Biblia w rok · Dzień 190 z 365

Dzień 190

Ezd 1–2; 2 Tes 3; Ps 40

Dzień 190 z 365

Stary Testament
Nowy Testament
Psalm
0 / 3 fragmentów

Ezd 1

1 Roku pierwszego Cyrusa, króla Perskiego, aby się wypełniło słowo Pańskie powiedziane przez usta Jeremijaszowe, wzbudził Pan ducha Cyrusa, króla Perskiego, że kazał obwołać i rozpisać po królestwie swojem, mówiąc: 2 Tak mówi Cyrus, król Perski: Wszystkie królestwa ziemi dał mi Pan, Bóg niebieski; i ten mi , abym mu zbudował dom w , które jest w Judztwie. 3 Kto jest między wami ze wszystkiego ludu jego, z tym niech będzie Bóg jego, a ten niech idzie do Jeruzalemu, które jest w Judztwie, a niech buduje dom Pana, Boga Izraelskiego; onci jest Bóg, który jest w Jeruzalemie. 4 A ktoby został w któremkolwiek miejscu, gdzie jest przychodniem, niech go podpomogą mężowie miejsca srebrem i złotem, i majętnością, i bydłem, oprócz dobrowolnej ofiary na dom Boży, który jest w Jeruzalemie. 5 Tedy powstali z domów ojcowskich, z Judy i z Benjamina, i kapłani, i ; wszelki, którego ducha pobudził Bóg, aby szli, a budowali dom Pański, który jest w Jeruzalemie; 6 Których wszyscy mieszkający około nich wspomagali naczyniem srebrnem i złotem, majętnością, i bydłem, i rzeczami kosztownemi, oprócz wszystkiego, co dobrowolnie ofiarowano. 7 Król też Cyrus wyniósł naczynia domu Pańskiego (które był zabrał Nabuchodonozor z Jeruzalemu, a oddał je był do domu Boga swego). 8 A wyniósł je Cyrus, król Perski, przez ręce Mitrydatesa podskarbiego, który je pod liczbą oddał Sesbasarowi, książęciu Judzkiemu. 9 A tak jest liczba ich: Miednic złotych trzydzieści, miednic srebrnych tysiąc, nożów dwadzieścia i dziwięć. 10 Kubków złotych trzydzieści, kubków srebrnych podlejszych cztery sta i dziesięć, a naczynia innego tysiącami. 11 Wszystkiego naczynia złotego i srebrnego pięć tysięcy i cztery sta; wszystko to wyniósł Sesbasar, gdy się prowadził lud z niewoli, z Babilonu do Jeruzalemu.

