Biblia w rok · Dzień 179 z 365

Dzień 179

2 Krn 13–15; Kol 1; Ps 29

Dzień 179 z 365

Stary Testament

2 Krn 13–15

Nowy Testament

Kol 1

Psalm

Ps 29

2 Krn 13

1 Roku ośmnastego króla Jeroboama, królował Abijasz nad Judą. 2 Trzy lata królował w , a imię matki jego było Michaja, córka Uryjelowa z Gabaa. I była wojna między Abijaszem i między Jeroboamem. 3 Abijasz uszykował wojsko ludzi bardzo walecznych cztery sto tysięcy mężów przebranych; Jeroboam także uszykował się przeciwko niemu, mając ośm kroć sto tysięcy mężów przebranych bardzo walecznych. 4 stanął Abijasz na wierzchu góry Semeron, która była między górami Efraimskiemi, i rzekł: Słuchajcie mię, Jeroboamie i Izraelu! 5 wam nie należy wiedzieć, że Pan, Bóg Izraelski, dał królestwo Dawidowi nad Izraelem na wieki, i synom jego przymierzem trwałem? 6 Lecz powstał Jeroboam, syn Nabatowy, sługa Salomona, syna Dawidowego, i stał się odpornym panu swemu. 7 I zebrali się do niego synowie lekkomyślni, a ludzie , i zmocnili się przeciw Roboamowi, synowi Salomonowemu; a Roboam będąc dziecięciem, i serca lękliwego, nie mógł się im mężnie oprzeć: 8 Zaczem wy się teraz myślicie zmocnić przeciw królestwu Pańskiemu, które jest w rękach synów Dawidowych, a jest was kupa wielka, i macie z sobą cielce złote, których wam naczynił Jeroboam za bogów. 9 Izażeście nie zarzucili kapłanów Pańskich, synów Aaronowych i , a poczyniliście sobie kapłanów, jako inni narodowie ziemscy? Ktokolwiek przychodzi, aby poświęcone były ręce jego, z cielcem młodym i siedmią baranów, staje się kapłanem tych, którzy nie są bogowie. 10 Ale my jesteśmy Pana, Boga naszego, i nie opuściliśmy go; a kapłani, którzy służą Panu, są synowie Aaronowi, i Lewitowie, którzy pilnują urzędu swego. 11 I ofiarują Panu na każdy zaranek, i na każdy wieczór, i kadzą rzeczami wonnemi, i pokładają chleby na stole czystym; także świecznik złoty, i lampy jego sporządzaja, aby gorzały na każdy wieczór. A tak my strzeżemy Pana, Boga naszego, a go opuścili. 12 Przetoż oto, z nami jest na czele Bóg i kapłani jego, i trąby głośne, aby brzmiały przeciwko wam. Synowie Izraelscy! nie walczcież z Panem, Bogiem ojców waszych; bo się wam nie powiedzie. 13 Międzytem obwiódł zasadzkę Jeroboam, aby na nich przypadli z tyłu; i byli jedni w oczy Judzie, a drudzy na zasadzce z tyłu ich. 14 Tedy ujrzawszy synowie Judzcy, że na nich następowała bitwa z przodku i z tyłu, wołali do Pana, a kapłani trąbili w trąby. 15 Uczynili też okrzyk mężowie Judy. I stało się w onym okrzyku mężów Judzkich, że Bóg poraził Jeroboama, i wszystkiego Izraela przed Abijaszem i Judą. 16 I uciekali synowie Izraelscy przed Judą; ale ich podał Bóg w ręce ich. 17 I porazili ich Abijasz i lud jego porażką wielką, tak legło pobitych z Izraela pięć kroć sto tysięcy mężów na wybór. 18 Przetoż poniżeni są synowie Izraelscy naonczas: a zmocnili się synowie Judzcy, ponieważ spolegali na Panu, Bogu ojców swych. 19 I gonił Abijasz Jeroboama, a odjął mu miasta Betel i wsi jego, i Jesana i wsi jego, i Efron i wsi jego. 20 A nie mógł się więcej pokrzepić Jeroboam za dni Abijaszowych, i uderzył go Pan, że umarł. 21 Ale Abijasz zmocnił się, i pojął sobie żon czternaście, i dwadzieścia i dwóch synów, i szesnaście córek. 22 Ale inne sprawy Abijaszowe, i postępki jego, i słowa jego, zapisane są w księdze proroka Jaddy.

