Biblia w rok · Dzień 186 z 365
Dzień 186
2 Krn 28–29; 1 Tes 4; Ps 36
Dzień 186 z 365
Stary Testament
Nowy Testament
Psalm
2 Krn 28
1 Dwadzieścia lat miał Achaz, gdy królować począł, a szesnaście lat królował w , i nie czynił, co było dobrego przed oczyma Pańskiemi, jako Dawid, ojciec jego; 2 Ale chodził drogami królów Izraelskich; ulał i słupy bałwochwalskie. 3 Także i sam kadził w dolinie Benhennon, i palił synów swych ogniem według pogan, których wygnał Pan przed synami Izraelskimi. 4 Ofiarował też i kadził na wyżynach, i na pagórkach, i pod każdem drzewem gałęzistem. 5 dał go Pan, Bóg jego, w rękę króla Syryjskiego, którzy poraziwszy go, pojmali z ludu jego więźniów wiele, a ich do Damaszku. Nadto i w rękę króla Izraelskiego podany jest, który go poraził porażką wielka. 6 Facejasz, syn Romelijaszowy, pobił w Judzie sto i dwadzieścia tysięcy dnia jednego, mężów walecznych, przeto, opuścili Pana, Boga ojców swoich. 7 Zychry także, mocarz Efraimski, zabił Maasajasza, syna królewskiego, i Asrykama, przełożonego domu jego, i Elkana, wtórego po królu. 8 Nadto pojmali synowie Izraelscy z braci swych dwa sto tysięcy niewiast, synów, i córek, i bardzo wiele łupów pobrali od nich, i zaprowadzili korzyść do . 9 I był tam prorok Pański, imieniem Obed, który zaszedłszy wojsku idącemu do Samaryi, rzekł im: Oto, rozgniewawszy się Pan, Bóg ojców waszych, na Judę, podał ich w rękę waszę, a ich pomordowali w popędliwości, która aż do nieba przyszła. 10 A jeszcze lud z Judy i z Jeruzalemu chcecie sobie podbić za niewolników i za niewolnice; i przy was samych nie ma występku przeciw Panu, Bogu waszemu? 11 Przetoż teraz mię słuchajcie, a odwiedźcie więźniów, którycheście pojmali z braci waszych; bo pewnie gniew popędliwości Pańskiej wisi nad wami. 12 powstali mężowie z synów Efraimowych: Azaryjasz, syn Johananowy, Barachyjasz, syn Mesyllemotowy, i , syn Sallumowy, i Amasa, syn Hadlajowy przeciwko tym, którzy się wracali z wojny; 13 I rzekli do nich: Nie wodźcie tu tych więźniów; bo grzech przeciwko Panu na nas myślicie przywieść, przyczyniając do grzechów naszych, i do występków naszych: bo wielki jest grzech nasz, i gniew popędliwości nad Izraelem. 14 Przetoż ono wojsko zostawiło i więźniów i łupy swe przed książętami, i przed wszystkiem zgromadzeniem. 15 A powstawszy mężowie, którzy są z imienia mianowani, wzięli onych więźniów, a wszystkich obnażonych między nimi przyodziali z onych korzyści, a przyodziawszy ich i dawszy im obuwie, nakarmili ich, i napoili ich, i pomazali ich, i odprowadzili na osłach każdego słabego, a przyprowadzili ich do Jerycha, miasta palm, do braci ich: a potem się wrócili do Samaryi. 16 Naonczas posłał król Achaz do królów Assyryjskich, aby mu pomoc dali: 17 Bo jeszcze byli przyciągnęli i Edomczycy, i porazili Judę, a nabrali więźniów. 18 Nadto i Filistynowie wtargnęli do miast w równinach, i na południe do Judy, a wzięli Betsemes, i Ajalon, i Gaderot, i Sokot i wsi jego, i Tamne i wsi jego, i Gimzo i wsi jego, a mieszkali w nich. 19 Pan bowiem poniżał Judę dla Achaza, króla Izraelskiego, przeto, iż odwrócił Judę, aby się przewrotnie obchodził z Panem. 20 I przyciągnął do niego Tyglat Filneser, król Assyryjski, który go bardziej ucisnął, aniżeli mu pomógł. 