Biblia w rok · Dzień 196 z 365
Dzień 196
Ne 4–5; 1 Tm 6; Ps 46
Dzień 196 z 365
Stary Testament
Nowy Testament
Psalm
Ne 4
1 A gdy usłyszał Sanballat, budujemy mury, rozgniewał się, a rozgniewawszy się bardzo, szydził z Żydów. 2 I mówił przed braćmi swymi i przed rycerstwem Samaryjskiem, i rzekł: ci niedołężni czynią? Także ich zaniechamy? I będąż ofiarować? tego za dzień dokończą? Izali wskrzeszą kamienie z gromad gruzu, które spalono? 3 Ale Tobijasz Ammonitczyk będąc przy nim, rzekł: Niech budują; jednak kiedy przyjdzie liszka, przebije mur ich kamienny. 4 Wysłuchajże, o Boże nasz! bośmy wzgardzeni, a obróć ich na głowę ich, a daj ich na łup w ziemi niewoli. 5 Nie pokrywajże ich, a grzech ich od twarzy twej niech nie będzie zgładzony; bo cię do gniewu pobudzili dla tych, co budują. 6 Lecześmy my budowali ten mur, i spojony jest mur aż do połowy swej, a lud miał serce do roboty. 7 A gdy usłyszeli Sanballat i Tobijasz, i Arabczycy, i Ammonitowie, i Azodczycy, że przybywało wzdłuż murów , a iż się poczęli rozerwania murów zawierać, bardzo się rozgniewali. 8 zbuntowali się wszyscy , aby szli walczyć przeciw Jeruzalemowi, i uczynić wstręt robocie. 9 Myśmy się jednak modlili Bogu naszemu, i postawiliśmy straż przeciwko nim we dnie i w nocy, bojąc się ich. 10 Bo rzekli Żydowie: Zwątlała siła noszącego, a gruzu jeszcze wiele; a my nie będziemy mogli budować muru. 11 rzekli nieprzyjaciele nasi: Niech nie wzwiedzą ani obaczą, aż przyjdziemy między nich, i pomordujemy ich, a tak zastanowimy tę robotę. 12 A gdy przyszli Żydowie, którzy mieszkali około nich, i powiedzieli nam na dziesięć : Pilnujcie ze wszystkich miejsc, z którychby przyjść mogli do nas; 13 postawił na dolnych miejscach za murem i na miejscach wysokich, postawiłem mówię lud według domów z mieczami ich, z włóczniami, i z łukami ich. 14 A gdym to oglądał, wstawszy rzekłem do starszych, i do przełożonych, i do innego ludu: Nie bójcie się ich; na Pana wielkiego i straszliwego pamiętajcie, a walczcie za braci waszych, za synów waszych, i za córki wasze, za żony wasze, i za domy was ze. 15 A gdy usłyszeli nieprzyjaciele nasi, iż nam to oznajmiono, tedy rozproszył Bóg radę ich, a myśmy się wszyscy wrócili do murów, każdy do roboty swojej. 16 A od czasu połowa sług moich robiła, a połowa ich trzymała włócznie, i tarcze, i łuki, i pancerze, a stali za wszystkim domem Judzkim. 17 Ci też, którzy budowali mury, i którzy nosili brzemiona, i co nakładali, jedną ręką swoją robili, a drugą trzymali broń. 18 A z onych, którzy budowali, miał każdy miecz swój przypasany do biódr swych, i tak budowali; a ten co w trąbę trąbił, był przy mnie. 19 Bom rzekł do starszych i przełożonych, i do innego ludu: Robota wielka i szeroka; a myśmy się rozstrzelali po murze daleko jeden od drugiego. 20 A przetoż na któremkolwiek byście miejscu usłyszeli głos trąby, tam się zbierajcie do nas; Bóg nasz będzie walczył za nas. 21 Pilnowaliśmy tedy roboty, a połowa ich trzymała włócznie, od wejścia zorzy, aż gwiazdy wschodziły. 22 Na tenże czas rzekłem do ludu: Każdy z sługą swym niech nocuje w Jeruzalemie, aby nam byli w nocy dla straży, a we dnie dla roboty. 23 Przetoż i ja, i bracia moi, i słudzy moi, i straż, która jest ze mną, nie zewleczemy szat naszych, a każdy niech ma broń swą i wodę.
