Biblia w rok · Dzień 231 z 365

Dzień 231

Prz 13–15; 1 J 1; Ps 81

Dzień 231 z 365

Stary Testament

Prz 13–15

Nowy Testament

1 J 1

Psalm

Ps 81

Prz 13

1 Syn mądry przyjmuje ćwiczenie ojcowskie, ale naśmiewca nie słucha strofowania. 2 Każdy będzie pożywał dobrego z owocu ust swoich; ale przewrotnych krzywdy pożywać będzie. 3 Kto strzeże ust swych, strzeże duszy swojej; kto lekkomyślnie otwiera wargi swe, będzie starty. 4 Dusza leniwego żąda, a nic nie ma; ale dusza pracowitych zbogaci się. 5 Słowa kłamliwego nienawidzi sprawiedliwy; ale niezbożny staje się obrzydliwym i shańbionym. 6 Sprawiedliwość strzeże tego, który żyje bez zmazy; ale niezbożność podwraca grzesznika. 7 Znajduje się taki co się czyni bogatym, a nie ma nic; i taki, co się czyni ubogim, choć ma wiele bogactw. 8 Okup człowieczego jest bogactwo jego; ale ubogi nie słucha łajania. 9 Światłość sprawiedliwych jasna: ale pochodnia bezbożnych zgaśnie. 10 Samą tylko pychą człowiek zwady wszczyna, ale przy tych, co radę przyjmują, jest mądrość. 11 Bogactwa źle nabyte umniejszą się; ale kto je zgromadza ręką swą, przyczynia ich. 12 Nadzieja długa wątli serce; ale żądość wypełniona jest drzewem żywota. 13 Kto gardzi słowem Bożem, sam sobie szkodzi; ale kto się boi przykazania jego, odniesie nagrodę. 14 Nauka mądrego jest źródłem żywota ku ochronieniu się sideł śmierci. 15 Rozum dobry daje łaskę; ale droga przewrotnych jest przykra. 16 Każdy ostrożny umiejętnie sobie poczyna; ale głupi rozpościera głupstwo. 17 Poseł niezbożny upada we złe; ale poseł wierny jest lekarstwem. 18 Ubóstwo i zelżywość przyjdzie na tego, który się wyłamuje z karności; ale kto przestrzega upominania, wysławiony będzie. 19 Żądność wypełniona słodka jest duszy; ale odstąpić od złego, głupim jest . 20 Kto chodzi z mądrymi, mądrym będzie; ale kto towarzyszy z głupimi, startym będzie. 21 Nieszczęście grzeszników ściga; ale sprawiedliwym Bóg dobrem nagrodzi. 22 Dobry człowiek zostawia synom synów swoich; ale majętność grzesznika sprawiedliwemu zachowana bywa. 23 Obfita na roli ubogich, a drugi ginie przez nieroztropność. 24 Kto zawściąga rózgi swej, ma w nienawiści syna swego; ale kto go miłuje, wczas go karze. 25 Sprawiedliwy je, i nasyca duszę swoję; ale żołądek niezbożnych niedostatek cierpi.