21 A chociaż pobrał Achaz skarby z domu Pańskiego, i z domu królewskiego, i od książąt, a dał królowi Assyryjskiemu, przecież go nie ratował. 22 A czasu największego swego ucisku przyczyniał grzechów przeciwko Panu. Takić był król Achaz. 23 Albowiem ofiarował bogom z Damaszku, od których był porażony, i mówił: Ponieważ bogowie królów Syryjskich pomagają im, będę im ofiarował, aby mię ratowali; ale mu oni byli na upadek, i wszystkiemu Izraelowi. 24 Przetoz pobrał Achaz naczynia domu Bożego, i pokruszył one naczynia domu Bożego, i zamknął drzwi domu Pańskiego, i pobudował sobie ołtarze po wszystkich kątach w Jeruzalemie. 25 Także i w każdem mieście Judzkiem poczynił wyżyny, aby kadził bogom cudzym, i wzruszył ku gniewu Pana, Boga ojców swoich, 26 Ale inne sprawy jego, i wszystkie postępki jego, pierwsze i poślednie, zapisane są w księgach o królach Judzkich i Izraelskich. 27 I zasnął Achaz z ojcami swymi, i pochowali go w mieście w Jeruzalemie; bo go nie wprowadzili do grobów królów Izraelskich; a Ezechyjasz, syn jego, królował miasto niego.
2 Krn 29
1 A gdy począł królować, miał dwadzieścia i pięć lat; a dwadzieścia i dziewięć lat królował w . Imię matki jego Abi, córka Zacharyjaszowa. 2 A czynił co było dobrego przed oczami Pańskiemi, według , jako czynił Dawid ojciec jego. 3 Ten roku pierwszego królowania swego, miesiąca pierwszego, otworzył drzwi domu Pańskiego, i poprawił je. 4 I kapłanów i , a zgromadził ich na ulicę wschodnią. 5 I rzekł do nich: Słuchajcie mię Lewitowie: Teraz się poświęćcie: poświęćcie też i dom Pana, Boga ojców waszych, i wyrzućcie plugastwa z : 6 zgrzeszyli ojcowie nasi, i czynili złe przed oczyma Pana, Boga naszego, opuszczając go, i odwracając swoje od Pańskiego, a obracając się tyłem do niego. 7 Zamknęli też drzwi u przysionka, i pogasili lampy, a kadzidłem nie kadzili, ani nie ofiarowali w świątnicy Bogu Izraelskiemu. 8 był gniew Pański nad Judą, i nad Jeruzalemem, a podał ich na rozproszenie, na spustoszenie, i na pośmiech, jako sami widzicie oczyma waszemi. 9 Bo oto polegli ojcowie nasi od miecza, a synowie nasi, i córki nasze, i żony nasze zawiedzione są w niewolę dla tego. 10 Teraz umyśliłem uczynić przymierze z Panem, Bogiem Izraelskim, aby odwrócił od nas gniew popędliwości swojej. 11 Synowie moi! nie bądźcież już niedbałymi; bo was Pan obrał, abyście stojąc przed nim służyli mu, a byli sługami jego, i kadzili mu. 12 Tedy powstali Lewitowie: Machat, syn Amasajowy, i Joel, syn Azaryjaszowy, z synów Kaatowych, a z synów Merarego: Cys, syn Abdy, i Azaryjasz, syn Jehaleelowy; a z Giersończyków: Joach, syn Zamy, i Eden, syn Joachowy: 13 A z synów Elisafanowych: Symry i Jehijel: a z synów Asafowych: Zacharyjasz i Matanijasz; 14 A z synów Hemanowych: Jehijel i Symchy; a z synów Jedytunowych: Semejasz i Uzyjel. 15 I zgromadzili braci swych, którzy poświęciwszy się przyszli według królewskiego, i rozkazania Pańskiego, aby wyczyścili dom Pański. 16 A wszedłszy kapłani do domu Pańskiego, aby go oczyścili, wynieśli wszystkie plugastwa, które znaleźli w kościele Pańskim, do domu Pańskiego; a Lewitowie zabrawszy to wynieśli do potoku Cedron. 