Ne 5
1 I wszczęło się wielkie wołanie ludu i żon ich przeciw Żydom, braciom swym. 2 niektórzy mówili: Wiele nas, co synów naszych i córki nasze zastawiamy, abyśmy nabywszy zboża, jeść i żyć mogli. 3 Inni zaś mówili: Role nasze, i winnice nasze, i domy nasze zastawiać musimy, abyśmy nabyli zboża w tym głodzie. 4 Inni zaś mówili: Napożyczaliśmy pieniędzy, żebyśmy dali podatek królowi, zastawiwszy role nasze i winnice nasze. 5 Choć oto ciało nasze jest jako ciało braci naszych, a synowie nasi są jako synowie ich: oto my musimy dawać synów naszych i córki nasze w niewolę, i niektóre z córek naszych są już w niewolę podane, a nie mamy przemożenia w rękach naszych, abyśmy je wykupili, gdyż role nasze i winnice nasze inni trzymają. 6 rozgniewałem się bardzo, gdym usłyszał wołanie ich, i słowa takowe. 7 I umyśliłem w sercu swem, abym sfukał i przełożonych, mówiąc do nich: Wy jesteście, którzy obciążacie każdy brata swego; i zebrałem przeciwko nim zgromadzenie wielkie; 8 I rzekłem do nich: Myśmy odkupili braci naszych, Żydów, którzy byli zaprzedani poganom, podług przemożenia naszego; a jeszczeż wy sprzedawać będziecie braci waszych, a tak nam ich sprzedawać będziecie? I umilknęli, i nie znaleźli, coby odpo wiedzieć. 9 Nadtom rzekł: Nie dobra to rzecz, którą wy czynicie; nie w Boga naszego chodzić macie raczej niż w hańbie poganów, nieprzyjaciół naszych? 10 I jać też z braćmi moimi, i z sługami moimi, pożyczyliśmy im pieniędzy, i zboża; odpuśćmyż im proszę ten ciężar. 11 Wróćcież im dziś proszę role ich, winnice ich, oliwnice ich, i domy ich, i setną część pieniędzy i zboża, wina, i oliwy, którą wy od nich wyciągacie. 12 odpowiedzieli: Wrócimy, a nie będziemy się od nich tego upominać; tak uczynimy, jakoś ty powiedział. Wezwałem też i kapłanów, a poprzysiągłem ich, aby także uczynili. 13 Potemem wytrząsnął zanadrza moje, i rzekłem: Niech tak wytrząśnie Bóg każdego męża z domu jego i z pracy jego, któryby nie uczynił dosyć temu słowu; a niech tak będzie wytrząśniony i wypróżniony. I rzekło zgromadzenie: Amen. I chwalili Pana, a lud uczynił jako było rzeczono. 14 ode dnia, którego mi przykazał król, abym był ich w ziemi Judzkiej, od roku dwudziestego aż do roku trzydziestego i wtórego Artakserksesa króla, przez dwanaście lat, ja i bracia moi obrokuśmy książęcego nie jedli. 15 Choć książęta pierwsi, którzy byli przedemną, obciążali lud, biorąc od nich chleb i wino, mimo srebra czterdzieści; także i słudzy ich używali okrucieństwa nad ludem; alem ja tak nie czynił dla bojaźni Bożej. 16 Owszem i około poprawy tego muru pracowałem, a przecięśmy roli nie kupili; więc i wszyscy słudzy moi byli tam zgromadzeni dla roboty. 17 z Żydów i przełożonych sto i pięćdziesiąt mężów, i którzy do nas przychodzili z pogan okolicznych, jadali u stołu mego. 18 Przetoż gotowano na każdy dzień wołu jednego, owiec sześć wybornych, i ptaki gotowano dla mnie, a każdego dziesiątego dnia rozmaitego wina hojnie dawano; wszakżem się obroku książęcego nie upominał; albowiem ciężka była niewola na ten lud. 19 Wspomnijże na mię, Boże mój! ku dobremu według wszystkiego, com czynił ludowi twemu.
