Biblia w rok · Dzień 222 z 365
Dzień 222
Hi 36–37; Jk 5; Ps 72
Dzień 222 z 365
Stary Testament
Nowy Testament
Psalm
Hi 36
1 Do tego przydał Elihu, i rzekł: 2 Poczekaj mię maluczko, a ukażęć; bo jeszcze mam, cobym za Bogiem mówił. 3 Zacznę moję z daleka, a Stworzycielowi memu przywłaszczę sprawiedliwość. 4 Boć zaprawdę bez kłamstwa będą moje, a mąż doskonały w umiejętności jest przed tobą. 5 Oto Bóg mocny jest, a nie odrzuca nikogo; on jest mocny w sile serca. 6 Nie żywi niepobożnego,a u sądu ubogim dopomaga. 7 Nie odwraca od sprawiedliwego oczów swoich; ale z królmi na sadza ich na wieki, i bywają wywyższeni. 8 A byli okowani w pęta, albo uwikłani powrozami utrapienia: 9 przez to im oznajmuje sprawy ich, i przestępstwa ich, że się zmocniły; 10 I otwiera im ucho, aby przyjęli karanie, a mówi, aby się nawrócili od . 11 Jeźli będą posłuszni, a będą mu służyć, dokończą dni swoich w dobrem, a lat swych w rozkoszach. 12 Ale jeźli nie usłuchają, od miecza zejdą, a pomrą bez umiejętności. 13 Bo ludzie obłudnego serca obalają na się gniew, a nie wołają, kiedy ich wiąże. 14 Umrze w młodości ich, a ich między nierządnikami. 15 Wyrwie utrapionego z utrapienia jego, a otworzy w uciśnieniu ucho jego. 16 Takby i ciebie wyrwał z miejsca ciasnego na przestronne, gdzie ucisku, a spokojny stół twój byłby pełen tłustości. 17 Aleś ty sąd niepobożnego zasłużył, prawo i sąd będą cię trzymać. 18 Zaisteć gniew Boży jest nad tobą; patrzże, aby cię nie poraził plagą wielką, tak, żeby cię nie wybawił żaden okup. 19 sobie będzie ważył bogactwa twoje? ani złota, ani jakiejkolwiek siły, albo potęgi twojej. 20 Nie kwapże się tedy ku nocy, w którą zstępują narody na miejsca swoje. 21 Strzeż, abyś się nie oglądał na nieprawość, obierając ją sobie nad utrapienia. 22 Oto Bóg jest najwyższy w mocy swojej, któż tak nauczyć może jako on? 23 Któż mu wymierzył drogę jego? albo kto mu rzecze: Uczyniłeś nieprawość? 24 Pamiętajże, abyś wysławiał sprawę jego, której się przypatrują ludzie. 25 Wszyscy ludzie widzą ją, a człowiek przypatruje się jej z daleka. 26 Oto Bóg jest wielki, a poznać go nie możemy, ani liczba lat jego dościgniona być może. 27 Bo on wyciąga krople wód, które wylewają z obłoków jego deszcz, 28 Który spuszczają obłoki, a spuszczają na wiele ludzi. 29 (, któż zrozumie rozciągnienie obłoków, i grzmot namiotu jego. 30 Jako rozciąga nad nim światłość swoję, a głębokości morskie okrywa? 31 Bo przez te rzeczy sądzi narody, i daje pokarm w hojności. 32 Obłokami nakrywa światłość, i rozkazuje jej ukrywać się za obłok następujący.) 33 Daje o nim znać szum jego, także i bydło i para w górę wstępująca. A nad tem zdumiewa się serce moje, i porusza się z miejsca swego.