2 Krn 14

1 A gdy zasnął Abijasz z ojcami swymi, a pochowano go w mieście Dawidowem, królował , syn jego, miasto niego. Za dni jego była w pokoju ziemia, przez dziesięć lat. 2 I czynił Aza co było dobrego, i przyjemnego w oczach Pana, Boga swego. 3 Bo poburzył ołtarze obce, i wyżyny, i podruzgotał ich, i wyrąbał gaje ich; 4 A przykazał Judzie, aby szukali Pana, Boga ojców swych, i przestrzegali i przykazań jego. 5 Zniósł też ze wszystkich miast Judzkich wyżyny, i słoneczne bałwany, a było w pokoju królestwo za czasu jego. 6 pobudował miasta obronne w Judzie, , była w pokoju ziemia i nie powstała wojna przeciwko niemu za lat; bo mu dał Pan . 7 I rzekł do Judy: Pobudujmy te miasta, i otoczmy je murem i wieżami, bramami, i zaworami, póki ziemia jest w mocy naszej; bośmy szukali Pana, Boga naszego; szukaliśmy go, i sprawił nam odpocznienie zewsząd. Przetoż budowali, a szczęściło się im. 8 I miał Aza wojsko noszących tarcz i drzewce: z Judy trzykroć sto tysięcy, a z Benjamina noszących puklerz i ciągnących łuk dwa sto tysięcy i ośmdziesiąt tysięcy. Ci wszyscy byli bardzo mężni. 9 Tedy wyciągnął przeciw nim Zara Etyjopczyk, mając wojska dziesięć kroć sto tysięcy, a wozów trzy sta, i przyciągnął aż do Maresy. 10 Wyciągnął też i Aza przeciw niemu, i uszykowali wojska w dolinie Sefata u Maresy. 11 Tedy zawołał Aza do Pana, Boga swego, i rzekł: O Panie! ty nie potrzebujesz wielu, abyś ratował tego, który nie ma potęgi. Ratujże nas, o Panie, Boże nasz! gdyż na tobie spolegamy, a w imię twoje idziemy przeciwko temu mnóstwu. Tyś Pan, Bóg nasz; niech nie ma góry nad tobą człowiek śmiertelny. 12 A tak poraził Pan Etyjopczyków przed Azą i przed Judą, tak iż uciekli Etyjopczycy. 13 A gonił ich Aza i lud, który był z nim, aż do Gierary. I polegli Etyjopczycy, tak, że nie mogli wskórać: bo starci są przed Pańskiem i przed wojskiem jego. I nabrali łupów bardzo wiele. 14 Nadto poburzyli wszystkie miasta około Gierary; przypadł strach Pański na nich, i splundrowali one wszystkie miasta; bo w nich była wielka korzyść. 15 Także i obory trzód poburzyli; a zająwszy owiec i wielbłądów bardzo wiele, wrócili się do .

2 Krn 15

1 na Azaryjasza, syna Obedowego, przypadł Duch Boży. 2 Który wyszedłszy przeciw Azie rzekł mu: Słuchajcie mię, i pokolenie Judowe i Benjaminowe! Pan był z wami, pókiście byli z nim, a go szukać będziecie, znajdziecie go: ale jeźli go opuścicie, opuści was. 3 Przez wiele dni był Izrael bez Boga prawdziwego, i bez kapłana, nauczyciela, i bez : 4 gdyby się byli nawrócili w utrapieniu swem do Pana, Boga Izraelskiego, a szukali go, dałby się im był znaleść. 5 Ale teraźniejszych czasów niebezpieczno wychodzić i wchodzić; bo zamięszanie wielkie między wszystkimi obywatelami ziemi. 6 I depcze naród po narodzie, a miasto po mieście, , że ich Bóg strwożył wszelakiem uciśnieniem. 7 Przetoż wy zmacniajcie się, a niech nie słabieją ręce wasze; bo czeka zapłata pracy waszej. 8 A gdy usłyszał Aza te słowa, i proroctwo Obeda proroka, zmocnił się, i zniósł ze wszystkiej ziemi Judzkiej i Benjamińskiej, i z miast, które był pobrał na górze Efraim, i odnowił ołtarz Pański, który był przed przysionkiem Pańskim. 9 Potem zebrał wszystek lud z Judy i z Benjamina, i przychodniów, którzy u nich byli z Efraima, i z Manasesa i z Symeona; bo ich było bardzo wiele zbiegło z Izraela do niego, widząc, Pan, Bóg jego, z nim był. 10 I zgromadzili się do miesiąca trzeciego, roku piętnastego królestwa Azy. 11 I sprawowali ofiary Panu dnia z łupów, które byli przygnali, wołów set, a owiec siedm tysięcy. 12 I uczynili umowę, aby szukali Pana, Boga ojców swoich, ze wszystkiego serca swego, i ze wszystkiej swojej. 13 A ktobykolwiek nie szukał Pana, Boga Izraelskiego, aby był zabity, od najmniejszego aż do największego, od męża aż do niewiast. 14 I przysięgli Panu głosem wielkim, i z krzykiem, i z trąbami, i z kornetami. 15 A weselił się wszystek lud Judzki z onej przysięgi: ze wszystkiego serca swego przysięgali, i ze wszystkiej ochoty szukali go, i dał się im znaleść, i dał im Pan zewsząd. 16 i Maachę, matkę swą, król Aza z państwa złożył, przeto, że była uczyniła w gaju bałwana brzydkiego; i podciął Aza bałwana jej, i pokruszył go, a spalił u potoku Cedron. 17 A choć wyżyny nie były zniesione z Izraela, przecież serce Azy było doskonałe po wszystkie dni jego. 18 Wniósł też, co był poświęcił ojciec jego, i co sam poświęcił, do domu Bożego, srebro i złoto i naczynia. 19 A nie było wojny aż do roku trzydziestego i piątego królowania Azy.