Ezd 2

1 A cić są ludzie krainy, którzy wyszli z pojmania i z niewoli, w którą ich był zaprowadził Nabuchodonozor, król Babiloński, do Babilonu, a wrócili się do i do Judy, każdy do miasta swego. 2 Którzy przyszli z Zorobabelem, z Jesuą, Nehemijaszem, Sarajaszem, Rehelijaszem, Mardocheuszem, Bilsanem, Misparem Bigwajem, Rechumem, i Baaną. A poczet ludu Izraelskiego ten był: 3 Synów Farosowych dwa tysiące sto siedmdziesiąt i dwa; 4 Synów Sefatyjaszowych trzy sta siedmdziesiąt i dwa; 5 Synów Arachowych set siedmdziesiąt i pięć; 6 Synów Pachat Moabowych, synów Jesui Joabowych dwa tysiące ośm set i dwanaście; synów Elamowych tysiąc dwieście pięćdziesiąt i cztery; 7 Synów Zatuowych dziewięć set i czterdzieści i pięć; 8 Synów Zachajowych siedm set i sześćdziesiąt; 9 Synów Bani sześć set czterdzieści i dwa; 10 Synów Bebajowych sześć set dwadzieścia i trzy. 11 Synów Azgadowych tysiąc dwieście dwadzieścia i dwa. 12 Synów Adonikamowych sześć set sześćdziesiąt i sześć; 13 Synów Bigwajowych dwa tysiące pięćdziesiąt i sześć; 14 Synów Adynowych cztery sta pięćdziesiąt i cztery. 15 Synów Aterowych, co poszli z , dziewięćdziesiąt i ośm; 16 Synów Besajowych trzy sta dwadzieścia i trzy. 17 Synów Jory sto i dwanaście; 18 Synów Hasumowych dwieście dwadzieścia i trzy. 19 Synów Gibbarowych dziewięćdziesiat i pięć; 20 Synów z Betlehemu sto dwadzieścia i trzy; 21 Mężów z Netofatu pięćdziesiąt i sześć; 22 Mężów z Anatotu sto dwadzieścia i ośm; 23 Synów z Azmawetu czterdzieści i dwa; 24 Synów z Karyjatyjarymu, z Kafiry i z Beerotu siedm set i czterdzieści i trzy; 25 Synów z Ramy i z Gabaa sześć set dwadzieścia i jeden; 26 Mężów z Machmas sto dwadzieścia i dwa; 27 Mężów z Betela i z Haj dwieście dwadzieścia i trzy; 28 Synów z Nebo pięćdziesiąt i dwa; 29 Synów Magbisowych sto pięćdziesiąt i sześć; 30 Synów Elama drugiego tysiąc dwieście pięćdziesiąt i cztery; 31 Synów Harymowych trzy sta i dwadzieścia; 32 Synów Lodowych, Hadydowych, i Onowych siedm set dwadzieścia i pięć; 33 Synów Jerechowych trzy sta czterdzieści i pięć; 34 Synów Senaa trzy tysiące i sześć set i trzydzieści. 35 Kapłanów: Synów Jedajaszowych z domu Jesui, dziewięć set siedmdziesiąt i trzy; 36 Synów Immerowych tysiąc pięćdziesiąt i dwa; 37 Synów Pashurowych tysiąc dwieście czterdzieści i siedm; 38 Synów Harymowych tysiąc i siedmnaście. 39 : synów Jesui i Kadmiela, synów Hodawyjaszowych siedmdziesiąt i cztery. 40 Śpiewaków: synów Asafowych sto dwadzieścia i ośm. 41 Synów odźwiernych: synów Sallumowych, synów Aterowych, synów Talmonowych, synów Akkubowych, synów Hatytowych, synów Sobajowych, wszystkich sto trzydzieści i dziewięć. 42 Z Netynejczyków: synów Sycha, synów Chasufa, synów Tabbaota, 43 Synów Kierosa, synów Syaa, synów Fadona, 44 Synów Lebana, synów Hagaba, 45 Synów Akkuba, synów Hagaba, synów Salmaja, synów Hanana, 46 Synów Gieddela, synów Gachera, synów Reajasza, 47 Synów Rezyna, synów Nekoda, synów Gazama, 48 Synów Uzy, synów Fasejacha, synów Besaja, 49 Synów Asena, synów Mehunima, synów Nefusyma; 50 Synów Bakbuka, synów Chakufa, synów Charchura, 51 Synów Basluta, synów Mechyda, synów Charsa, 52 Synów Barkosa, synów Sysera, synów Tamacha, 53 Synów Nezyjacha, synów Chatyfa, 54 Synów sług Salomonowych, synów Sotaja, synów Sofereta, synów Peruda, 55 Synów Jahala, synów Darkona, synów Giddela, 56 Synów Sefatyjasza, synów Chatyla, synów Pocheret Hasebaim, synów Ami; 57 Wszystkich Netynejczyków, i synów sług Salomonowych trzy sta dziewięćdziesiąt i dwa. 58 Ci też wyszli z Telmelachu: Telcharsa, Cherub, Addam i Immer; ale nie mogli okazać domu ojców swoich, i nasienia swego, z Izraela byli. 59 Synów Delajaszowych, synów Tobijaszowych, synów Nekodowych, sześć set pięćdziesiąt i dwa. 60 A synów kapłańskich: synowie Habajowi, synowie Kozowi, synowie Barsylajego, który był pojął żonę z córek Barsylaja Galaadczyka; i nazwany był od imienia ich. 61 Ci szukali opisania rodu swego, ale nie znaleźli; zrzuceni są z kapłaństwa. 62 I zakazał im Tyrsata, aby nie jadali z rzeczy najświętszych, ażby powstał kapłan z Urym i z Tummim. 63 zgromadzenia było w jednym poczcie cztredzieści tysięcy dwa tysiące trzy sta i sześćdziesiąt; 64 Oprócz sług ich, i służebnic ich, których było siedm tysięcy trzy sta trzydzieści i siedm, a między nimi było śpiewaków i śpiewaczek dwieście. 65 Koni ich siedm set trzydzieści i sześć; mułów ich dwieście czterdziści i pięć. 66 Wielbłądów ich cztery sta trzydzieści i pięć; osłów sześć tysięcy siedm set i dwadzieścia. 67 A niektórzy z domów ojcowskich przyszli do domu Pańskiego, który był w Jeruzalemie, ofiarowawszy się dobrowolnie, aby budowali dom Boży na miejscu jego. 68 Według przemożenia swego dali nakład na budowanie: złota łótów sześćdziesiąt tysięcy i jeden, a srebra grzywien pięć tysięcy, i szat kapłańskich sto. 69 A tak osadzili się kapłani i Lewitowie, i niektórzy z ludu, i śpiewacy, i odźwierni, i Netynejczycy w miastach swych, i wszystek Izrael w miastach swych.