Hi 37
1 Słuchajcie z pilnością grzmienia głosu jego, i dźwięku który wychodzi z ust jego. 2 Pod niebem prosto go wypuszcza, a światłość jego po wszystkich kończynach ziemi. 3 Za nią huczy dźwiękiem, grzmi głosem zacności swojej, i nie odkłada innych rzeczy, gdy bywa słyszany głos jego. 4 Dziwnie Bóg grzmi głosem swoim; sprawuje rzeczy tak wielkie, że ich rozumieć nie możemy. 5 Bo mówi do śniegu: Padaj na ziemię; także i do deszczu wolnego, i do deszczu gwałtownego. 6 Rękę wszystkich ludzi zawiera, aby nikt z ludzi nie doglądał roboty swojej. 7 zwierz wchodzi do jaskini, a w jamach swoich zostaje. 8 Wicher z skrytych miejsc wychodzi, a zima z wiatrów północnych. 9 Tchnieniem swojem Bóg czyni lód, tak się szerokość wód ściska. 10 Także dla pokropienia ziemi obciąża obłok, i rozpędza chmurę światłem swojem. 11 A ten się obraca w koło według rady jego, aby czynił wszystko, co Bóg rozkaże, na okręgu ziemskiego. 12 A czyni to Bóg, że się stawia bądź na skaranie, bądź dla pożytku ziemi swojej, bądź dla jakiej dobroczynności. 13 Słuchajże tego pilnie, Ijobie! zastanów się, a uważaj dziwne sprawy Boże. 14 wiesz, kiedy co Bóg stanowi o tych rzeczach? albo gdy ma rozjaśnić światło obłoku swego? 15 Izali wiesz, co za waga obłoków? Izali wiesz cuda Doskonałego we wszelakiej ? 16 Wieszże, jako cię szaty twoje ogrzewają, gdy ucisza ziemię od południa? 17 Izażeś z nim rozpościerał niebiosa, które są trwałe, a zwierciadłu odlewanemu podobne? 18 Ukażże nam, co mu mamy powiedzieć; bo nie możemy sporządzić słów dla ciemności. 19 Izali mu kto odniesie to, cobym mówił? I , gdyby to kto przedłożył, byłby pewnie pożarty. 20 Wszak teraz nie mogą ludzie patrzyć i na światło, gdy jest jasne na obłokach, gdy wiatr przechodzi, i przeczyszcza je. 21 Od północy jako złoto przychodzi, ale w Bogu straszniejsza jest chwała. 22 Wszechmogący jest, doścignąć go nie możemy; wielki w mocy, sądem i ostrą sprawiedliwością ludzi nie trapi. 23 boją się go ludzie; nie ma względu na żadnego, by też był i najmędrszy.
Jk 5
1 Nuż teraz, bogacze! płaczcie, narzekając nad nędzami waszemi, które przyjdą. 2 Bogactwo wasze zgniło, a szaty wasze mole zgryzły. 3 Złoto wasze i srebro wasze pordzewiało, a rdza ich będzie na przeciwko wam i pożre ciała wasze jako ogień; zgromadziliście skarb na ostatnie dni. 4 Oto, zapłata robotników, którzy żęli krainy wasze, od was zatrzymana woła, a wołania żeńców weszły do uszów Pana zastępów. 5 Żyliście w rozkoszach na ziemi i bujaliście; wytuczyliście serca wasze jako na dzień zabijania ofiar. 6 Potępiliście, zamordowaliście sprawiedliwego, a nie sprzeciwia się wam. 7 , bracia! bądźcie cierpliwymi aż do przyjścia Pańskiego. Oto, oracz oczekuje drogiego pożytku ziemi, cierpliwie go oczekując, ażby otrzymał deszcz ranny i wieczorny. 8 Bądźcież i wy cierpliwymi, a utwierdzajcie serca wasze; się przybliża przyjście Pańskie. 9 Nie wzdychajcie jedni przeciwko drugim, bracia! abyście nie byli osądzeni. Oto, sędzia już przede drzwiami stoi. 10 Bierzcie za przykład, bracia moi! utrapienia i cierpliwości proroków, którzy mówili w imieniu Pańskiem. 11 Oto za błogosławionych mamy tych, którzy cierpieli. O cierpliwości Ijobowej słyszeliście i koniec Pański widzieliście, wielce miłosierny jest Pan i litościwy. 12 A przed wszystkiemi rzeczami, bracia moi! nie przysięgajcie ani przez niebo, ani przez ziemię, ani żadną inszą przysięgą; ale niech będzie wasza: Tak, tak; i Nie, nie; abyście w obłudę nie wpadli. 13 Jest kto utrapiony między wami, niechże się modli; jest kto dobrej myśli, niechajże śpiewa. 14 Choruje kto między wami, niechże zawoła starszych zborowych, a niech się modlą za nim, pomazując go olejkiem w imieniu Pańskiem; 15 A modlitwa wiary uzdrowi chorego i podniesie go Pan; a się grzechu dopuścił, będzie mu odpuszczone. 16 Wyznawajcie jedni przed drugimi upadki, a módlcie się za drugimi; abyście byli uzdrowieni. Wiele może uprzejma modlitwa sprawiedliwego. 17 był człowiek tymże biedom poddany jako i my, a modlitwą modlił się, żeby deszcz nie padał; i nie padał deszcz na ziemię trzy lata i sześć miesięcy, 18 I zaś się modlił, a wydało niebo deszcz i ziemia zrodziła owoce swoje. 19 Bracia! jeźliby się kto z was obłądził od prawdy, a nawróciłby go kto, 20 Niechże wie, że kto by odwrócił grzesznika od błędnej drogi jego, zachowa od śmierci i zakryje mnóstwo grzechów.
