Biblia w rok · Dzień 232 z 365
Dzień 232
Prz 16–17; 1 J 2; Ps 82
Dzień 232 z 365
Stary Testament
Nowy Testament
Psalm
Prz 16
1 Człowiek sporządza myśli serca swego; ale od Pana jest odpowiedź języka. 2 Wszystkie drogi człowiecze zdadzą się być czyste przed oczyma jego; ale Pan jest, który waży serca. 3 Włóż na Pana sprawy twe, a będą utwierdzone zamysły twoje. 4 Pan dla siebie samego sprawił, nawet i niezbożnika na dzień zły. 5 jest Panu każdy wyniosłego serca; który choć sobie innych na pomoc weźmie, nie ujdzie . 6 Miłosierdziem i prawdą oczyszczona bywa , a w Pańskiej odstępujemy od złego. 7 Gdy się podobają Panu drogi człowieka, i nieprzyjaciół jego do zgody z nim przywodzi. 8 Lepsza jest trocha z sprawiedliwością, niż wiele dochodów niesprawiedliwych. 9 Serce człowiecze rozrządza drogi swe; ale Pan sprawuje kroki jego. 10 Sprawiedliwy rozsądek jest w wargach królewskich; w sądzie nie błądzą usta jego. 11 Waga i szale są ustawą Pańską, a wszystkie gwichty sprawiedliwe w worku są za sprawą jego. 12 Obrzydliwością jest królom czynić niezbożność; bo sprawiedliwością umocniona bywa. 13 Przyjemne są królom wargi sprawiedliwe, a szczerych w mowie miłują. 14 Gniew królewski jest posłem śmierci; ale mąż mądry ubłaga go. 15 W jasności twarzy królewskiej jest , a łaska jego jest jako obłok z deszczem późnym. 16 Daleko lepiej jest nabyć mądrości, niżeli złota najczystszego; a nabyć roztropności lepiej, niż srebra. 17 Gościniec uprzejmych jest odstąpić od złego; strzeże swej, kto strzeże drogi swojej. 18 Przed zginieniem przychodzi , a przed upadkiem wyniosłość ducha. 19 Lepiej jest być uniżonego ducha z pokornymi, niżeli dzielić korzyści z pysznymi. 20 Kto ma wzgląd na słowa, znajduje dobre; a kto ufa w Panu, błogosławiony jest. 21 Kto jest mądrego serca, słynie rozumnym, a słodkość warg przydaje nauki. 22 Zdrój żywota jest roztropność tym, którzy ją mają; ale głupich jest głupstwem. 23 Serce mądrego roztropnie sprawuje usta swoje, a wargami swemi przydaje nauki. 24 Powieści wdzięczne są jako plastr miodu, słodkością duszy, a lekarstwem kościom. 25 Zda się podczas droga być prosta człowiekowi; dokończenie jej pewna droga na śmierć. 26 Człowiek pracowity pracuje sobie; bo go pobudzają usta jego. 27 Człowiek niezbożny wykopuje złe, a w wargach jego jako ogień pałający. 28 Mąż przewrotny rozsiewa zwady, a klatecznik rozłącza przyjaciół. 29 Mąż okrutny przewabia bliźniego swego, i wprowadza go na drogę niedobrą. 30 Kto mruga oczyma swemi, zmyśla przewrotności; a kto rucha wargami swemi, broi złe. 31 Koroną chwały jest sędziwość; znajduje się na drodze sprawiedliwości. 32 Lepszy jest nierychły do gniewu, niżeli mocarz; a kto panuje sercu swemu, lepszy jest, niżeli ten, co dobył miasta. 33 Los na łono rzucają; ale od Pana jest wszystko rozrządzenie jego.
