Biblia w rok · Dzień 217 z 365
Dzień 217
Hi 25–27; Hbr 13; Ps 67
Dzień 217 z 365
Stary Testament
Nowy Testament
Psalm
Hi 25
1 A odpowiadając Bildad Suhytczyk rzekł: 2 Panowanie i strach jest przy nim; on czyni pokój na wysokościach swoich. 3 jest liczba wojskom jego? a nad kim nie wschodzi światłość jego? 4 nędzny człowiek usprawiedliwiony być może przed Bogiem? albo jako może być czysty urodzony z ? 5 Oto i miesiącby nie świecił i gwiazdyby nie były czyste w oczach jego: 6 Jakoż daleko mniej człowiek, który jest robakiem, a syn człowieczy, który jest czerwiem.
Hi 26
1 A odpowiadając rzekł: 2 Jakożeś ratował tego, który nie ma mocy? a jakoś wybawił ramię, które nie ma siły? 3 Jakążeś dał radę temu, co nie ma mądrości? Azaś go samej rzeczy gruntownie nie wyuczył? 4 Komużeś powiedział te słowa? Czyjże duch wyszedł od ciebie? 5 I martwe rzeczy rodzą się pod wodami, i obywatele ich. 6 Odkryte są przepaści przed nim, a nie ma przykrycia zatracenie. 7 Rozciągnął północy nad miejscem próżnem, a ziemię zawiesił na niczem. 8 Zawiązuje wody na obłokach swoich, a nie rwie się obłok pod nimi. 9 Zatrzymuje swoję, rozpostarłszy nad nią obłok swój. 10 Położył granice wodom, aż weźmie koniec światłość i ciemność. 11 Słupy niebieskie trzęsą się, i chwieją się na gromienie jego. 12 Mocą swą dzieli morze, a roztropnością swą uśmierza nawałności jego. 13 Duchem swym niebiosa przyozdobił, a ręka jego stworzyła węża skrętnego. 14 Oto teć są tylko części dróg jego, lecz i ta trocha niewybadana, cośmy słyszeli o nim, a grzmot wielkiej możności jego któż zrozumie?
Hi 27
1 Potem dalej prowadził rzecz swoję, i rzekł: 2 Jako żyje Bóg, który odrzucił sąd mój, a Wszechmocny, który gorzkości nabawił mojej: 3 Że póki staje tchu we mnie, i ducha Bożego w nozdrzach moich, 4 Nie będą mówiły wargi moje , a język mój nie będzie powiadał zdrady. 5 Nie daj Boże, żebym was miał usprawiedliwiać; póki dech we mnie, nie odstąpię od niewinności mojej. 6 Sprawiedliwości mojej trzymać się będę, a nie puszczę się jej; nie zawstydzi mię serce moje, pókim żyw. 7 Nieprzyjaciel mój będzie jako niezbożnik, a który powstaje przeciwko mnie, jako złośnik. 8 Co bowiem za nadzieja jest obłudnika, który się w łakomstwie kocha, gdy Bóg wydrze duszę jego. 9 Bóg usłyszy wołanie jego, gdy nań ucisk przyjdzie? 10 Izaż się w Wszechmocnym rozkocha? a będzie wzywał Boga na każdy czas? 11 Uczę was, będąc w ręce Bożej, a jako idę z Wszechmocnym, nie taję. 12 Oto wy to wszyscy widzicie; próżność mówicie? 13 Tenci jest dział człowieka bezbożnego u Boga, a toć okrutnicy od Wszechmocnego wezmą. 14 się rozmnożą synowie jego, pójdą pod miecz: a potomstwo jego nie nasyci się chleba. 15 Którzy po nim zostaną w śmierci pogrzebieni będą, a wdowy jego nie będą go płakały; 16 Choćby srebra nazgromadzał jako prochu, a nasprawiał szat jako błota: 17 nasprawiać ich on, ale sprawiedliwy oblekać je będzie, a srebro ono niewinny dzielić będzie. 18 Zbuduje dom swój jako mól, a jako stróż budę wystawi. 19 Bogaty zaśnie, a nie będzie pogrzebiony; spojrzyli kto, alić go . 20 Zachwycą go strachy jako wody, w nocy go porwie wicher. 21 Pochwyci go wiatr wschodni, a odejdzie; bo wicher ruszył go z miejsca swego. 22 Toć Bóg nań dopuści, a nie przepuści mu, choć przed ręką jego prędko uciekać będzie. 23 Klaśnie każdy nad nim rękoma swemi, i wysyka go z miejsca swego.