Ps 72
1 Salomonowi. Boże! daj królowi twoje, a sprawiedliwość twoję synowi królewskiemu; 2 Aby sądził lud twój w sprawiedliwości, a ubogich twoich w prawości. 3 Przyniosą góry ludowi pokój, a pagórki sprawiedliwość. 4 Będzie sądził ubogich z ludu, a wybawi synów ubogiego; ale gwałtownika pokruszy. 5 Będą się bać ciebie, póki słońce i miesiąc trwać będzie, od narodu aż do narodu. 6 Jako zstępuje deszcz na pokoszoną trawę, a deszcz kroplisty skrapiający ziemię: 7 Tak sprawiedliwy zakwitnie za dni jego, a będzie obfitość pokoju, dokąd miesiąca staje. 8 Będzie panował od morza aż do morza, i od rzeki aż do kończyn ziemi. 9 Przed nim padać będą mieszkający na pustyniach, a nieprzyjaciele jego proch lizać będą. 10 Królowie od morza i z wysep dary mu przyniosą; królowie Sebejscy i Sabejscy upominki oddadzą. 11 I będą mu się kłaniać wszyscy królowie; wszystkie narody służyć mu będą. 12 wyrwie ubogiego wołającego, i nędznego, który nie ma pomocnika. 13 Zmiłuje się nad ubogim, i nad niedostatecznym, a nędznych wybawi. 14 Od zdrady i gwałtu wybawi duszę ich; bo droga jest krew ich przed oczyma jego. 15 I będzie żył, a dawać mu będą złoto sabejskie, i się za nim modlić będą, cały dzień błogosławić mu będą. 16 Gdy się wrzuci garść zboża do ziemi na wierzchu gór, zaszumi jako Liban urodzaj jego, a mieszczanie zakwitną jako zioła polne. 17 Imię jego będzie na wieki; pokąd słońce trwa, dziedziczyć będzie imię jego, a błogosławiąc sobie w nim wszystkie narody wielbić go będą. 18 Błogosławiony Pan Bóg, Bóg Izraelski, który sam cuda czyni. 19 I błogosławione imię chwały jego na wieki, a niech będzie napełniona chwałą jego ziemia. Amen, Amen. 20 A tuć się kończą modlitwy Dawida, syna Isajego.
Słowniczek archaizmów (24)
- umiejętność, umiejętności
- wiedza, poznanie
- mowa, mowy
- słowo, wypowiedź; także: język
- stolicy
- tron (także: stolica)
- jeźli, jeźliby
- jeśli
- tedy
- wtedy, zatem
- nieprawość, nieprawości
- bezprawie, grzech
- dusza, duszę
- życie, osoba, człowiek
- żywot
- życie; także: łono, brzuch
- niemasz
- nie ma
- przetoż
- dlatego
- izali
- czyż? (pytanie retoryczne)
- zaiste
- naprawdę, zaprawdę
- nadto
- ponadto
- wszystka, wszystko, wszystkiem
- cały, każdy
- wnet
- zaraz
- iż
- że
- oblicze
- twarz; „przed obliczem” = w obecności
- owszem
- przeciwnie; owszem
- wszakże
- jednak, przecież
- świadectwo
- w Biblii często: przykazania Boże; „skrzynia świadectwa”
- albowiem
- ponieważ, bo
- elijasz
- Eliasz
- sądy
- wyroki Boże, przepisy
- ustawicznie
- ciągle
Biblia Gdańska, wyd. 1881, domena publiczna
Rozważanie dnia
Patrz na cuda Boże
Hi 36–37
Elihu kończy swoją mowę obrazem burzy: grzmot, błyskawica, śnieg, deszcz, wszystko pod ręką Boga. Potem zwraca się do Hioba słowami, które można przeczytać jak zaproszenie: stań i rozważaj dziwy Boże. Cierpiący Hiob wciąż pytał, dlaczego. Elihu każe mu najpierw spojrzeć w górę i zobaczyć, że Bóg jest większy niż jego pytania. Nie rozwiązuje to wszystkich zagadek, ale zmienia perspektywę. Dziś wyjdź na pięć minut na zewnątrz, bez telefonu, i popatrz na niebo, drzewa albo choćby na kałużę po deszczu. Nazwij głośno trzy rzeczy, które świadczą o mocy i dobroci Stwórcy. Potem wróć do swoich pytań, ale już z innym sercem. Nie musisz robić tego perfekcyjnie, wystarczy szczerość i gotowość, a resztę zrobi Bóg swoją łaską.
Modlitwa: Boże wielki, ucz mnie podnosić oczy znad moich problemów. Pozwól mi zobaczyć Twoje dzieła i zaufać Tobie.
Zaloguj się, aby odhaczać dni.