17 I poczęli pierwszego dnia miesiąca pierwszego poświęcać, a dnia ósmego tego miesiąca weszli do przysionku Pańskiego i poświęcali dom Pański przez ośm dni, a dnia szesnastego, miesiąca pierwszego, dokończyli. 18 Potem weszli do króla Ezechyjasza, i rzekli: Oczyściliśmy wszystek dom Pański, i ołtarz całopalenia, i wszystkie naczynia jego, i stół pokładny i wszystkie naczynia jego; 19 Także wszystko naczynie, które był odrzucił król Achaz za królowania swego, gdy grzeszył, zgotowaliśmy i poświęcili; a oto są przed ołtarzem Pańskim. 20 A tak wstawszy rano król Ezechyjasz zgromadził miasta, i szedł do domu Pańskiego. 21 I przywiedziono mu cielców , i baranów siedm, i baranków siedm, i kozłów siedm, na ofiarę za grzech, za królestwo, i za świątnicę, i za Judę, a rozkazał synom Aaronowym, kapłanom, aby ofiarowali na ołtarzu Pańskim. 22 A tak pobili one woły, a kapłani wziąwszy krew ich kropili po ołtarzu; pobili też i barany, a kropili krwią ich po ołtarzu; pobili też i baranki, a kropili krwią ich po ołtarzu. 23 Przywiedli kozły też na ofiarę za grzech przed króla i przed zgromadzenie, którzy włożyli ręce swoje na nie. 24 I pobili je kapłani, i oczyścili krwią ich ołtarz na oczyszczenie wszystkiego Izraela; albowiem za wszystkiego Izraela rozkazał król ofiarować całopalenie i ofiarę za grzech. 25 Postanowił też i Lewitów w domu Pańskim z cymbałami, i z cytrami, i z harfami, według rozkazania Dawidowego, i Gada, widzącego królewskiego, i Natana proroka; bo to było rozkazanie Pańskie przez proroków jego. 26 A tak stali Lewitowie z instrumentami Dawidowemi, i kapłani z trąbami. 27 I rozkazał Ezechyjasz, aby ofiarowali całopalenia na ołtarzu; a gdy się zaczęło całopalenie, poczęło się śpiewanie Panu, i trąbienie, i granie na instrumentach Dawida, króla Izraelskiego. 28 Tedy wszystko zgromadzenie kłaniało się, a śpiewacy śpiewali, i trębacze trąbili; co wszystko trwało, póki się nie dokończyło całopalenie. 29 A gdy się skończyło całopalenie, poklęknęli król i wszyscy, którzy z nim byli, i modlili się. 30 Tedy rozkazał król Ezechyjasz i Lewitom, aby chwalili Pana słowy Dawidowemi, i Asafa, widzącego; chwalili z wielkiem, a kłaniając się modlili się. 31 Zatem rzekł Ezechyjasz, mówiąc: Terazeście poświęcili ręce wasze Panu; przystąpcież, a przywiedźcie ofiary spokojne, i ofiary chwały do domu Pańskiego. Przetoż przywiodło ono zgromadzenie ofiary spokojne i ofiary chwały, i każdy ochotnego serca przywiódł ofiary na całopalenie. 32 I była liczba ofiar na całopalenie, które przywiodło zgromadzenie, wołów siedmdziesiąt, baranów sto, baranków dwieście, wszystko to na całopalenie Panu. 33 Innych też rzeczy poświęconych było: wołów sześć set, i owiec trzy tysiące, 34 Lecz kapłanów mało było, tak, nie mogli nadążyć odzierać ze skóry wszystkich ofiar na całopalenie: przetoż im pomagali Lewitowie, bracia ich, póki nie dokończyli pracy, i póki się nie poświęcili drudzy kapłani; albowiem Lewitowie byli och otniejsi, aby się poświęcili, niż kapłani. 35 i całopalenia było bardzo wiele z tłustościami spokojnych ofiar, i z mokremi ofiarami na całopalenie. A tak wygotowana była służba domu Pańskiego. 36 I weselił się Ezechyjasz i wszystek lud z tego, co Bóg ludowi przygotował; bo się ta rzecz była z prędka stała.
