Biblia w rok · Dzień 229 z 365
Dzień 229
Prz 9–10; 2 P 2; Ps 79
Dzień 229 z 365
Stary Testament
Nowy Testament
Psalm
Prz 9
1 Mądrość zbudowała dom swój, i wyciosała słupów swoich; 2 Pobiła bydło swoje, roztworzyła wino swoje, i stół swój przygotowała; 3 A rozesłała dzieweczki swoje, woła na wierzchach najwyższych miejsc w mieście, mówiąc: 4 Ktokolwiek jest prostakiem, wstąp sam; a do głupich mówi: 5 Pójdźcie, jedzcie chleb mój, i pijcie wino, którem roztworzyła. 6 Opuśćcie prostotę, a będziecie żyli, a chodźcie drogą roztropności. 7 Kto strofuje naśmiewcę, odnosi hańbę; a kto strofuje niezbożnika, odnosi zelżywość. 8 Nie strofuj naśmiewcy, aby cię nie miał w nienawiści; strofuj mądrego, a będzie cię miłował. 9 Uczyń to mądremu, a mędrszym będzie; naucz sprawiedliwego, a będzie umiejętniejszym. 10 Początek mądrości jest Pańska, a świętych jest rozum. 11 Bo przez mię rozmnożą się dni twoje, i przedłużą się lata . 12 Będzieszli mądrym, sobie będziesz mądrym; a naśmiewcą, ty sam szkodę odniesiesz. 13 głupia świegotliwa jest, prostaczka, i nic nieumiejąca; 14 A siedzi u drzwi domu swego na stołku, na miejscach wysokich w mieście, 15 Aby wołała na idących drogą, którzy prosto idą ścieszkami swemi, mówiąc: 16 Ktokolwiek jest prostakiem, wstąp sam; a do głupiego mówi: 17 Wody kradzione słodsze są, a chleb pokątny smaczniejszy. 18 Ale prostak nie wie, że tam są umarli, a ci, których wezwała, są w głębokościach grobu.
Prz 10
1 Syn mądry rozwesela ojca: ale syn głupi smutkiem jest matki swojej. 2 Nie pomogą skarby niezbożności; ale sprawiedliwość wyrywa od śmierci. 3 Nie dopuści Pan łaknąć sprawiedliwego; ale majętność niezbożników rozproszy. 4 Do nędzy przywodzi ręka zdradliwa; ale ręka pracowita ubogaca. 5 Kto zbiera w lecie, jest syn roztropny; kto dosypia we żniwa, jest syn pohańbienia. 6 Błogosławieństwo jest nad głową sprawiedliwego; ale usta bezbożnych pokrywają . 7 Błogosławiona jest pamiątka sprawiedliwego; ale imię niezbożnych śmierdzi. 8 Mądre serce przyjmuje przykazanie; ale głupi od warg swoich upadnie. 9 Kto chodzi w szczerości, chodzi bezpiecznie; ale kto jest przewrotnym w drogach swoich, wyjawion będzie. 10 Kto mruga okiem, przynosi frasunek, ale głupi od warg swoich upadnie. 11 Usta sprawiedliwego są źródło ; ale usta niezbożników pokrywają nieprawość. 12 Nienawiść wzbudza swary; ale miłość wszystkie przestępstwa pokrywa. 13 W wargach roztropnego znajduje się mądrość; ale kij na grzbiecie szalonego. 14 Mądrzy tają ; ale usta głupiego bliskie upadku. 15 Majętność bogatego jest miastem jego mocnem; ale nędza jest ubogich zniszczeniem. 16 Praca sprawiedliwego jest ku żywotowi; ale dochód jest ku grzechowi. 17 Ścieszką żywota idzie, kto przyjmuje karność; ale kto gardzi strofowaniem, w błąd się zawodzi. 18 Kto pokrywa nienawiść wargami kłamliwemi, i kto rozgłasza hańbę, głupi jest. 19 Wielomowność nie bywa bez grzechu; ale kto powściąga wargi swoje, ostrożny jest. 20 Srebro wyborne jest język sprawiedliwego; ale serce niezbożnych za nic nie stoi. 21 Wargi sprawiedliwego wiele ich żywią; ale głupi dla głupstwa umierają. 22 Błogosławieństwo Pańskie ubogaca, a nie przynosi z sobą utrapienia. 23 Za śmiech sobie ma głupi, popełnić niecnotę, ale mąż roztropny dzierży się mądrości. 24 Czego się boi niezbożnik, to nań przychodzi; ale czego żądają sprawiedliwi, Bóg im daje. 25 Jako przemija wicher, tak się niepobożni nie ostoją; ale sprawiedliwy ma grunt wieczny. 26 Jako ocet zębom, i jako dym oczom, tak jest leniwy tym, którzy go posyłają. 27 Pańska dni przyczynia; ale lata niezbożnego ukrócone bywają. 28 Oczekiwanie sprawiedliwych jest , ale nadzieja niezbożnych zginie. 29 Droga Pańska jest mocą szczeremu; ale strachem tym, którzy broją złości. 30 Sprawiedliwy się na wieki nie poruszy; ale niezbożnicy nie będą mieszkali na ziemi. 31 Usta sprawiedliwego rozmnażają mądrość; ale język przewrotny będzie wycięty. 32 Wargi sprawiedliwego znają, co się Bogu podoba; ale usta niepobożnych są przewrotne.
