Biblia w rok · Dzień 161 z 365
Dzień 161
1 Krn 4–5; 2 Kor 12; Ps 11
Dzień 161 z 365
Stary Testament
Nowy Testament
Psalm
1 Krn 4
1 Synowie Judowi: Fares, Hesron, i Charmi, i Hur, i Sobal. 2 A Rejasz, syn Sobalowy Jahata, a Jahat spłodził Achuma, i Laada. Teć są rodzaje Zaratego. 3 Ci też są z ojca Etama: Jezreel, i Jesema, i Idbas; a imię siostry ich Selelfuni. 4 A Faunuel ojciec Giedory, i Ezer ojciec Hosy. Cić są synowie Hura, pierworodnego Efraty, ojca Betlehemczyków. 5 A Assur, ojciec Tekui, miał dwie żony: Chelę i Naarę. 6 I urodziła mu Naara Achusama, i Hefera, i Temana, i Achastara. Cić są synowie Naary. 7 Synowie Cheli: Seret, Jesochar, i Etnan. 8 A Kos spłodził Anuba, i Hasoboba, i dom Acharchela, syna Harumy. 9 A Jabes był zacniejszy nad braci swych, któremu matka jego dała imię Jabes, mówiąc: Bom go w boleści urodziła. 10 I wzywał Jabes Boga Izraelskiego, mówięc: błogosławiąc błogosławić mi będziesz, a rozszerzysz granice moje, a będzie ręka twoja ze mną, a wybawisz mię od złego, abym utrapiony nie był. I wypełnił to Bóg, o co go prosił. 11 A Chelub, brat Sucha, spłodził Mechyra; ten jest ojcem Estona. 12 A Eston spłodził Betrafa, i Paseacha, i Techynna, ojca miasta Nahas. Cić są mężowie Rechy. 13 A synowie Kienazowi: Otonijel, i Seraja; a synowie Otonijelowi: Hatat i Meanataj. 14 A Meanataj spłodził Ofra, a Serajasz spłodził Joaba, ojca w dolinie mieszkających rzemieślników; bo rzemieślnicy byli. 15 Synowie zasię Kaleba, syna Jefumi: Hyru, Ela, i Nahain; a syn Ela jest Kienaz. 16 A synowie Jehaleleela: Zyf i Zyfa, Tyryja, i Azarel. 17 A synowie Ezry: Jeter, i Mered, i Efer, i Jalon; a żona Merodowa urodziła Miryjama, i Samaja, i Isbacha, ojca Estemoa. 18 Żona też jego Judaja urodziła Jereda, ojca Giedor, i Hebera, ojca Socho, i Jekutyjela, ojca Zanoach. Cić są synowie Betii, córki Faraonowej, którą był pojął Mered. 19 A synowie żony Hodyjaszowej, siostry Nahama, ojca Ceili: Garmi i Estemoa Mahatczyk. 20 A synowie Symonowi: Amnon, i Rynna, Benchanan i Tylon; a synowie Isy: Zochet i Bensochet. 21 Synowie Seli, syna Judowego: Her, ojciec Lecha i Laada, ojciec Maraa; i rodzaje domów tych, którzy robili około bisioru w domu Asbeat, 22 I Joakim i mężowie Chozeby, i Joaz i Saraf, którzy panowali w Moab, i Jasubi Lechem; ale te rzeczy są dawne. 23 Cić są garncarze, którzy mieszkali w sadach i między płotami, którzy tam przy królu dla robót jego mieszkali. 24 Synowie Symeonowi: Namuel, i Jamin, i Jaryb, Zera, Saul. 25 Sallum syn jego, Mabsam syn jego, Misma syn jego. 26 A synowie Mismy: Hamuel syn jego, Zachur syn jego, Semej syn jego. 27 Ten Semej miał synów szesnaście, i córek sześć; ale bracia jego nie mieli wiele synów, tak, że rodziny ich nie było tak wiele, jako synów Judowych. 28 I mieszkali w Beerseba i w Molada, i w Hasersual, 29 I w Bela, i w Asem, i w Etolad, 30 I w Betul, i w Horma, i w Sycelegu, 31 I w Bet Marchabot, i w Hasersusa, i w Betbirze, i w Saaraim. Te miasta ich były, póki królował Dawid. 32 A wsi ich były: Etam, i Hain, Remnon, i Tochen i Asan przy tych pięciu miastach; 33 I wszystkie wsi ich, które były około tych miast aż do Baal; teć były mieszkaniem ich według narodu ich. 34 A Mosobab, i Jamlech, i Josa, syn Amazyjaszowy; 35 I Joel, i Jehu, syn Josabijasza, syna Serajaszowego, syna Asyjelowego; 36 I Elichenaj, i , i Jesochaja, i Asaja, i Adyjel, i Jesymijel, i Banajas; 37 I Sysa, syn Syfy, syna Allonowego, syna Jodajaszowego, syna Symry, i syna Semajaszowego. 