2 Tes 3

1 Na , bracia! módlcie się za nas, aby się słowo Pańskie szerzyło i rozsławiało, jako i u was; 2 I abyśmy byli wyrwani od niezbędnych i złych ludzi; nie wszystkich jest wiara. 3 Aleć wierny jest Pan, który was utwierdzi i strzec będzie od złego. 4 A ufamy w Panu o was, to, co wam rozkazujemy, i czynicie i czynić będziecie. 5 A Pan niech sprawuje serca wasze ku miłości Bożej i ku cierpliwemu oczekiwaniu Chrystusa. 6 A rozkazujemy wam, bracia! w imieniu Pana naszego, Jezusa Chrystusa, abyście się odłączyli od każdego brata nieporządnie chodzącego, a nie według podanej nauki, którą wziął od nas. 7 Albowiem sami wiecie, jako nas potrzeba naśladować, ponieważeśmy nie żyli między wami nieporządnie; 8 Aniśmy darmo chleba jedli u kogo, ale z pracą i z kłopotem we dnie i w nocy robiąc, abyśmy nikomu z was ciężkimi nie byli; 9 Nie iżbyśmy tej mocy nie mieli, ale żebyśmy wam sami siebie za przykład podali, abyście nas naśladowali. 10 Albowiem gdyśmy byli u was, tośmy wam rozkazali, że kto nie chce robić, niechajże też nie je. 11 Bo słyszymy, iż niektórzy między wami nieporządnie chodzą, nic nie robiąc, ale się niepotrzebnemi rzeczami bawiąc. 12 takowym rozkazujemy i napominamy ich przez Pana naszego, Jezusa Chrystusa, aby w pokoju robiąc, swój własny chleb jedli. 13 A wy, bracia! nie słabiejcie, dobrze czyniąc. 14 A jeźli kto jest nieposłuszny słowu naszemu przez list pisanemu, tego naznaczcie, a nie mieszajcie się z nim, aby się zawstydził; 15 nie miejcie go za nieprzyjaciela, ale napominajcie jako brata. 16 A sam Pan pokoju niech wam da pokój zawsze i wszelkim sposobem. Pan niech będzie z wami wszystkimi. 17 Pozdrowienie ręką moją Pawłową, co jest znakiem w każdym liście; tak piszę. 18 Łaska Pana naszego, Jezusa Chrystusa, niech będzie z wami wszystkimi. Amen.