1 Tm 6
1 Którzykolwiek słudzy są pod jarzmem, niech rozumieją panów swych godnych być wszelakiej czci, aby imię Boże i nauka nie była bluźniona. 2 A którzy mają panów wiernych, niech nimi nie gardzą, dlatego są braćmi, ale tem raczej niech służą, iż są wierni i mili, dobrodziejstwa Bożego uczestnicy. Tego nauczaj i do tego upominaj. 3 kto inaczej uczy, a nie przystępuje do zdrowych mów Pana naszego, Jezusa Chrystusa, i do tej nauki, która jest według pobożności, 4 Taki nadęty jest i nic nie umie, ale szaleje około gadek i sporów o słowa, z których pochodzi zazdrość, swar, złorzeczenia, złe podejrzenia, 5 Przewrotne ćwiczenia ludzi umysłu skażonego i którzy pozbawieni są prawdy, którzy rozumieją, że pobożność jest zyskiem cielesnym; odstąpże od takich. 6 A jestci wielki zysk pobożność z przestawaniem na swem; 7 niceśmy nie przynieśli na ten świat, bez pochyby że też wynieść nic nie możemy; 8 Ale mając i odzienie, na tem przestawać mamy. 9 Bo którzy chcą bogatymi być, wpadają w pokuszenie i w sidło, i w wiele głupich i szkodliwych pożądliwości, które pogrążają ludzi na zatracenie i zginienie. 10 Albowiem korzeń złego jest miłość pieniędzy, których niektórzy pragnąc, pobłądzili od wiary i poprzebijali się wieloma boleściami. 11 Ale ty, człowiecze Boży! chroń się takich rzeczy, a naśladuj sprawiedliwości, pobożności, wiary, miłości, cierpliwości, cichości. 12 Bojuj on dobry bój wiary, chwyć się wiecznego, do któregoś też powołany, i wyznałeś dobre wyznanie przed wieloma świadkami. 13 Rozkazuję ci przed Bogiem, który wszystko ożywia i przed Chrystusem Jezusem, który oświadczył przed Ponckim Piłatem dobre wyznanie, 14 Abyś zachował to przykazanie, będąc bez zmazy, bez nagany, aż do objawienia Pana naszego, Jezusa Chrystusa, 15 Które czasów swoich okaże on błogosławiony i sam możny król królujących i Pan panujących; 16 Który sam ma nieśmiertelność i mieszka w światłości nieprzystępnej, którego nie widział żaden z ludzi, ani widzieć może; któremu niech będzie cześć i moc wieczna. Amen. 17 Bogaczom w tym teraźniejszym wieku rozkaż, aby nie byli wysokomyślnymi, ani nadziei pokładali w bogactwie niepewnem, ale w Bogu żywym, który nam wszystkiego obficie ku używaniu dodaje: 18 Aby innym dobrze czynili, w uczynki dobre bogatymi byli, radzi dawali, a radzi udzielali, 19 Skarbiąc sami sobie grunt dobry na przyszły czas, aby otrzymali żywot wieczny. 20 O Tymoteuszu! strzeż tego, czegoć się powierzono, a brzydź się świecką próżnomównością i sprzeczaniem około fałszywie nazwanej , 21 Którą się niektórzy szczycąc z strony wiary, celu uchybili. Łaska niech będzie z tobą. Amen.
