Biblia w rok · Dzień 180 z 365
Dzień 180
2 Krn 16–17; Kol 2; Ps 30
Dzień 180 z 365
Stary Testament
Nowy Testament
Psalm
2 Krn 16
1 Roku trzydziestego i szóstego królowania Azy, wyciągnął Baaza, król Izraelski, przeciwko Judzie, i zbudował Ramę, aby nie dopuścił wychodzić i wchodzić nikomu do Azy, króla Judzkiego. 2 wziąwszy srebro i złoto ze skarbów domu Pańskiego i domu królewskiego, posłał je do Benadada, króla Syryjskiego, który mieszkał w Damaszku, mówiąc: 3 Przymierze jest między mną i między tobą, i między ojcem moim i między ojcem twoim: otoć posyłam srebro i złoto. Idźże, a wzrusz przymierze twoje z Baazą, królem Izraelskim, aby odciągnął odemnie. 4 I usłuchał Benadad króla Azy, a posławszy hetmanów z wojskami, które miał, przeciwko miastom Izraelskim, zburzył Hijon i Dan i Abelmaim, i wszystkie miasta obronne Neftalimskie, w których były skarby. 5 To gdy usłyszał Baaza, przestał budować Ramy, i zaniechał roboty swej. 6 Tedy król Aza wziąwszy z sobą lud Judzki, pobrali z Ramy kamienie, i drzewo jego, z którego budował Baaza, a zbudował z niego Gabaa i Masfa. 7 A czasu przyszedł Hanani, widzący, do Azy, króla Judzkiego, i mówił do niego: spoległ na królu Syryjskim, a nie spoległeś na Panu, Bogu twoim, dlatego uszło wojsko króla Syryjskiego z ręki twojej. 8 Azaż Etyjopczycy, i Lubimczycy nie mieli wojsk bardzo wielkich z wozami i z jezdnymi w mnóstwie bardzo wielkiem? a gdyś spoległ na Panu, podał je w rękę twoję. 9 oczy Pańskie przepatrują wszystkę ziemię, aby dokazywał mocy swej przy tych, którzy przy nim stoją sercem doskonałem. Głupioś to uczynił: od tego czasu powstaną przeciwko tobie wojny. 10 Tedy Aza rozgniewawszy się na widzącego, podał go do więzienia; bo się był nań o to rozgniewał; i utrapił Aza niektórych z ludu onego czasu. 11 Ale inne sprawy Azy pierwsze i pośledniejsze, zapisane są w księgach o królach Judzkich i Izraelskich. 12 Potem rozniemógł się Aza roku trzydziestego i dziewiątego królowania swego, na nogi swoje, chorobą bardzo ciężką; a w onej chorobie swej nie szukał Pana, ale lekarzy. 13 A tak zasnął Aza z ojcami swymi, a umarł roku czterdziestego i pierwszego królowania swego. 14 I pochowano go w grobie jego, który sobie był wykopał w mieście Dawidowem; i położono go na łożu, które był napełnił rzeczami wonnemi, i rozmaitemi maściami aptekarską robotą przygotowanemi. I palili mu zapał wonny bardzo wielki.
2 Krn 17
1 królował Jozafat, syn jego miasto niego, a zmocnił się przeciw Izraelowi. 2 I osadził żołnierzem wszystkie miasta Judzkie obronne; osadził też i ziemię Judzką, także miasta Efraimskie, które był pobrał , ojciec jego. 3 A był Pan z Jozafatem, , chodził drogami pierwszemi Dawida, ojca swego, a nie szukał Baalów; 4 Ale Boga ojca swego szukał, i w przykazaniach jego chodził, a nie według spraw ludu Izraelskiego. 5 I utwierdził Pan królestwo w ręce jego; a dawał lud Judzki dary Jozafatowi, tak iż miał bogactwa, i sławę bardzo wielką. 6 A nabywszy wielkiego serca na drogach Pańskich, tem więcej znosił wyżyny i gaje bałwochwalcze z ziemi Judzkiej. 7 Potem roku trzeciego królowania swego posłał swoich, Benchaila, i Obadyjasza, i Zacharyjasza, i Natanaela, i Micheasza, aby uczyli w miastach Judzkich. 8 A przy nich , Semejasza, i Natanijasza, i Zabadyjasza, i Asaela i Semiramota, i Jonatana, i Adonijasza, i Tobijasza, i Tobadonijasza, Lewitów; a z nimi Elisama, i Jorama, kapłanów; 9 Którzy uczyli w Judzie, mając z sobą księgi Pańskiego, i obchodzili wszystkie miasta Judzkie, i nauczali lud. 10 Przetoż przyszedł strach Pański na wszystkie królestwa ziemi, które były około Judy, i nie śmieli walczyć przeciw Jozafatowi. 