Kol 1

1 Paweł, Apostoł Jezusa Chrystusa przez wolę Bożą, i Tymoteusz brat, 2 Tym, którzy są w Kolosiech, świętym i wiernym braciom w Chrystusie Jezusie. Łaska wam i pokój niech będzie od Boga, Ojca naszego, i od Pana Jezusa Chrystusa. 3 Dziękujemy Bogu i Ojcu Pana naszego Jezusa Chrystusa, zawsze modląc się za was, 4 Usłyszawszy o wierze waszej w Chrystusie Jezusie i miłości przeciwko wszystkim świętym, 5 Dla nadziei wam odłożonej w niebiesiech, o którejście przedtem słyszeli przez słowo prawdy, to jest , 6 Która przyszła do was jako i na świat, i przynosi owoc, jako i u was, od onego dnia, któregoście usłyszeli i poznali łaskę Bożą w prawdzie. 7 Jakoście się też nauczyli od Epafry, miłego spółsługi naszego, który jest wiernym sługą Chrystusowym dla was; 8 Który też oznajmił nam miłość waszę w duchu. 9 Dlatego i my od onego dnia, któregośmy to usłyszeli, nie przestajemy się za was modlić i prosić, abyście byli napełnieni znajomością woli jego we wszelkiej mądrości i w wyrozumieniu duchownem. 10 Abyście chodzili przystojnie przed Panem ku wszelkiemu jego upodobaniu, w każdym uczynku dobrym owoc przynosząc i rosnąc w znajomości Bożej, 11 Wszelką mocą umocnieni będąc według chwalebnej mocy jego, ku wszelkiej cierpliwości i nieskwapliwości z radością, 12 Dziękując Ojcu, który nas godnymi uczynił, abyśmy byli uczestnikami świętych w światłości; 13 Który nas wyrwał z mocy ciemności i przeniósł do królestwa Syna swego miłego, 14 W którym mamy odkupienie przez krew jego, to jest odpuszczenie grzechów; 15 Który jest obrazem Boga niewidzialnego i pierworodny wszystkich rzeczy stworzonych. 16 przezeń stworzone są wszystkie rzeczy, które są na niebie i na ziemi, widzialne i niewidzialne, bądź trony, bądź państwa, bądź księstwa, bądź zwierzchności, wszystko przezeń i dla niego stworzone jest. 17 A on jest przed wszystkimi i wszystko w nim stoi. 18 On też jest głową ciała, to jest , który jest początkiem i pierworodnym z umarłych, aby on między wszystkimi przodkował; 19 Ponieważ się upodobało Ojcu, aby w nim wszystka zupełność mieszkała. 20 I żeby przezeń z sobą pojednał wszystko, uczyniwszy pokój przez krew krzyża jego; przezeń, mówię, tak to, co jest na ziemi, jako i to, co jest na niebiesiech. 21 I was, którzyście niekiedy byli oddaleni i nieprzyjaciele umysłem w złośliwych uczynkach, teraz też pojednał. 22 Ciałem własnem swojem przez śmierć, aby was wystawił świętemi i niepokalanemi, i bez nagany przed swojem; 23 tylko trwacie w wierze ugruntowani i utwierdzeni, a nie poruszeni od nadziei Ewangielii, którąście słyszeli, która jest kazana wszelkiemu stworzeniu, które jest pod niebem, której ja Paweł stałem się sługą; 24 Który się teraz raduję w doległościach moich dla was i dopełniam ostatków ucisków Chrystusowych na ciele mojem za ciało jego, które jest kościół. 25 Któregom się ja stał sługą według daru Bożego, który mi jest dany dla was, abym wypełnił słowo Boże, 26 To jest, tajemnicę onę, która była zakryta od wieków i od rodzajów, ale teraz objawiona jest świętym jego. 27 Którym chciał Bóg oznajmić, jakie jest bogactwo tej tajemnicy chwalebnej między poganami, która jest Chrystus między wami, nadzieja ona chwały; 28 Którego my opowiadamy, napominając każdego człowieka i ucząc każdego człowieka we wszelkiej mądrości, abyśmy wystawili każdego człowieka doskonałym w Chrystusie Jezusie; 29 W czem też pracuję, bojując według skutecznej mocy jego, która we mnie dzieło swoje potężnie sprawuje.

