Biblia w rok · Dzień 226 z 365
Dzień 226
Prz 3–4; 1 P 4; Ps 76
Dzień 226 z 365
Stary Testament
Nowy Testament
Psalm
Prz 3
1 Synu mój! nie zapominaj mego, a przykazań moich niech strzeże serce twoje. 2 Boć długości dni i lat , i pokoju przyczynią. 3 Miłosierdzie i prawda niech cię nie opuszczają; uwiąż je u szyi twojej, napisz je na tablicy serca twojego. 4 znajdziesz łaskę i rozum dobry przed oczyma Bożemi i ludzkiemi. 5 Ufaj w Panu ze serca twego, a na rozumie twoim nie spolegaj. 6 We wszystkich drogach twoich znaj go, a on prostować będzie ścieszki twoje. 7 Nie bądź mądrym sam u siebie; ale się bój Pana, a odstąp od złego. 8 To będzie zdrowiem żywotowi twemu, a odwilżeniem kościom twoim. 9 Czcij Pana z majętności twojej, i z pierwiastek wszystkich dochodów twoich. 10 A gumna twoje napełnione będą obfitością, i od wina nowego prasy twoje rozpadać się będą. 11 Synu mój! karania Pańskiego nie odrzucaj, i nie uprzykrzaj sobie ćwiczenia jego. 12 Bo kogo Pan miłuje, tego karze, a to jako ojciec, który się w synu kocha. 13 Błogosławiony człowiek, który znajduje mądrość, i człowiek, który dostanie roztropności. 14 Bo lepiej nią kupczyć, niżeli kupczyć srebrem: pożyteczniejszy nad złoto dochód jej. 15 Droższa jest nad perły, a wszystkie najmilsze rzeczy twoje nie zrównają się z nią. 16 Przedłużenie dni w prawicy jej, a w lewicy jej bogactwa i zacność. 17 Drogi jej rozkoszne, i wszystkie ścieszki jej spokojne. 18 Drzewem żywota jest tym, którzyby się jej chwycili; a którzy się jej trzymają, są błogosławionymi. 19 Pan mądrością ugruntował ziemię, a roztropnością umocnił niebiosa. 20 Umiejętnością jego rozstąpiły się przepaści, a obłoki rosą kropią. 21 Synu mój! niech to nie odstępuje od oczów twych: strzeż prawdziwej mądrości i roztropności; 22 I będą żywotem twojej, a ozdobą szyi twojej. 23 Tedy będziesz chodził bezpiecznie droga twoją, a noga twoja nie potknie się. 24 się układziesz, nie będziesz się lękał; a gdy się uspokoisz, wdzięczny będzie sen twój. 25 Nie ulękniesz się strachu nagłego, ani spustoszenia bezbożników, gdy przyjdzie. 26 Pan będzie ufaniem twojem, a nogi twojej będzie strzegł od samołówki. 27 Nie zbraniaj się dobrze czynić potrzebującemu, gdy cię na to stanie, abyś dobrze czynił. 28 Nie mów bliźniemu twemu: Idź, a wróć się, a jutroć dam; gdyż to masz u siebie. 29 Nie knuj złego przeciwko bliźniemu twemu, gdyż on z tobą dowiernie mieszka. 30 Nie wadź się z człowiekiem bez przyczyny, jeźliżeć nic złego nie wyrządził. 31 Nie zajrzyj mężowi gwałt czyniącemu, a nie obieraj żadnej drogi jego. 32 Albowiem przewrotny jest przed Panem; ale z szczerymi tajemnica jego; 33 Przeklęstwo Pańskie jest w domu niezbożnika; ale przybytkowi sprawiedliwych błogosławi, 34 Ponieważ on szydzi z pośmiewców, ale pokornym łaskę daje. 35 Mądrzy dziedzicznie sławę osiędą, ale głupi odniosą zelżywość.