Prz 17
1 Lepszy jest kęs suchego chleba a w pokoju, niżeli pełen dom nabitego bydła ze swarem. 2 Sługa roztropny będzie panował nad synem, który jest ku hańbie; a między braćmi będzie dzielił . 3 Tygiel srebra a piec złota doświadcza; ale Pan serc dośwadcza. 4 Zły pilnuje warg złośliwych, a kłamca słucha języka przewrotnego. 5 Kto się naśmiewa z ubogiego, uwłacza stworzycielowi jego; a kto się raduje z upadku czyjego, nie ujdzie . 6 Korona starców są synowie synów ich, a ozdoba synów są ojcowie ich. 7 Nie przystoi poważna głupiemu, dopieroż księciu usta kłamliwe. 8 Jako kamień drogi, tak bywa dar wdzięczny temu, który go bierze; do czegokolwiek zmierzy, zdarzy mu się. 9 Kto pokrywa przestępstwo, szuka łaski; ale kto wznawia rzeczy, rozłącza przyjaciół. 10 Więcej waży gromienie u roztropnego, niżeli sto plag u głupiego. 11 Uporny tylko złego szuka, dla tego poseł okrutny będzie nań zesłany. 12 Lepiej jest człowiekowi spotkać się z niedźwiedzicą osierociałą, niżeli z głupim w głupstwie jego. 13 Kto oddaje złem za dobre, nie złe z domu jego. 14 Kto zaczyna zwadę, jest jako ten, co przekopuje wodę; niż się zwada rozsili, zaniechaj go. 15 Kto usprawiedliwia niezbożnego, a winnym czyni sprawiedliwego, oba jednako są Panu. 16 po dostatku w ręku głupiego, ponieważ do nabycia mądrości rozumu nie ma? 17 Wszelkiego czasu miłuje przyjaciel, a w ucisku stawia się jako brat. 18 Człowiek głupi daje rękę, czyniąc rękojemstwo przed twarzą przyjaciela swego. 19 Kto miłuje zwadę, miłuje grzech; a kto wynosi usta swe, szuka upadku. 20 Przewrotny w sercu nie znajduje dobrego; a kto jest przewrotnego języka, wpadnie we złe. 21 Kto głupiego, na smutek swój spłodził go, ani się rozweseli ojciec niemądrego. 22 Serce wesołe oczerstwia jako lekarstwo; ale duch sfrasowany wysusza kości. 23 Niezbożny potajemnie dar bierze, aby podwrócił ścieszki sądu. 24 Na twarzy roztropnego znać mądrość; ale oczy głupiego aż na kraju ziemi. 25 Syn głupi żałością jest ojcu swemu, a gorzkością rodzicielce swojej. 26 nie dobra, winować sprawiedliwego, albo żeby przełożeni kogo dla cnoty bić mieli. 27 Kto zawściąga mowy swe, jest umiejętnym; drogiego ducha jest mąż rozumny. 28 Gdy głupi milczy, za mądrego poczytany bywa; a który zatula wargi swoje, za rozumnego.
1 J 2
1 moje! to wam piszę, abyście nie grzeszyli; i kto zgrzeszył, mamy orędownika u Ojca, Jezusa Chrystusa sprawiedliwego; 2 A on jest ubłaganiem za grzechy nasze; a nie tylko za nasze, ale też za grzechy świata. 3 A przez to wiemy, żeśmy go poznali, jeźli przykazania jego zachowujemy. 4 Kto mówi: Znam go, a przykazania jego nie zachowuje, kłamcą jest, a prawdy w nim nie masz. 5 Lecz kto by zachował słowa jego, prawdziwie się w tym miłość Boża wykonała; przez to znamy, w nim jesteśmy. 6 Kto mówi, że w nim mieszka, powinien, jako on chodził, i sam także chodzić. 7 Bracia! nie nowe przykazanie wam piszę, ale przykazanie stare, któreście mieli od początku; a to stare przykazanie jest ono słowo, któreście słyszeli od początku. 8 przykazanie nowe piszę wam, które jest prawdziwe w nim i w was; iż ciemność przemija, a prawdziwa ona światłość już świeci. 9 Kto mówi, iż jest w światłości, a brata swego nienawidzi, w ciemności jest aż dotąd. 10 Kto miłuje brata swego, w światłości mieszka i zgorszenia w nim nie masz. 11 Lecz kto nienawidzi brata swego, w ciemności jest i w ciemności chodzi, a nie wie, gdzie idzie, iż ciemność zaślepiła oczy jego. 12 Piszę wam, dziatki! iż wam są odpuszczone grzechy dla imienia jego. 13 Piszę wam, ojcowie! poznali tego, który jest od początku. Piszę wam, młodzieńcy! żeście zwyciężyli złośnika. 14 Piszę wam, dziateczki! żeście poznali Ojca. Pisałem wam, ojcowie! żeście poznali onego, który jest od początku. Pisałem wam, młodzieńcy! że jesteście mocni, a słowo Boże mieszka w was, a żeście zwyciężyli onego złośnika. 15 Nie miłujcie świata, ani tych rzeczy, które są na świecie; jeźli kto miłuje świat, nie masz w nim miłości ojcowskiej. 16 wszystko, co jest na świecie, jako pożądliwość ciała i pożądliwość oczu, i , toć nie jest z Ojca, ale jest z świata. 17 Światci przemija i pożądliwość jego; ale kto czyni wolę Bożą, trwa na wieki. 18 Dziateczki! ostateczna godzina jest; a jakoście słyszeli, że antychryst przyjść ma, i teraz wiele antychrystów powstało; stąd wiemy, iż jest ostateczna godzina. 19 Z nas wyszli, ale nie byli z nas; albowiem gdyby byli z nas, zostaliby byli z nami; ale wyszli z nas, aby objawieni byli, iż wszyscy nie byli z nas. 20 Ale wy macie pomazanie od onego Świętego i wiecie wszystko. 21 Nie pisałem wam, żeście prawdy nie znali, ale że ją znacie, a iż wszelkie kłamstwo nie jest z prawdy. 22 Kto jest kłamcą? nie ten, który zapiera, iż Jezus nie jest Chrystusem? Ten jest antychryst, który się zapiera Ojca i Syna. 23 Każdy, co się zapiera Syna, i Ojca nie ma; a kto wyznaje Syna, ma i Ojca. 24 Wy , coście słyszeli od początku, to niechaj w was zostaje; jeźliby w was zostawało, coście słyszeli od początku, i wy w Synu i w Ojcu zostaniecie. 25 A tać jest obietnica, którą on nam obiecał, to jest żywot on wieczny. 26 Tom wam napisał o tych, którzy was zwodzą. 27 Ale to pomazanie, któreście wy wzięli od niego, zostaje w was, a nie potrzebujecie, aby was kto uczył: ale jako to pomazanie uczy was o wszystkiem, a jest prawdziwe, i nie jest kłamstwem, a jako was nauczyło, tak w niem zostaniecie. 28 I teraz, dziateczki! zostańcie w niem, abyśmy, gdy się ukaże, ufanie mieli, a nie byli zawstydzeni od niego w przyjściu jego. 29 Ponieważ wiecie, że on sprawiedliwy jest, wiedzcież też, iż każdy, który czyni sprawiedliwość, z niego narodzony jest.