1 Tes 4
1 A dalej mówiąc, bracia! prosimy was i napominamy przez Pana Jezusa, jakoście przyjęli od nas, jakobyście sobie mieli postępować i Bogu się podobać, (), abyście tem więcej obfitowali; 2 Gdyż wiecie, jakieśmy wam dali przez Pana Jezusa. 3 ta jest wola Boża, to jest poświęcenie wasze, żebyście się powściągali od ; 4 A żeby umiał każdy z was naczyniem swojem władać w świętobliwości i w uczciwości, 5 Nie w namiętności żądzy, jako i poganie, którzy nie znają Boga; 6 I aby nikt nie uciskał i nie oszukiwał w żadnej sprawie brata swego: bo Pan jest mścicielem tego , jakośmy wam przedtem powiadali i oświadczali. 7 Bo nas nie powołał Bóg ku nieczystości, ale ku poświęceniu. 8 A kto to odrzuca, nie odrzuca człowieka, ale Boga, który nam też dał Ducha swego Świętego. 9 A o miłości braterskiej nie potrzeba wam pisać; boście wy sami od Boga nauczeni, abyście miłowali jedni drugich. 10 Albowiem też to czynicie przeciwko wszystkim braciom, którzy są we wszystkiej Macedonii; ale was napominamy, bracia! iżbyście tem więcej obfitowali, 11 I pilnie się starali, abyście spokojnymi byli i rzeczy swoich pilnowali, i pracowali własnymi rękami swemi, jakośmy wam przykazali; 12 Abyście uczciwie chodzili przed obcymi, a w niczem abyście nie mieli niedostatku. 13 A nie chcę, bracia! abyście wiedzieć nie mieli o tych, którzy zasnęli, iżbyście się nie smucili, jako i drudzy, którzy nadziei nie mają. 14 Albowiem wierzymy, Jezus umarł i zmartwychwstał, tak Bóg i tych, którzy zasnęli w Jezusie, przywiedzie z nim. 15 Boć to wam powiadamy słowem Pańskiem, że my, którzy żywi pozostaniemy do przyjścia Pańskiego, nie uprzedzimy , którzy zasnęli. 16 Gdyż sam Pan z okrzykiem, a głosem archanielskim i z trąbą Bożą zstąpi z nieba, a pomarli w Chrystusie powstaną najpierwej. 17 Zatem my żywi, którzy pozostaniemy, z nimi zachwyceni będziemy w obłokach naprzeciwko Panu na powietrze, a tak zawsze z Panem będziemy. 18 Przetoż pocieszajcie jedni drugich temi słowy.