Prz 14

1 Mądra buduje dom swój; ale go głupia rękami swemi rozwala. 2 Kto chodzi w szczerości swojej, boi się Pana; ale przewrotny w drogach swoich gardzi nim. 3 W ustach głupiego jest rózga hardości; ale wargi mądrych strzegą ich. 4 Gdzie wołów, żłób jest próżny; ale siłą wołów mnoży się obfitość zboża. 5 Świadek prawdziwy nie kłamie; ale świadek fałszywy mówi kłamstwo. 6 Naśmiewca szuka mądrości, a nie znajduje; ale roztropnemu jest snadna. 7 Idź od męża głupiego, gdyż nie znajdziesz przy nim warg umiejętności. 8 Mądrość ostrożnego jest rozumieć drogę swoję, ale głupstwo głupich jest zdrada. 9 Każdy głupi nakrywa grzech, a między uprzejmymi mieszka przyjaźń. 10 Serce każdego uznaje gorzkość swojej, a do wesela jego nie przymięsza się obcy. 11 Dom niezbożnych zgładzony będzie; ale cnotliwych zakwitnie. 12 Zda się pod czas droga być prosta człowiekowi; dokończenie jej jest drogą na śmierć. 13 Także i w śmiechu boleje serce, a koniec wesela bywa smutek. 14 Drogami swemi nasyci się człowiek przewrotnego serca; ale się go chroni mąż dobry. 15 Prostak wierzy każdemu słowu; ale ostrożny zrozumiewa postępki swoje. 16 Mądry się boi, i odstępuje od złego; ale głupi dociera, i śmiałym jest. 17 Porywczy człowiek dopuszcza się głupstwa, a mąż złych myśli w nienawiści bywa. 18 Głupstwo prostacy dziedzicznie trzymają; ale ostrożni bywają koronowani umiejętnością. 19 źli się kłaniają przed dobrymi, a stoją u drzwi sprawiedliwego. 20 Ubogi bywa i u przyjaciela swego w nienawiści; ale wiele jest tych, którzy bogatego miłują. 21 Bliźnim swym grzesznik pogardza; ale kto ma litość nad ubogimi, błogosławionym jest. 22 nie błądzą, którzy wymyślają złe? a miłosierdzie i prawda należy tym, którzy wymyślają dobre. 23 W każdej pracy bywa pożytek; ale gołe słowo warg tylko do nędzy służy. 24 Bogactwo mądrych jest koroną ich; ale głupstwo głupich zostaje głupstwem. 25 Świadek prawdziwy wyzwala duszę; ale fałszywy kłamstwo mówi. 26 Kto się boi Pana, ma ufanie mocne; a synowie jego ucieczkę mieć będą. 27 Pańska jest źródło ku uchronieniu się sideł śmierci. 28 W mnóstwie ludu jest zacność królewska; ale w trosze ludu zniszczenie . 29 Nierychły do gniewu jest bogaty w rozum; ale porywczy pokazuje głupstwo. 30 Serce zdrowe jest żywotem ciała; ale zazdrość jest zgniłością w kościach. 31 Kto ciemięży ubogiego, uwłacza stworzycielowi jego; ale go czci, kto ma litość nad ubogim. 32 Dla złości swojej wygnany bywa niepobożny; ale sprawiedliwy nadzieję ma i przy śmierci swojej. 33 W sercu mądrego odpoczywa mądrość, ale poznać, co jest w sercu głupich. 34 Sprawiedliwość wywyższa naród; ale grzech jest ku pohańbieniu narodów. 35 Król łaskaw bywa na sługę roztropnego; ale się gniewa na tego, który mu hańbę czyni.