Ps 82
1 Psalm Asafowy. Bóg stoi w zgromadzeniu Bożem, a w pośród bogów sądzi i mówi: 2 Dokądże będziecie niesprawiedliwie sądzić, a osoby niezbożników przyjmować? Sela. 3 Czyńcie sprawiedliwość ubogiemu i sierotce;utrapionego i niedostatecznego usprawiedliwiajcie. 4 Wyrwijcie chudzinę i nędznego, a z ręki niepobożnej wyrwijcie go. 5 Lecz oni nic nie wiedzą, ani rozumieją; w ciemnościach chodzą; zaczem się zachwiały wszystkie grunty ziemi. 6 Jam rzekł: Bogowieście, a synami Najwyższego wy wszyscy jesteście. 7 A jako i inni ludzie pomrzecie, a jako jeden z upadniecie. 8 Powstańże, o Boże! a sądź ziemię; ty dziedzicznie trzymasz wszystkie narody.
Słowniczek archaizmów (29)
- wszystko, wszystkiem, wszystkiego
- cały, każdy
- obrzydliwością
- coś odrażającego w oczach Boga
- pomsty
- zemsta; kara
- nieprawość
- bezprawie, grzech
- bojaźni
- cześć, lęk; „bojaźń Pańska” = cześć i posłuszeństwo wobec Boga
- stolica
- tron (także: stolica)
- żywot, żywota
- życie; także: łono, brzuch
- duszy
- życie, osoba, człowiek
- pycha
- duma
- umiejętność
- wiedza, poznanie
- wszakże
- jednak, przecież
- dziedzictwo
- spadek, własność
- mowa, mowy
- słowo, wypowiedź; także: język
- wynijdzie
- wyjdzie
- przeto, przetoż
- dlatego
- cóż
- co
- spłodził
- został ojcem (w rodowodach)
- zaiste
- naprawdę, zaprawdę
- dziatki
- dzieci
- jeźli, jeźliby
- jeśli
- iż
- że
- zasię
- zaś, natomiast
- żeście
- że jesteście
- onego
- ten, tamten
- albowiem
- ponieważ, bo
- azaż
- czyż? (pytanie retoryczne)
- tedy
- wtedy, zatem
- ustawicznie
- ciągle
- książąt, książąt
- przywódca, władca, wódz
Biblia Gdańska, wyd. 1881, domena publiczna
Rozważanie dnia
Obrona słabego
Ps 82
Psalm 82 pokazuje scenę sądu: Bóg staje pośród władców i pyta, jak długo będą sądzić niesprawiedliwie i stronniczo. Co mają robić? Bronić ubogiego i sieroty, ratować biednego i potrzebującego, wyrywać go z ręki bezbożnych. To niezwykłe, że Bóg ocenia wszelką władzę właśnie po tym, jak traktuje najsłabszych. Choć nie rządzisz miastem, w swoim świecie masz jakąś odpowiedzialność: nad rodziną, uczniami, pracownikami albo sąsiadami. Dziś zastanów się, kto w twoim otoczeniu jest bez głosu i bez wsparcia. Zrób jeden konkretny krok: odwiedź, zapytaj, pomóż praktycznie lub stań po stronie osoby, o której ktoś niesprawiedliwie mówi. Nie odkładaj tego na później, bo właśnie taki mały krok bywa początkiem prawdziwej zmiany w sercu.
Modlitwa: Boże sprawiedliwy, otwórz moje oczy na słabych wokół mnie. Daj mi odwagę stanąć po ich stronie.
Zaloguj się, aby odhaczać dni.