38 Ci mianowani postanowieni są za w narodach swych, a domy ojców ich rozmnożyły się bardzo. 39 ruszyli się, aby szli do Gador, aż na wschód słońca doliny, aby szukali paszy bydłu swemu. 40 I znaleźli obfite i wyborne pasze, a ziemię przestronną i spokojną i rodzajną; bo tam naród Chamów mieszkał przedtem. 41 Przetoż przyszedłszy ci z imienia opisani za dni , króla Judzkiego, poburzyli namioty ich i przybytki ich, które tam były znalezione; a wymordoealiich, i nie masz ich aż do dnia tego, i osiedli miejsce ich; bo tam mieli paszy dla bydeł swoich. 42 A z onych synów Symeonowych niektórzy szli na górę Seir, pięć set mężów, a Faltyjasz, i Necharyjasz, i Rafajasz, i Husel, synowie Isy, byli wodzami ich. 43 I wymordowali , które były uszły z Amalekitów, a mieszkali tam aż po dziś dzień.
1 Krn 5
1 A synowie Rubena pierworodnego Izraelowego, (ten bowiem był pierworodny; ale gdy zgwałcił łoże ojca swego, dane jest pierworodztwo jego synom Józefa, syna Izraelowego, tak jednak, że go nie poczytano za pierworodnego: 2 Bo Judas był najmężniejsz między braćmi swymi, a między nimi; ale pierworodztwo należało Józefowi.) 3 Synowie mówię Rubena, pierworodnego Izraelowego, byli: Henoch i Fallu, Hesron i Charmi. 4 Synowie Joelowi: Samajasz syn jego, Gog syn jego, Semej syn jego; 5 Michas syn jego, Reajasz syn jego, Baal syn jego; 6 Bera syn jego, którego wziął w niewolę Teglat Falasar, król Asyryjski; ten był książęciem Rubenitów. 7 A bracia jego według domów swych, gdy byli policzeni według ich narodów, mieli książęta Jehiela i Zacharyjasza. 8 A Bela, syn Azazowy, syna Semmy, syna Joelowego; ten mieszkał w Aroer aż ku Nebo i Baalmeon. 9 Także i na wschód słońca mieszkał, aż wchodzą na puszczę od rzeki Eufrates; stada ich rozmnożyły się w ziemi Galaadskiej. 10 Ci za dni Saulowych walczyli z Agareńczykami, którzy porażeni są od ręki ich; a tak mieszkali w namiotach ich po krainie wschodniej ziemi Galaadskiej. 11 A synowie Gadowi na przeciwko nich mieszkali w ziemi Bazan, aż do Selchy. 12 Joel był przedniejszym ich, a Safam wtóry, a Janaj i Safat zostali w Bazan. 13 A braci ich według domów ojców swych: Michael i Mesullam, i Seba, i Joraj, i Jachan, i Zyja, i Heber, . 14 (Cić są synowie Abihaila, syna Hurowego, syna Jaroachowego, syna, Galaadowego, syna Michaelowego, syna Jesysowego, syna Jachdowego, syna Buzowego;) 15 Achy, syn Abdyjela, syna Gunowego, książę w domu ojców ich. 16 I mieszkali w Galaad, w Bazan, i w miasteczkach jego, i po wszystkich przedmieściach Saron aż do ich granic. 17 Wszyscy ci policzeni byli za dni Jotama, króla Judzkiego, i za dni Jeroboama, króla Izraelskiego. 18 Synów Rubenowych, i Gadowych, i połowy pokolenia Manasesowego, ludzi walecznych, mężów noszących tarczę i miecz, i ciągnących łuk, i ćwiczonych ku bojowi, czterdzieści i cztery tysiące, siedm set i sześćdziesiąt, wychodzących do bitwy. 19 Ci wiedli wojnę z Agareńczykami, z Jeturejczykami, i z Nafejczykami, i Nodabczykami, 20 A mieli pomoc przeciwko nim. I podani są w rękę ich Agareńczycy ze wszystkim, co mieli, do Boga wołali w bitwie, a on ich wysłuchał, iż ufali w nim. 21 I zabrali dobytki ich, wielbłądów ich pięćdziesiąt tysięcy, a owiec dwieście i pięćdziesiąt tysięcy, osłów dwa tysiące, a ludzi sto tysięcy. 22 Albowiem rannych wiele poległo, iż od Boga była ona porażka. I mieszkali na miejscu ich, aż ich zabrano w niewolę. 