Prz 15

1 Odpowiedź łagodna uśmierza gniew; ale słowa przykre wzruszają . 2 Język mądrych zdobi ; ale usta głupich wywierają głupstwo. 3 Na każdem miejscu oczy Pańskie upatrują złe i dobre. 4 Zdrowy język jest drzewo ; ale przewrotność z niego jest jako zdruzgotanie od wiatru. 5 Głupi gardzi karaniem ojca swego; ale kto przyjmuje napomnienie, stanie się ostrożnym. 6 W domu sprawiedliwego jest dostatek wielki; ale w dochodach niepobożnego zamięszanie. 7 Wargi mądrych sieją umiejętność; ale serce głupich nie tak. 8 Ofiara jest Panu; ale modlitwa szczerych podoba mu się. 9 Obrzydliwością Panu jest droga bezbożnego, ale tego, co idzie za sprawiedliwością, miłuje. 10 Karanie srogie należy temu, co opuszcza drogę; a kto ma w nienawiści karność, umrze. 11 Piekło i zatracenie są przed Panem; daleko więcej serca synów ludzkich. 12 Naśmiewca nie miłuje tego, który go karze, ani do mądrych przychodzi. 13 Serce wesołe uwesela twarz; ale dla żałości serca duch strapiony bywa. 14 Serce rozumne szuka umiejętności; ale usta głupich karmią się głupstwem 15 Wszystkie dni ubogiego są złe; ale kto jest wesołego serca, ma gody ustawiczne. 16 Lepsza jest trocha w Pańskiej, niżeli skarb wielki z kłopotem. 17 Lepszy jest pokarm z jarzyny, gdzie jest miłość, niżeli z karmnego wołu, gdzie jest nienawiść. 18 Mąż gniewliwy wszczyna swary; ale nierychły do gniewu uśmierza zwady. 19 Droga leniwego jest jako płot cierniowy, ale ścieszka szczerych jest równa. 20 Syn mądry uwesela ojca; ale głupi człowiek lekce waży matkę swoję. 21 Głupstwo jest głupiemu, ale człowiek roztropny prostuje drogę swoję. 22 Gdzie rady, rozsypują się myśli; ale w mnóstwie radców ostoją się. 23 Weseli się człowiek z odpowiedzi ust swoich: bo słowo według czasu wyrzeczone, o jako jest dobre! 24 Drogę żywota rozumny ma ku górze, aby się uchronił piekła głębokiego. 25 Pan wywróci dom pysznych; ale wdowy granicę utwierdzi. 26 Myśli złego są obrzydliwością Panu! ale powieści czystych są przyjemne. 27 Kto chciwie naśladuje łakomstwa, zamięszanie czyni w domu swoim; ale kto ma w nienawiści dary, będzie żył. 28 Serce sprawiedliwego przemyśliwa, co ma mówić; ale usta niepobożnych wywierają złe rzeczy. 29 Dalekim jest Pan od niepobożnych; ale modlitwę sprawiedliwych wysłuchiwa. 30 Światłość oczów uwesela serce, a wieść dobra tuczy kości. 31 Ucho, które słucha karności żywota, w pośrodku mądrych mieszkać będzie. 32 Kto uchodzi ćwiczenia, zaniedbywa swojej; ale kto przyjmuje karanie, ma rozum. 33 Bojaźń Pańska jest ćwiczenie się w mądrości, a sławę uprzedza poniżenie.

1 J 1

1 Co było od początku, cośmy słyszeli, cośmy oczyma naszemi widzieli i na cośmy patrzyli, i czego się ręce nasze dotykały, o Słowie ; 2 (Bo żywot objawiony jest i widzieliśmy, i świadczymy i zwiastujemy wam on żywot wieczny, który był u Ojca, i objawiony nam jest.) 3 Cośmy, mówię, widzieli i słyszeli, to wam zwiastujemy, abyście i wy z nami społeczność mieli, a społeczność nasza, aby była z Ojcem i z Synem jego, Jezusem Chrystusem. 4 A toć wam piszemy, aby radość wasza zupełna była. 5 A toć jest poselstwo, któreśmy słyszeli od niego i zwiastujemy wam: Bóg jest światłość, a żadnej ciemności w nim nie masz. 6 Jeźlibyśmy rzekli, iż społeczność mamy z nim, a w ciemności chodzimy, kłamiemy, a nie czynimy prawdy. 7 A w światłości chodzimy, jako on jest w światłości, społeczność mamy między sobą, a krew Jezusa Chrystusa, Syna jego, oczyszcza nas od wszelkiego grzechu. 8 Jeźlibyśmy rzekli, iż grzechu nie mamy, sami siebie zwodzimy, a prawdy w nas nie masz. 9 Jeźlibyśmy wyznali grzechy nasze, wiernyć jest Bóg i sprawiedliwy, aby nam odpuścił grzechy i oczyścił nas od wszelkiej . 10 Jeźliśmy rzekli, żeśmy nie zgrzeszyli, kłamcą go czynimy, a słowa jego nie masz w nas.

