisk, cierpienie
niepobożni
bezbożni
Biblia Gdańska, wyd. 1881, domena publiczna
Rozważanie dnia
Myśli w posłuszeństwie
2 Kor 10
Paweł pisze, że nasza walka nie jest cielesna, lecz ma Bożą moc do burzenia twierdz. Burzymy rozumowania i każdą wyniosłość podnoszącą się przeciw poznaniu Boga i bierzemy w niewolę każdą myśl, by podlegała Chrystusowi. Pole bitwy znajduje się więc w głowie: w lękach, kłamstwach, które sobie powtarzamy, i w nieżyczliwych osądach innych. Nie chodzi o tłumienie myśli, lecz o ich zderzenie z prawdą o Jezusie. Dziś, gdy zauważysz lękową lub gorzką myśl, zatrzymaj się, nazwij ją i zastąp jednym zdaniem z Pisma, które pasuje do tej sytuacji. Zwycięstwo nad lękiem rzadko przychodzi jako uczucie, częściej jako decyzja, by uwierzyć Bogu bardziej niż własnym obawom.
Modlitwa: Panie Jezu, panuj nad moimi myślami. Daj mi rozpoznawać kłamstwa i wybierać Twoją prawdę.