Ps 36
1 śpiewakowi pieśń Dawida, sługi Pańskiego. 2 Przewrotność niepobożnego świadczy w sercu mojem: Bożej przed oczyma jego. 3 Bo sobie pobłaża w oczach swoich, aby wykonał swoję aż do obmierzenia. 4 Słowa ust jego są nieprawość i zdrada; nie chciał rozumieć, aby dobrze czynił. 5 Nieprawość rozmyśla na łożu swojem, stoi na drodze nie dobrej, a złego się nie waruje. 6 Panie! miłosierdzie twoje niebios sięga, prawda twoja aż pod obłoki, 7 Sprawiedliwość twoja, jako góry najwyższe; twoje, jako przepaść wielka; ludzie i zwierzęta zachowuje, Panie! 8 drogie jest miłosierdzie twoje, Boże! synowie ludzcy w cieniu skrzydeł twoich ufają. 9 Będą upojeni hojnością domu twego, a strumieniem rozkoszy twoich napoisz ich. 10 u ciebie jest źródło , a w światłości twojej oglądamy światłość. 11 Rozciągnij miłosierdzie twoje nad tymi, którzy cię znają, a sprawiedliwość twoję nad uprzejmymi sercem. 12 Niech nie następuje na mię noga pysznych, a ręka niech mię nie uwodzi. Tam, gdzie upadli, którzy czynili nieprawość, porażeni są, i nie mogli powstać.
Słowniczek archaizmów (37)
- jeruzalemie, jeruzalemu
- Jerozolima
- nadto
- ponadto
- obrzydliwości
- coś odrażającego w oczach Boga
- przeto, przetoż
- dlatego
- przywiódł, przywiedli
- przyprowadzę, przyprowadził
- albowiem
- ponieważ, bo
- wszystek, wszystko, wszystkiem, wszystkiej, wszystkiego
- cały, każdy
- iż
- że
- kroć
- razy („siedm kroć” = siedem razy)
- samaryi
- Samaria
- onej, onych, onemu
- ten, tamten
- wyście
- wy jesteście
- azaż
- czyż? (pytanie retoryczne)
- tedy
- wtedy, zatem
- książęta, książąt, książąt
- przywódca, władca, wódz
- ezechyjasz, ezechyjasza
- Ezechiasz
- lewitów, lewitom, lewitowie
- członek pokolenia Lewiego, sługa przy świątyni
- świątnicy, świątnicę
- świątynia
- oblicza
- twarz; „przed obliczem” = w obecności
- przybytku
- namiot spotkania; miejsce mieszkania Boga wśród ludu
- całopalenie, całopalenia
- ofiara spalana w całości na ołtarzu
- rozkazał, rozkazanie, rozkazania
- polecić, nakazać; polecenie
- sieni
- przedsionek
- precz
- daleko, na zewnątrz
- przedniejszych, przedniejszemu
- najznamienitszy, naczelny
- siedm
- siedem
- weselem
- radość
- wszeteczeństwa
- rozpusta, niemoralność
- jeźli
- jeśli
- wespół
- razem
- niemasz
- nie ma
- bojaźni
- cześć, lęk; „bojaźń Pańska” = cześć i posłuszeństwo wobec Boga
- nieprawość
- bezprawie, grzech
- sądy
- wyroki Boże, przepisy
- jakoż
- a więc, jakże
- żywota
- życie; także: łono, brzuch
- niepobożnych
- bezbożni
Biblia Gdańska, wyd. 1881, domena publiczna
Rozważanie dnia
U Ciebie źródło życia
Ps 36
Psalm zaczyna się od portretu człowieka, który ma w sobie przekonanie o własnej racji i nie boi się Boga. Potem następuje zmiana tonu: Panie, miłosierdzie Twoje sięga niebios, wierność Twoja obłoków. Dawid mówi o sprawiedliwości jak góry Boże i o sądach głębokich jak otchłań. Ludzie chronią się w cieniu Bożych skrzydeł, piją z potoku rozkoszy, a u Niego jest źródło życia. W Jego świetle widzimy światło. Dziś, zanim zaczniesz coś robić, zatrzymaj się przy Bożej miłości i wierności. Powiedz Mu trzy powody, dla których Mu ufasz. Życie w Bożym świetle przynosi jasność w tym, co dotąd było niejasne, i pozwala widzieć rzeczy tak, jak widzi je On.
Modlitwa: Panie, u Ciebie jest źródło życia. Napełniaj mnie dziś swoją miłością i prowadź w swoim świetle.
Zaloguj się, aby odhaczać dni.