2 P 2
1 Byli też i fałszywi prorocy między ludem, jako i między wami będą fałszywi nauczyciele, którzy z sobą wprowadzą kacerstwa zatracenia i Pana, który ich kupił, zaprzą się, sami na się przywodząc prędkie zginienie. 2 A wiele ich naśladować będą zginienia ich, przez których droga prawdy będzie bluźniona. 3 I przez łakomstwo zmyślonemi słowami kupczyć będą, którym sąd z dawna nie omieszkuje i zatracenie ich nie drzemie. 4 Bóg Aniołom, którzy byli zgrzeszyli, nie przepuścił, ale strąciwszy ich do piekła, podał łańcuchom ciemności, aby byli zachowani na sąd: 5 Także i pierwszemu światu nie przepuścił, ale Noego samoósmego, kaznodzieję sprawiedliwości, zachował, przywiódłszy potop na świat ; 6 I miasta Sodomczyków i Gomorry w popiół obróciwszy podwróceniem potępił, wystawiwszy je na przykład tym, którzy by niepobożnie żyli; 7 A sprawiedliwego Lota, niezbożników rozpustnem obcowaniem strapionego, wyrwał. 8 Albowiem widzeniem i słyszeniem on sprawiedliwy mieszkając między nimi, dzień po dniu sprawiedliwą uczynkami ich niezbożnymi trapił. 9 Umie Pan pobożnych z pokuszenia wyrywać, a niesprawiedliwych na dzień sądu ku karaniu chować; 10 A najwięcej tych, którzy za ciałem w pożądliwości plugastwa chodzą, a zwierzchnością pogardzają, śmieli i sobie się podobający, nie wzdrygają się bluźnić przełożeństw. 11 Chociaż Aniołowie będąc większymi siłą i mocą, nie przynoszą przeciwko nim przed Pana bluźnierczego sądu. 12 Ale ci, jako bydło bezrozumne, które za przyrodzeniem idzie, sprawione na ułowienie i skazę, bluźniąc to, czego nie wiedzą, w tej skazie swojej zaginą. 13 I odniosą zapłatę niesprawiedliwości jako ci, którzy mają za rozkosz każdodzienne lubości, będąc plugastwem i zmazą, rozkosz mają w zdradach swoich z wami bankietując: 14 Oczy mają pełne cudzołóstwa i bez przestania grzeszące, przyłudzając dusze niestateczne, mając serce wyćwiczone w łakomstwie, synowie przeklęstwa, 15 Którzy opuściwszy prostą drogę, zbłądzili, naśladując drogi Balaama, syna Bosorowego, który zapłatę niesprawiedliwości umiłował; 16 Ale miał karanie za swój , ponieważ jarzmu niema oślica poddana, człowieczym głosem przemówiwszy, zahamowała szaleństwo proroka. 17 Ci są studniami bez wody, obłoki od wichru pędzone, którym chmura ciemności na wieki jest zachowana. 18 Albowiem nadętą próżność mówiąc, przyłudzają przez pożądliwość ciała i rozpusty tych, którzy byli prawdziwie uciekli od obcujących w błędzie, 19 Wolność im obiecując, a sami będąc niewolnikami skazy. Albowiem kto jest od kogo przezwyciężony, temu też jest zniewolony. 20 Bo ponieważ oni uszli plugastw świata przez poznanie Pana i zbawiciela, Jezusa Chrystusa, a znowu się zaś niemi uwikławszy, zwyciężeni bywają; stały się ich ostateczne rzeczy gorsze niż pierwsze. 21 Bo by im było lepiej, nie uznać drogi sprawiedliwości, niżeli poznawszy ją, odwrócić się od podanego im świętego. 22 Aleć się im przydało według onej prawdziwej przypowieści: Pies wrócił się do zwracania swego, a świnia umyta do walania się w błocie.