Prz 4
1 Słuchajcie synowie! ćwiczenia ojcowskiego, a pilnujcie, abyście umieli roztropność; 2 wam naukę dobrą daję; mego nie opuszczajcie. 3 Gdybym był młodziuchnym synem u ojca mego, i jedynakiem u matki mojej, 4 On mię uczył, powiadając mi: Niech się chwyci powieści moich serce twoje, strzeż przytkazań moich, a będziesz żył. 5 Nabywaj mądrości, nabywaj roztropności; nie zapominaj, ani się uchylaj od powieści ust moich. 6 Nie opuszczaj jej, a będzie cię strzegła; rozmiłuj się jej, a zachowa cię. 7 Początkiem jest mądrość, nabywajże mądrości, a za wzystkę majętność twoję nabywaj roztropności. 8 Wywyższaj ją, a wywyższy cię, rozsławi cię, gdy ją przyjmiesz. 9 Przyda głowie twojej wdzięczności, koroną ozdoby obdarzy cię. 10 Słuchaj, synu mój! a przyjmij powieści moje, a rozmnożąć lata . 11 Drogi mądrości nauczam cię; po ścieszkach prostych wiodę cię; 12 Któremi gdy pójdziesz, nie będzie ściśniony chód twój; a pobieżysz, nie potkniesz sií. 13 Przyjmij őwiczenie, nie puszczaj się go, strzeż go; albowiem ono jest żywotem twoim. 14 Ścieszką nie chodź, a nie udawaj się drogą złośliwych. 15 Opuść ją, nie chodź po niej; uchyl się od niej, a omiń ją. 16 Boć oni nie zasną, aż co złego zbroją; ani się uspokoją, aż kogo do upadku przywiodą; 17 Albowiem jedzą chleb niezbożności, a wino drapiestwa piją, 18 Ale ścieszka sprawiedliwych jako światłość jasna, która im dalej tem bardziej świeci, aż do dnia doskonałego. 19 Droga zaś niepobożnych jest jako ciemność; nie wiedzą, o co sií otrącić mogą. 20 Synu mój! słów moich pilnuj; ku powieściom moim nakłoń ucha twojego. 21 Niech nie odchodzą od oczów twoich, zachowaj je w pośród serca twego. 22 Albowiem żywotem są tym, którzy je znajdują, a wszystkiemu ciału ich lekarstwem. 23 Nad wszystko, czego ludzie strzegą, strzeż serca twego; bo z niego żywot pochodzi. 24 Oddal od siebie przewrotność ust, a złośliwe wargi oddal od siebie. 25 Oczy twoje niechaj na dobre rzeczy patrzą, a powieki twoje niech drogę przed tobą prostują. 26 Umiarkuj ścieżkę nóg twoich, aby wszystkie drogi twoje pewne były. 27 Nie uchylaj się na prawo ani na lewo; , odwróć nogę twoję od złego.
1 P 4
1 Ponieważ Chrystus ucierpiał za nas w ciele, i wy też tąż myślą bądźcie uzbrojeni, że ten, co cierpiał w ciele, poprzestał grzechu, 2 Aby już więcej nie cielesnym pożądliwościom, ale woli Bożej żył czasu w ciele. 3 dosyć nam, żeśmy przeszłego czasu popełniali lubości pogan, chodząc w rozpustach, w pożądliwościach, w opilstwach, w biesiadach, w pijaństwach i sprośnych bałwochwalstwach. 4 , że się wy z nimi nie schadzacie na taką zbyteczną rozpustę, zda się im rzeczą obcą i bluźnią to. 5 Ci dadzą liczbą temu, który gotowy jest sądzić żywych i umarłych. 6 Dlatego bowiem i umarłym kazano , aby sądzeni byli według ludzi z strony ciała, ale żyli według Boga duchem. 7 A wszystkiemuć się koniec przybliża. 8 Przetoż trzeźwymi bądźcie i czułymi ku modlitwom, a nade miejcie uprzejmą miłość jedni ku drugim; albowiem miłość zakryje mnóstwo grzechów. 9 Gościnnymi bądźcie jedni ku drugim bez szemrania. 10 Każdy jako wziął dar, tak nim jeden drugiemu usługujcie, jako dobrzy szafarze rozlicznej łaski Bożej. 11 kto mówi, niech mówi jako wyroki Boże, jeźli kto posługuje, niech to czyni jako z siły, której Bóg dodaje, aby we wszystkiem chwalony był Bóg przez Jezusa Chrystusa, któremu należy chwała i panowanie na wieki wieków. Amen. 12 Najmilsi! niech wam nie będzie rzeczą dziwną ten ogień, który na was przychodzi ku doświadczeniu waszemu, co obcego na was przychodziło; 13 Ale radujcie się z tego, uczestnikami ucierpienia Chrystusowego, abyście się i w objawienie chwały jego z radością weselili. 14 Jeźli was lżą dla imienia Chrystusowego, błogosławieni jesteście, gdyż on Duch chwały a Duch Boży odpoczywa na was, który względem nich bywa bluźniony, ale względem was bywa uwielbiony. 15 A żaden z was niech nie cierpi jako mężobójca, albo złodziej, albo złoczyńca, albo jako w cudzy urząd się wtrącający. 16 Lecz jeźli cierpi jako chrześcijanin, niech się nie wstydzi, niech chwali Boga w tej mierze. 17 Albowiem czas jest, aby się sąd począł od domu Bożego; a ponieważ najprzód zaczyna się od nas, jakiż będzie koniec tych, co są nieposłuszni Ewangielii Bożej? 18 A ponieważ sprawiedliwy ledwie zbawiony będzie, niezbożny i grzeszny gdzież się okaże? 19 Przetoż i ci, którzy cierpią według woli Bożej, niechaj jemu, jako wiernemu Stworzycielowi, poruczają dusze swoje, dobrze czyniąc.