23 Ale synowie połowy pokolenia Manasesowego mieszkali w ziemi od Bazan aż do Baal-Hermon i Sanir, które jest góra Hermon; bo i oni rozmnożeni byli. 24 A cić są książęta domów ojców ich: Efer i Jesy, i Elijel, i Azryjel, i , i Hodawijasz, i Jachdyjel, mężowie bardzo mocni, mężowie sławni, książęta domu ojców swoich. 25 Ale gdy zgrzeszyli przeciw Bogu ojców swych i cudzołożyli naśladując bogów narodów onej ziemi, które wykorzenił Bóg przed twarzą ich: 26 Wzbudził Bóg Izraelski ducha Fula króla Assyryjskiego, i ducha Teglat Falasera, króla Assyryjskiego, i przeniósł ich: Rubenitów, i Gadydtów, i połowę pokolenia Manasesowego, a zawiódł ich do Hela, i Haboru, i do Ara, i do rzeki Gozan, aż do dnia tego.
2 Kor 12
1 Wprawdzieć mi się chlubić nie jest pożyteczno: jednak przyjdę do widzenia i objawienia Pańskiego. 2 Znam człowieka w Chrystusie przed czternastoma laty, ( się to działo w ciele, nie wiem, jeźli oprócz ciała, nie wiem, Bóg wie), który zachwycony był aż do trzeciego nieba. 3 A znam takiego człowieka, (Jeźli się to działo w ciele, jeźli oprócz ciała, nie wiem, Bóg wie). 4 był zachwycony do raju i słyszał niewypowiedziane słowa, których człowiekowi nie godzi się mówić. 5 Z takiego człowieka chlubić się będę; ale z siebie samego chlubić się nie będę, tylko z krewkości moich. 6 jeźlibym się chciał chlubić, nie będę głupi, bo prawdę powiem, ale wstrzymam się, aby kto o mnie nie rozumiał nad to, czem mię być widzi, albo co słyszy ode mnie. 7 A iżbym się zacnością objawienia nader nie wynosił, dany mi jest bodziec ciału, anioł szatan, aby mię policzkował, żebym się nad miarę nie wynosił. 8 Dlategom trzykroć Pana prosił, aby odstąpił ode mnie. 9 Ale mi rzekł: Dosyć masz na łasce mojej; albowiem moc moja wykonywa się w słabości. Raczej się więcej chlubić będę z krewkości moich, aby we mnie mieszkała moc Chrystusowa. 10 Dlatego się kocham w krewkościach, w potwarzach, w niedostatkach, w prześladowaniach, i w uciskach dla Chrystusa; bo gdym jest słaby, tedym jest mocny. 11 Stałem się głupim, chlubiąc się; mię do tego przymusili. Bom ja od was miał być chwalony, ponieważem nie był podlejszym, niżeli oni bardzo wielcy Apostołowie, chociażem nic nie jest. 12 Jednak znaki Apostoła pokazane są u was we wszelkiej cierpliwości, w znamionach i w cudach, i w mocach. 13 Bo jest, w czem byście podlejsi byli nad insze zbory, tylko żem ja sam próżnując, nie obciążył was? Odpuśćcież mi tę krzywdę. 14 Oto trzeci raz jestem gotów przyjść do was, a nie obciążę was próżnując; albowiem nie szukam tego, co jest waszego, ale w was samych; boć nie mają rodzicom skarbić, ale rodzice dziatkom. 15 Lecz ja bardzo rad nakład uczynię i samego siebie wynałożę za waszę, bardzo was miłując, mniej bywam od was miłowany. 16 Ale niech tak będzie; jam was nie obciążył, tylko chytrym będąc, zdradąm was pojmał. 17 Izalim was przez którego z tych, którychem do was posłał, oszukał? 18 Uprosiłem Tytusa i posłałem z nim brata tego. was Tytus oszukał? Izaliśmy nie jednym duchem postępowali? Izali nie jednemi stopami? 19 Znowuż mniemacie, że się przed wami obawiamy? Przed oblicznością Bożą w Chrystusie mówimy, a to , najmilsi! dla waszego zbudowania. 20 Bo się boję, bym przyszedłszy, nie znalazł was takimi, jakimi bym nie chciał, a ja też żebym nie był znaleziony od was, jakiego byście wy nie chcieli; by snać między wami nie było swarów, zazdrości, gniewów, zwad, obmowisk, mruczenia, nadymania i rozterków; 21 By mię Bóg mój, gdy przyjdę, nie poniżył u was, i żałowałbym wielu tych, którzy przedtem grzeszyli, a nie pokutowali z nieczystości i z , i z rozpusty, którą popełnili.