Ps 40

1 śpiewakowi psalm Dawidowy. 2 Z żądością oczekiwałem Pana; a skłonił się ku mnie, i wysłuchał wołanie moje; 3 I wyciągnął miecz z dołu szumiącego i z błota lgnącego, a postawił na skale nogi moje, i utwierdził kroki moje; 4 A włożył w usta moje pieśń nową, chwałę należącą Bogu naszemu, co gdy wiele ich ogląda, ulękną się, a będą mieć nadzieję w Panu. 5 Błogosławiony człowiek, który pokłada w Panu nadzieję swoję, a nie ogląda się na hardych, ani na tych, którzy się unoszą za kłamstwem. 6 Wieleś uczynił, Panie, Boże mój! cudów twoich, a myśli twoich o nas nikt porządnie wyliczyć nie może przed tobą; chciałlibym je wypowiedzieć i wymówić, daleko ich więcej, niżby wypowiedziane być mogły. 7 Ofiary i obiaty nie chciałeś, aleś mi przekłół uszy; i ofiary za grzech nie żądałeś. 8 rzekł: Oto idę; w księgach napisano o mnie; 9 Abym czynił wolę twoję, Boże mój! pragnę, twój jest w pośrodku wnętrzności moich. 10 Opowiadałem sprawiedliwość twoję w zgromadzeniu wielkiem; oto warg moich nie zawściągnąłem, ty wiesz, Panie! 11 Sprawiedliwości twojej nie ukryłem w pośród serca mego, prawdę twoję i twoje opowiadałem; nie taiłem miłosierdzia twego i prawdy twojej w zgromadzeniu wielkiem. 12 ty, Panie! nie zawściągaj odemnie litości twoich; miłosierdzie twoje i prawda twoja niech mię strzegą. 13 Albowiem ogarnęły mię nieszczęścia, którym liczby; doścignęły mię moje, tak, że przejrzeć nie mogę; rozmnożyły się nad włosy głowy mojej, a serce moje opuściło mię. 14 Raczże mię, Panie! wyrwać; o Panie! na ratunek mój pospiesz. 15 Niech będą pohańbieni, (a niech się zawstydzą wszyscy,) którzy szukają mojej, aby ją zatracili; niechajże się na wstecz cofną, a niech się zawstydzą, którzy mi życzą złego. 16 Niech będą spustoszeni za to, ze mię shańbić usiłują, mówiąc mi: Ehej! ehej! 17 Ale niech się rozradują i rozweselą w tobie wszyscy, którzy cię szukają, i miłują zbawienie twoje; niech mówią zawżdy: Niechaj będzie Pan uwielbiony. Jamci wprawdzie ubogi i nędzny; aleć Pan myśli o mnie. Tyś jest pomocnikiem moim i wybawicielem moim; Boże mój! nie omieszkujże.
Słowniczek archaizmów (24)
wszystek, wszystko, wszystkiem, wszystkiego
cały, każdy
rozkazał
polecić, nakazać; polecenie
jeruzalemie, jeruzalemu
Jerozolima
tedy, tedym
wtedy, zatem
onego, onej
ten, tamten
przedniejsi, przedniejszemu
najznamienitszy, naczelny
lewitów, lewitowie
członek pokolenia Lewiego, sługa przy świątyni
siedm
siedem
ezechyjasza
Ezechiasz
zasię
zaś, natomiast
jeźli
jeśli
przetoż
dlatego
książąt, książąt
przywódca, władca, wódz
ostatek
reszta
albowiem
ponieważ, bo
iż
że
wszakże
jednak, przecież
całopalenia
ofiara spalana w całości na ołtarzu
zakon
Prawo Mojżeszowe (Tora)
zbawienie
wybawienie
zawżdy
zawsze
niemasz
nie ma
nieprawości
bezprawie, grzech
duszy
życie, osoba, człowiek

Biblia Gdańska, wyd. 1881, domena publiczna

Rozważanie dnia

Nowa pieśń

Ps 40

Dawid wyznaje, że czekał cierpliwie na Pana, a On pochylił się nad nim, wyciągnął go z dołu zagłady i postawił jego nogi na skale. W ustach położył mu nową pieśń. Psalm opisuje kolejność: czekanie, wysłuchanie, ocalenie, śpiew. Wielu chce od razu pieśni, ale zapomina o czekaniu. Dawid dodaje, że Bóg nie pragnie samych ofiar, lecz posłusznego serca, które mówi: oto przychodzę, chcę czynić Twoją wolę. Dziś nie spiesz się z rozwiązywaniem trudnej sprawy. Poczekaj na Pana w modlitwie i napisz jedno zdanie podziękowania za to, jak już kiedyś cię wyciągnął. Czekanie na Boga nie jest czasem straconym, bo w nim kształtuje się zaufanie, a potem rodzi się śpiew z głębi serca.

Modlitwa: Panie, uczę się czekać na Ciebie. Włóż w moje usta nową pieśń dziękczynienia.

Zaloguj się, aby odhaczać dni.