Ps 76
1 śpiewakowi na Neginot, psalm i pieśń Asafowi. 2 Znajomy jest Bóg w Judzkiej ziemi, w Izraelu wielkie imię jego. 3 W Salemie jest jego, a mieszkanie jego na . 4 Tamci połamał ogniste strzały łuków, tarczę, i miecz, i wojnę. Sela. 5 Zacnymeś się stał i dostojnym z gór łupiestwa. 6 Ci, którzy byli serca mężnego, podani są na łup, zasnęli snem swoim, nie znaleźli mężni rycerze siły w rękach swych. 7 Od gromienia twego, o Boże Jakóbowy! twardo zasnęły i wozy i konie. 8 Tyś jest, ty bardzo straszliwy; i któż jest, coby się ostał przed twojem, gdy się zapali gniew twój? 9 Gdy z nieba dajesz słyszeć sąd swój, ziemia się lęka i ucicha; 10 Gdy Bóg na sąd powstaje, aby wybawił wszystkich pokornych na ziemi. Sela. 11 i gniew człowieczy chwalić cię musi, a ty zagniewania skrócisz. 12 Śluby czyńcie, a oddawajcie je Panu, Bogu waszemu, wszyscy, którzyście około niego, wszyscy przynoście dary strasznemu. Onci odejmuje ducha książętom, a on jest na postrach królom ziemskim.
Słowniczek archaizmów (20)
- zakonu
- Prawo Mojżeszowe (Tora)
- żywot, żywota
- życie; także: łono, brzuch
- tedy
- wtedy, zatem
- wszystko, wszystkiem, wszystkiego
- cały, każdy
- owszem
- przeciwnie; owszem
- duszy
- życie, osoba, człowiek
- jeźli
- jeśli
- albowiem
- ponieważ, bo
- obrzydliwością
- coś odrażającego w oczach Boga
- niepobożnych
- bezbożni
- ostatek
- reszta
- przetoż
- dlatego
- ewangielii, ewangieliję
- ewangelia, Dobra Nowina
- jakoby
- jak gdyby; żeby
- żeście
- że jesteście
- przedniejszemu
- najznamienitszy, naczelny
- przybytek
- namiot spotkania; miejsce mieszkania Boga wśród ludu
- syonie
- Syjon (Jerozolima)
- obliczem
- twarz; „przed obliczem” = w obecności
- zaiste
- naprawdę, zaprawdę
Biblia Gdańska, wyd. 1881, domena publiczna
Rozważanie dnia
Dar do służby
1 P 4
Piotr pisze do ludzi, którzy cierpią z powodu wiary, a mimo to prosi o rzeczy bardzo zwyczajne: gorliwą wzajemną miłość i gościnność bez narzekania. Potem dodaje, że każdy otrzymał jakiś dar i ma nim służyć innym jak dobry szafarz łaski Bożej. Nie trzeba mieć wielkiego daru, wystarczy ten, który masz: gotowanie, cierpliwe słuchanie, naprawianie rzeczy, modlitwa, rozmowa z osamotnionym. Piotr mówi, że służymy mocą, którą daje Bóg, aby we wszystkim Bóg był uwielbiony. Dziś wybierz jeden swój dar i użyj go dla kogoś konkretnego: zadzwoń, upiecz, pomóż, napisz. Zrób to bez oczekiwania podziękowania. Nie odkładaj tego na później, bo właśnie taki mały krok bywa początkiem prawdziwej zmiany w sercu.
Modlitwa: Boże, dziękuję za dary, które mi powierzyłeś. Pomóż mi używać ich z radością i pokorą dla innych.
Zaloguj się, aby odhaczać dni.