Hbr 13
1 Miłość braterska niech zostaje. 2 Nie zapominajcie ochoty ku gościom; przez tę niektórzy nie wiedząc, Anioły za goście przyjmowali. 3 Pamiętajcie na więźniów, jakobyście spółwięźniami byli; na utrapionych, jako ci, którzy też w ciele jesteście. 4 Uczciwe jest małżeństwo między wszystkimi i łoże niepokalane; ale wszeteczników i cudzołożników Bóg będzie sądził. 5 Obcowanie wasze niech będzie bez łakomstwa, przestwając na tem, co macie; boć sam powiedział: Nie zaniecham cię, ani cię opuszczę: 6 Tak abyśmy śmiele mówić mogli: Pan mi jest pomocnikiem, nie będę się bał, aby mi co miał uczynić człowiek. 7 Pamiętajcie na wodzów waszych, którzy wam mówili słowo Boże, których obcowania koniec upatrując naśladujcie wiary ich. 8 Jezus Chrystus wczoraj i dziś, tenże i na wieki. 9 Za naukami rozmaitemi i obcemi nie unoście się; albowiem dobra rzecz jest, aby łaską było utwierdzone serce a nie pokarmami, które nie pomogły tym, co się nimi bawili. 10 Mamy ołtarz, z którego nie mają wolności jeść ci, którzy przybytkowi służą. 11 Albowiem bydląt, których krew bywa wnoszona za grzech do przez najwyższego kapłana, tych ciała palone bywają za obozem. 12 Dlatego i Jezus, aby poświęcił lud własną krwią swoją, za bramą ucierpiał. 13 Wynijdźmyż do niego za obóz, nosząc urąganie jego. 14 Albowiem nie mamy tu miasta trwałego, ale przyszłego szukamy. 15 przez niego ofiarujmy Bogu ofiarę chwały , to jest owoce warg wyznawających imieniowi jego. 16 A dobroczynności i udzielania nie przepominajcie; albowiem się Bóg w takowych ofiarach kocha. 17 Bądźcie posłuszni wodzom waszym i bądźcie im oddani; albowiem oni czują nad duszami waszemi, jako ci, którzy liczbę oddać mają; aby to z radością czynili, a nie z wzdychaniem; boć wam to nie jest pożyteczne. 18 Módlcie się za nami; albowiem ufamy, mamy dobre sumienie, jako ci, którzy się chcemy we dobrze zachować. 19 A tem więcej proszę was, abyście to czynili, abym wam tem rychlej był przywrócony. 20 A Bóg pokoju, który wywiódł od umarłych we krwi przymierza wiecznego, onego wielkiego pasterza owiec, Pana naszego Jezusa, 21 Niech was doskonałymi uczyni w każdym uczynku dobrym ku czynieniu woli swojej, sprawując w was to, co przyjemnego przed jego, przez Jezusa Chrystusa, któremu niech będzie chwała na wieki wieków. Amen. 22 A proszę was, bracia! znoście cierpliwie słowo napominania tego; bomci do was krótko pisał. 23 Wiedzcie o bracie Tymoteuszu, że jest wypuszczony, z którym (jeźlibym szybko przyszedł), oglądam was. 24 Pozdrówcie wszystkich wodzów waszych i wszystkich świętych. Pozdrawiają was bracia z Włoch. 25 Łaska niech będzie z wami wszystkimi. Amen.
Ps 67
1 śpiewakowi na Neginot psalm ku śpiewaniu. 2 Boże! zmiłuj się nad nami, a błogosław nam, rozświeć twoje nad nami. Sela. 3 Aby tak poznali na ziemi drogę twoję, a po wszystkich narodach twoje. 4 cię będą wysławiały narody o Boże! Będą cię wysławiać wszyscy ludzie! 5 Radować się będą i wykrzykać narody; bo ty będziesz sądził ludzi w sprawiedliwości, a narody będziesz sprawował na ziemi. Sela. 6 Będą cię wysławiać narody, o Boże! Będą cię wysławiać wszyscy ludzie. 7 Ziemia także wyda urodzaj swój; niech nam błogosławi Bóg, Bóg nasz. Niech nam błogosławi Bóg, a niech się go boją wszystkie kraje ziemi.
Słowniczek archaizmów (23)
- izali, izaż
- czyż? (pytanie retoryczne)
- jakoż
- a więc, jakże
- tedy
- wtedy, zatem
- niewiasty
- kobieta
- ijob
- Hiob
- stolicę
- tron (także: stolica)
- duszę, duszy
- życie, osoba, człowiek
- nieprawości
- bezprawie, grzech
- przeczże
- dlaczego
- wżdy
- jednak, mimo to
- dziedzictwo
- spadek, własność
- jeźli
- jeśli
- niemasz
- nie ma
- albowiem
- ponieważ, bo
- świątnicy
- świątynia
- onego
- ten, tamten
- przetoż
- dlatego
- ustawicznie
- ciągle
- iż
- że
- wszystkiem
- cały, każdy
- oblicze, obliczem
- twarz; „przed obliczem” = w obecności
- przedniejszemu
- najznamienitszy, naczelny
- zbawienie
- wybawienie
Biblia Gdańska, wyd. 1881, domena publiczna
Rozważanie dnia
Ten sam wczoraj i dziś
Hbr 13
Ostatni rozdział listu zawiera krótkie wskazówki do codziennego życia: trwajcie w miłości braterskiej, nie zapominajcie o gościnności, pamiętajcie o uwięzionych i cierpiących, szanujcie małżeństwo. Potem pada rada dotycząca pieniędzy: bądźcie wolni od miłości do nich i zadowoleni z tego, co macie, bo Bóg powiedział, że nigdy nas nie opuści. W środku stoi zdanie: Jezus Chrystus wczoraj i dziś ten sam, i na wieki. Bezpieczeństwo nie zależy od zmiennych okoliczności. Dziś okaż konkretną gościnność: zaproś kogoś na kawę lub posiłek, zwłaszcza osobę samotną. Wierność Boga i Jego obecność są pewniejsze od wszystkiego, co zmienia się w naszym życiu, i to pozwala nam być hojnymi.
Modlitwa: Panie, Ty się nie zmieniasz. Naucz mnie zadowolenia i otwartego serca wobec ludzi.
Zaloguj się, aby odhaczać dni.