Ps 79
1 Psalm podany Asafowi. O Boże! wtargnęli poganie w twoje, splugawili twój święty, obrócili w kupy gruzu. 2 Dali trupy sług twoich na pokarm ptastwu powietrznemu, ciała świętych twoich bestyjom ziemskim. 3 Wylali krew ich jako wodę około Jeruzalemu, a nie był, ktoby ich pochował. 4 Staliśmy się pohańbieniem u sąsiadów naszych; śmiechowiskiem i igrzyskiem u tych, którzy są około nas. 5 Dokądże, o Panie? na wieki gniewać się będziesz? a jako ogień pałać będzie twoja? 6 Wylij gniew twój na pogan, którzy cię nie znają, i na królestwa, które imienia twego nie wzywają. 7 Albowiemci pożarli , a mieszkanie jego spustoszyli. 8 Nie wspominajże nam przeszłych naszych; niech nas rychło uprzedzi miłosierdzie twoje, bośmy bardzo znędzeni. 9 Wspomóżże nas, o Boże naszego! dla chwały imienia twego, a wyrwij nas, i bądź miłościw grzechom naszym dla imienia twego. 10 Przeczżeby mieli mówić poganie: Gdzież jest Bóg ich? Bądź znacznym między poganami, przed oczyma naszemi, dla krwi sług twoich, która jest wylana. 11 Niech przyjdzie przed twoje narzekanie więźniów, a według wielkości ramienia twego zachowaj tych, co są na śmierć skazani. 12 A oddaj sąsiadom naszym siedmiorako na łono ich za ich, któreć uczynili, o Panie! 13 Ale my lud twój i owce pastwiska twego, będziemy cię wysławiali na wieki; od narodu do narodu będziemy opowiadać chwałę twoję.
Słowniczek archaizmów (25)
- siedm
- siedem
- bojaźń
- cześć, lęk; „bojaźń Pańska” = cześć i posłuszeństwo wobec Boga
- umiejętność
- wiedza, poznanie
- żywota
- życie; także: łono, brzuch
- jeźli
- jeśli
- niewiasta
- kobieta
- duszę, duszy
- życie, osoba, człowiek
- nieprawość, nieprawości
- bezprawie, grzech
- niepobożni, niepobożnych
- bezbożni
- wesele
- radość
- albowiem
- ponieważ, bo
- onej, onych
- ten, tamten
- występek
- grzech, przestępstwo
- rozkazania
- polecić, nakazać; polecenie
- dziedzictwo
- spadek, własność
- kościół
- zbór; wspólnota wierzących
- jeruzalem, jeruzalemu
- Jerozolima
- azaż
- czyż? (pytanie retoryczne)
- zapalczywość
- gniew; gorliwość
- jakóba
- Jakub
- zbawienia
- wybawienie
- pomsty
- zemsta; kara
- oblicze
- twarz; „przed obliczem” = w obecności
- ostatki
- reszta
- pohańbienie
- zhańbienie
Biblia Gdańska, wyd. 1881, domena publiczna
Rozważanie dnia
Dwie uczty
Prz 9
W dziewiątym rozdziale dwie kobiety wołają z tych samych wzgórz: Mądrość i Głupota. Mądrość zbudowała dom, zabiła zwierzęta, rozlała wino i wysłała służące z zaproszeniem. Głupota siedzi przed drzwiami i zaprasza mówiąc, że kradziona woda jest słodka. Zaproszenia brzmią podobnie, lecz kończą się inaczej: jedna prowadzi do życia, druga do cienia śmierci. Wybór stołu rzadko przypomina wielką decyzję, częściej to drobne kliknięcia, rozmowy i wieczory. Dziś zapytaj, przy którym stole spędzasz najwięcej czasu. Zrezygnuj z jednego nawyku, który cię osłabia, i zrób na jego miejsce coś, co ci służy, na przykład czytanie Słowa lub rozmowę z mądrym przyjacielem. Potraktuj to jak małe ćwiczenie ducha, które z dnia na dzień zmienia sposób patrzenia na ludzi i sprawy.
Modlitwa: Boże, pomóż mi wybrać Twój stół. Daj mi siłę, by odejść od tego, co mnie krzywdzi.
Zaloguj się, aby odhaczać dni.