Ps 29

1 Psalm Dawidowy. Oddawajcie Panu synowie mocarzów, oddawajcie Panu chwałę i moc. 2 Oddawajcie Panu chwałę imienia jego; kłaniajcie się Panu w ozdobie świętobliwości. 3 Głos Pański nad wodami; Bóg chwalebny wzbudza gromy, Pan nad wodami wielkiemi. 4 Głos Pański mocny, głos Pański wielmożny, 5 Głos Pański cedry łamie; kruszy Pan cedry Libańskie, 6 I czyni, że skaczą jako cielęta; Liban i Syryjon jako młody jednorożec. 7 Głos Pański krzesze płomień ognisty. 8 Na głos Pański z bólem pustynia rodzą; z bólem rodzi na głos Pański pustynai Kades. 9 Na głos Pański z bólem rodzą łanie, i odkrywają się lasy; ale w kościele swym opowiada chwałę swoję. 10 Pan nad potopem siedział, i będzie siedział Pan, będąc królem na wieki. 11 Pan doda mocy ludowi swojemu; Pan będzie błogosławił ludowi swemu w pokoju.

Słowniczek archaizmów (28)

jeruzalemie, jeruzalemu: Jerozolima
przeto, przetoż: dlatego
kroć: razy („siedm kroć” = siedem razy)
tedy: wtedy, zatem
wszystek, wszystka, wszystko, wszystkę, wszystkiej, wszystkiego: cały, każdy
aza, izali: czyż? (pytanie retoryczne)
onego, onej, onych, onemu, onym: ten, tamten
niepobożni: bezbożni
lewitów, lewitowie: członek pokolenia Lewiego, sługa przy świątyni
całopalenia: ofiara spalana w całości na ołtarzu
rozkazania: polecić, nakazać; polecenie
wyście: wy jesteście
iż: że
spłodził: został ojcem (w rodowodach)
bałwany: bożek, posąg bałwochwalczy
zakonu: Prawo Mojżeszowe (Tora)
nadto: ponadto
odpocznienie: odpoczynek
obliczem: twarz; „przed obliczem” = w obecności
albowiem: ponieważ, bo
jeźli: jeśli
wszakże: jednak, przecież
obrzydliwości: coś odrażającego w oczach Boga
siedm: siedem
duszy: życie, osoba, człowiek
ewangielii: ewangelia, Dobra Nowina
dziedzictwa: spadek, własność
kościół, kościoła: zbór; wspólnota wierzących

Biblia Gdańska, wyd. 1881, domena publiczna

Rozważanie dnia

Pierwszy we wszystkim

Kol 1

Paweł opisuje Chrystusa jako obraz niewidzialnego Boga, pierworodnego wszelkiego stworzenia. Przez Niego i dla Niego wszystko powstało, a On jest przed wszystkim i wszystko w Nim się trzyma. Jest także głową Kościoła i dokonał pojednania przez krew swojego krzyża. To obraz Pana większego niż nasze plany, problemy i lęki. Jeśli wszystko w Nim się trzyma, to także twoje życie jest w dobrych rękach. Dziś wybierz jedną sferę, którą najtrudniej ci oddać w kontrolę Chrystusa, i powiedz Mu: Ty jesteś pierwszy w tej sprawie. Kiedy Chrystus zajmuje pierwsze miejsce, pozostałe sprawy znajdują swój właściwy porządek i przestają nas przytłaczać.

Modlitwa: Panie Jezu, Ty jesteś przed wszystkim. Oddaję Ci to, czego najtrudniej mi się wyzbyć.

Zaloguj się, aby odhaczać dni.