11 Nawet i Filistynowie przynosili Jozafatowi dary i dań pieniężną. Arabczycy też przygnali mu drobnego bydła, baranów tysięcy i siedm set, kozłów także siedm tysięcy i siedm set. 12 Wzmagał się tedy Jozafat, i rosł nader bardzo, i pobudował w Judzie zamki, i miasta dla składów. 13 A pracy wiele podjął około miast Judzkich; mężów też walecznych i potężnych miał w . 14 A tać jest liczba ich według domów ojców ich: z Judy książęta nad tysiącami: książę Adna, a z nim bardzo dużych mężów trzy sto tysięcy. 15 A po nim książę Johanan, a z nim dwa kroć sto tysięcy, i ośmdziesiąt tysięcy. 16 A po nim Amazyjasz, syn Zychry, który się był dobrowolnie oddał Panu, a z nim dwa kroć sto tysięcy mężów dużych. 17 Przytem z synów Benjaminowych, mąż duży Elijada, a z nim ludu zbrojnego z łukami i z tarczami dwa kroć sto tysięcy. 18 A po nim Jozabad, a z nim sto i ośmdziesięt tysięcy gotowych do boju. 19 Ci służyli królowi, oprócz tych, którymi był król osadził miasta obronne po wszystkiej ziemi Judzkiej.
Kol 2
1 chcę, abyście wiedzieli jako wielką trudność mam o was i o tych, którzy są w Laodycei i którzykolwiek nie widzieli mego w ciele; 2 Aby pocieszone były serca ich, będąc spojone miłością, a to ku wszelkiemu bogactwu zupełnego i pewnego wyrozumienia, ku poznaniu tajemnicy Boga i Ojca, i Chrystusa, 3 W którym skryte są wszystkie skarby mądrości i . 4 A toć mówię, aby was nikt fałszywemi dowodami nie oszukał przez wystawną . 5 Bo nie jestem obecny ciałem, ale duchem jestem z wami, radując się i widząc porządek wasz i utwierdzenie wiary waszej w Chrystusa; 6 jakoście przyjęli Pana Jezusa Chrystusa, tak w nim chodźcie, 7 Będąc wkorzenieni i wybudowani na nim, i utwierdzeni w wierze, jakoście się nauczyli, obfitując w niej z dziękowaniem. 8 Patrzcież, żeby was kto sobie w korzyść nie obrócił przez filozofiję i przez próżne oszukanie, ucząc według ustawy ludzkiej, według żywiołów świata, a nie według Chrystusa, 9 Gdyż w nim mieszka zupełność bóstwa cieleśnie. 10 I jesteście w nim dopełnieni, który jest głową wszelkiego księstwa i zwierzchności, 11 W którym i obrzezani jesteście obrzezką nie ręką uczynioną, to jest, zewlekłszy ciało wszystkich grzechów ciała przez obrzezkę Chrystusową. 12 Pogrzebieni z nim będąc w chrzcie; w którymeście też z nim wzbudzeni przez wiarę, którą sprawuje Bóg, który go wzbudził od umarłych. 13 I was, gdyście byli umarłymi w grzechach i nieobrzezce ciała waszego, wespół z nim ożywił, odpuściwszy wam wszystkie grzechy. 14 Zmazawszy on, który był przeciwko nam, cyrograf w ustawach zależący, który nam był przeciwny, zniósł go z pośrodku, przybiwszy go do krzyża; 15 I złupiwszy księstwa i mocy, wiódł je na podziw, jawnie tryumfując z nich sam przez się. 16 Niechajże was nikt nie sądzi dla pokarmu, albo dla napoju; albo z strony święta, albo nowiu miesiąca, albo sabatów, 17 Które są cieniem rzeczy przyszłych, ale prawdą jest ciało Chrystusowe. 18 Niechaj was nikt wygranego zakładu nie osądza, który się dobrowolnie w pokorę i w służbę Aniołów, których nie widział, wdaje, próżno się nadymając z umysłu ciała swego. 19 A nie trzymając się głowy Chrystusa, z którego wszystko ciało przez stawy i związania posiłek biorąc i wespół spojone będąc, rośnie wzrostem Bożym. 20 Jeźliście tedy umarli z Chrystusem żywiołom świata tego, się, jakobyście jeszcze żyli światu, ustawami bawicie? 21 Mówią niektórzy: Nie dotykaj się, ani kosztuj, ani ruszaj; 22 Co wszystko kazi się samem używaniem, według przykazań i nauk ludzkich; 23 Które mają kształt mądrości w nabożeństwie dobrowolnie obranem i w pokorze, i w niefolgowaniu ciału; nie mają żadnej wagi, tylko do nasycenia ciała służą.