Ps 46
1 śpiewakowi z synów Korego, na Alamot pieśń. 2 Bóg jest ucieczką i siłą naszą, ratunkiem we wszelkim ucisku najpewniejszym. 3 się bać nie będziemy, choćby się poruszyła ziemia, choćby się przeniosły góry w pośród morza; 4 Choćby zaszumiały, a wzburzyły się wody jego, i zatrzęsły się góry od nawałności jego. Sela. 5 Strumienie rzeki jego rozweselają miasto Boże, najświętsze z przybytków najwyższego. 6 Bóg jest w pośrodku jego, nie będzie poruszone;poratuje go Bóg zaraz z poranku. 7 Gdy się wzburzyły narody, a zatrząsnęły się królestwa, Pan wydał głos swój, i rozpłynęła się ziemia. 8 Pan zastępów jest z nami; twierdzą wysoką jest nam Bóg Jakóbowy. Sela. 9 Pójdźcie, oglądajcie sprawy Pańskie, jakie uczynił spustoszenie na ziemi; 10 Który uśmierza wojny aż do kończyn ziemi, łuk kruszy, i oręże łamie, a wozy ogniem pali. 11 Mówiąc: Uspokójcie się, a wiedzcie, żem Ja Bóg; będę wywyższony między narodami, będę wywyższony na ziemi. Pan zastępów z nami; twierdzą wysoką jest nam Bóg Jakóbowy. Sela.
Słowniczek archaizmów (27)
- iż
- że
- cóż
- co
- wżdy
- jednak, mimo to
- żydowie
- Żydzi
- azaż, izali
- czyż? (pytanie retoryczne)
- pohańbienie
- zhańbienie
- nieprawości
- bezprawie, grzech
- wszystek, wszystko, wszystkiego
- cały, każdy
- jeruzalemie, jeruzalemowi, jeruzalemskich
- Jerozolima
- przetoż
- dlatego
- wespół
- razem
- nadto
- ponadto
- kroć
- razy („siedm kroć” = siedem razy)
- tedy, tedym
- wtedy, zatem
- wszakże
- jednak, przecież
- onego, onych
- ten, tamten
- przedniejsi, przedniejszych, przedniejszemu
- najznamienitszy, naczelny
- albowiem
- ponieważ, bo
- jakoby
- jak gdyby; żeby
- bojaźni
- cześć, lęk; „bojaźń Pańska” = cześć i posłuszeństwo wobec Boga
- owszem
- przeciwnie; owszem
- książęta, książęciem
- przywódca, władca, wódz
- syklów
- miara wagi srebra, ok. 11 g
- jeźli
- jeśli
- żywność
- pożywienie
- żywot, żywota
- życie; także: łono, brzuch
- umiejętności
- wiedza, poznanie
Biblia Gdańska, wyd. 1881, domena publiczna
Rozważanie dnia
Modlitwa i straż
Ne 4
Wrogowie drwią z murarzy, a potem grożą atakiem. Nehemiasz odpowiada podwójnie: modlimy się do Boga i stawiamy straż dniem i nocą. Połowa ludzi pracuje, połowa trzyma włócznie, a każdy budowniczy ma przy boku miecz. Wiara nie wyklucza rozsądku, a rozsądek nie zastępuje wiary. Nehemiasz przypomina ludowi: pamiętajcie o Panu wielkim i straszliwym i walczcie za swoich braci. Dziś pomyśl, w jakiej sprawie potrzebujesz zarówno modlitwy, jak i konkretnego działania, na przykład rozmowy z lekarzem, doradcą czy przełożonym. Połącz jedno z drugim. Zaufanie Bogu nie zwalnia z czujności, a zdrowy rozsądek nie musi być wrogiem wiary, jeśli oba płyną z jednego źródła.
Modlitwa: Panie, uczyń mnie mądrym i ufnym. Pomóż mi modlić się i jednocześnie odpowiedzialnie działać.
Zaloguj się, aby odhaczać dni.