Ps 11
1 śpiewakowi psalm Dawidowy. W Panu ja ufam. mówicie mojej: Ulatuj jako ptak z góry swojej? 2 Bo oto naciągają łuk, przykładają strzałę swą na cięciwę, aby strzelali w ciemności na uprzejmych sercem. 3 Ale zamysły ich będą skażone; bo sprawiedliwy uczynił? 4 Pan jest w kościele świętem swoim, Pańska jest na niebie; oczy jego upatrują, powieki jego doświadczają synów ludzkich. 5 Pan doświadcza sprawiedliwego; ale niepobożnego i miłującego ma w nienawiści dusza jego. 6 Wyleje jako deszcz na niepobożnych sidła, ogień i siarkę, a wicher będzie cząstką kielicha ich. 7 Bo sprawiedliwy Pan, sprawiedliwość miłuje, na szczerego patrzą oczy jego.
Słowniczek archaizmów (29)
- spłodził
- został ojcem (w rodowodach)
- zasię
- zaś, natomiast
- jeźli
- jeśli
- wszystko, wszystkiej
- cały, każdy
- jakóba
- Jakub
- książę, książęta, książęciem
- przywódca, władca, wódz
- przeto, przetoż
- dlatego
- onej, onych
- ten, tamten
- ezechyjasza
- Ezechiasz
- ostatki
- reszta
- kędy
- gdzie
- albowiem
- ponieważ, bo
- siedm
- siedem
- iż
- że
- jeremijasz
- Jeremiasz
- tedy, tedym
- wtedy, zatem
- wyście
- wy jesteście
- cóż
- co
- dziatki
- dzieci
- dusza, duszę, duszy
- życie, osoba, człowiek
- aczkolwiek
- chociaż
- izali
- czyż? (pytanie retoryczne)
- snać
- może, być może
- wszeteczeństwa
- rozpusta, niemoralność
- przedniejszemu
- najznamienitszy, naczelny
- jakoż
- a więc, jakże
- niepobożni, niepobożnych
- bezbożni
- stolica
- tron (także: stolica)
- nieprawość
- bezprawie, grzech
Biblia Gdańska, wyd. 1881, domena publiczna
Rozważanie dnia
Wystarczy ci łaski
2 Kor 12
Paweł prosił trzykrotnie, by Pan zabrał mu cierń w ciele. Odpowiedź nie była taka, jakiej oczekiwał: wystarcza ci łaski mojej, bo moc w słabości się doskonali. Nie wiemy, czym był ten cierń, i to pozwala każdemu z nas odnaleźć w tym tekście własną sprawę. Bóg nie zawsze usuwa trudność, czasem daje siłę, by w niej trwać, i uczy zależności od Niego. Paweł wnioskuje, że woli chlubić się słabościami. Dziś powiedz Panu o swoim cierniu. Zamiast prosić tylko o jego usunięcie, poproś także o łaskę na ten jeden dzień i podziękuj za nią. Słabość nie jest dowodem, że Bóg cię opuścił, bo to właśnie w niej Jego łaska staje się najbardziej widoczna dla ciebie i innych.
Modlitwa: Panie, wystarczy mi Twojej łaski. Bądź moją siłą tam, gdzie czuję się słaby.
Zaloguj się, aby odhaczać dni.