Ps 30
1 Psalm pieśni przy poświęceniu domu Dwidowego. 2 Panie! wywyższać cię będę; wywyższyłeś mię, a nie dałeś pociechy nieprzyjaciołom moim ze mnie. 3 Panie, Boże mój! wołałem do ciebie, a uzdrowiłeś mię. 4 Panie! wywiodłeś z piekła moję; zachowałeś mię przy , abym nie zstąpił do grobu. 5 Śpiewajcież Panu święci jego, a wysłuchajcie pamiątkę świętobliwości jego. 6 Albowiem prędko przemija gniew jego, ale po żywot trwa dobra wola jego; z wieczora bywa płacz, ale z poranku . 7 Rzekłem w szczęściu swojem: Nie będę poruszony na wieki. 8 Albowiem ty, Panie! według woli twojej umocniłeś był górę moję mocą; ale skoroś ukrył swoje, strwożyłem się; 9 I wołałem do ciebie, Panie! a Panum się modlił, mówiąc: 10 Co za pożytek ze krwi mojej, gdybym zstąpił do dołu? cię proch chwalić będzie? Iazali opowie prawdę twoję? 11 Wysłuchajże, Panie! a zmiłuj się nademną; Panie! bądź pomocnikiem moim. 12 Tedyś odmienił płacz mój w pląsanie; zdjąłeś ze mnie wór mój, a przepasałeś mię radością. tobie śpiewać będzie chwała moja, a milczeć nie będzie. Panie, Boże mój! na wieki wysławiać cię będę.
Słowniczek archaizmów (24)
- tedy
- wtedy, zatem
- azaż, aza, izali
- czyż? (pytanie retoryczne)
- wszystek, wszystka, wszystko, wszystkę, wszystkiej
- cały, każdy
- onego, onej, onegoż
- ten, tamten
- iż, iżeś
- że
- wżdy
- jednak, mimo to
- albowiem
- ponieważ, bo
- przeto, przetoż
- dlatego
- wszakże
- jednak, przecież
- książę, książęta, książąt, książąt
- przywódca, władca, wódz
- lewitów
- członek pokolenia Lewiego, sługa przy świątyni
- zakonu
- Prawo Mojżeszowe (Tora)
- siedm
- siedem
- jeruzalemie
- Jerozolima
- kroć
- razy („siedm kroć” = siedem razy)
- oblicze, oblicza
- twarz; „przed obliczem” = w obecności
- umiejętności
- wiedza, poznanie
- mowę
- słowo, wypowiedź; także: język
- aczkolwiek
- chociaż
- społem, wespół
- razem
- przeczże
- dlaczego
- duszę
- życie, osoba, człowiek
- żywot, żywocie
- życie; także: łono, brzuch
- wesele
- radość
Biblia Gdańska, wyd. 1881, domena publiczna
Rozważanie dnia
Oczy Pana patrzą po ziemi
2 Krn 16
Król Asa przez wiele lat ufał Panu, ale gdy zagroził mu Baasa z Izraela, wysłał srebro i złoto do króla Aramu, zamiast prosić Boga o pomoc. Prorok Chanani wyjaśnia mu, że oczy Pana przebiegają całą ziemię, aby wspierać tych, którzy mu oddali serce. Asa wpada w gniew i wtrąca proroka do więzienia. Wcześniejsze zwycięstwa nie gwarantują, że w nowej próbie zaufamy tak samo. Dziś zapytaj siebie, na co zwykle liczysz najpierw w kłopotach, i zanim zadzwonisz do kogokolwiek, poświęć chwilę na modlitwę o tę sprawę. Zaufanie z wczoraj nie wystarczy na dziś, więc odnawiaj je codziennie, nawet jeśli niczego nie zagraża twojemu spokojowi.
Modlitwa: Panie, wspieraj moje serce, abym w każdej potrzebie najpierw zwracał się do Ciebie.
Zaloguj się, aby odhaczać dni.