Ps 81

1 śpiewakowi na Gittyt, Asafowi. 2 Wesoło śpiewajcie Bogu mocy naszej; wykrzykajcie Bogu Jakóbowemu. 3 Weźmijcie psalm, przydajcie bębęn, i wdzięczną harfę z lutnią. 4 Zatrąbcie w trąbę na nowiu miesiąca, czasu ułożonego, w dzień święta naszego uroczystego. 5 jest postanowienie w Izraelu, prawo Boga Jakóbowego. 6 Na w Józefie wystawił je, kiedy był wyszedł przeciw ziemi egipskiej, kędym słyszał język, któregom nie rozumiał. 7 Wybawiłem, mówi Bóg, od brzemienia ramię jego, a ręce jego od dźwigania kotłów uwolnione. 8 Gdyś mię w ucisku wzywał. wyrwałem cię, i wysłuchałem cię w skrytości gromu, doświadczałem cię u wód poswarku. Sela. 9 rzekł: Słuchaj, ludu mój! a oświadczę się przeciwko tobie, o Izraelu! będzieszli mię słuchał. 10 I nie będziesz miał boga cudzego, ani się będziesz kłaniał bogu obcemu; 11 (Albowiem Jam Pan, Bóg twój, którym cię wywiódł z ziemi Egipskiej;) otwórz usta twoje, a napełnięć je. 12 Ale lud mój nie usłuchał głosu mego, a Izrael nie przestał na mnie. 13 puściłem ich za żądzami serca ich, i chodzili za radami swemi. 14 Oby mię był lud mój posłuchał, a Izrael drogami mojemi chodził! 15 W krótkim czasie bym był nieprzyjaciół ich poniżył, a przeciw nieprzyjaciołom ich obróciłbym rękę swą. 16 Ci, którzy w nienawiści mają Pana, choć obłudnie, poddaćby się im musieli, i byłby czas ich aż na wieki. I karmiłbym ich tłustością pszenicy, a miodem z opoki nasyciłbym ich.

Słowniczek archaizmów (28)

dusza, duszę, duszy: życie, osoba, człowiek
żywot, żywota: życie; także: łono, brzuch
obrzydliwością: coś odrażającego w oczach Boga
dziedzictwo: spadek, własność
żywność: pożywienie
niewiasta: kobieta
niemasz: nie ma
umiejętność, umiejętności: wiedza, poznanie
precz: daleko, na zewnątrz
oblicza: twarz; „przed obliczem” = w obecności
przybytek: namiot spotkania; miejsce mieszkania Boga wśród ludu
wszakże: jednak, przecież
niepobożni, niepobożnych: bezbożni
izali: czyż? (pytanie retoryczne)
bojaźń, bojaźni: cześć, lęk; „bojaźń Pańska” = cześć i posłuszeństwo wobec Boga
hetmana: dowódca wojska
wnet: zaraz
popędliwość: gniew, porywczość
jakoż: a więc, jakże
weselem: radość
iż: że
jeźli: jeśli
nieprawości: bezprawie, grzech
przedniejszemu: najznamienitszy, naczelny
albowiem: ponieważ, bo
świadectwo: w Biblii często: przykazania Boże; „skrzynia świadectwa”
tedym: wtedy, zatem
przetoż: dlatego

Biblia Gdańska, wyd. 1881, domena publiczna

Rozważanie dnia

Wyznanie bez strachu

1 J 1

Jan zaczyna list od świadectwa: o tym, co słyszeliśmy, widzieliśmy własnymi oczami i dotykaliśmy rękami, piszemy wam o Słowie żywota. Potem zaprasza do chodzenia w świetle i mówi uczciwie, że jeśli twierdzimy, iż nie mamy grzechu, zwodzimy samych siebie. Wyznanie grzechów nie jest tu torturą, lecz drogą do oczyszczenia: Bóg jest wierny i sprawiedliwy, by odpuścić grzechy i oczyścić od wszelkiej nieprawości. Dziś znajdź kwadrans ciszy. Powiedz Bogu konkretnie o jednej rzeczy, którą nosisz w sobie, nie owijając w ogólniki. Nie bój się, bo światło nie ma cię zawstydzić, lecz uzdrowić. Potem po prostu podziękuj za przebaczenie. Zapisz na kartce, co z tego rozważania zabierasz ze sobą, i zajrzyj do niej jeszcze przed snem.

Modlitwa: Panie, wyznaję Ci to, co wiem o sobie i co chowam. Dziękuję, że przebaczasz i oczyszczasz.

Zaloguj się, aby odhaczać dni.