Biblia w rok · Dzień 238 z 365
Dzień 238
Prz 28–29; Jud 1; Ps 88
Dzień 238 z 365
Stary Testament
Nowy Testament
Psalm
Prz 28
1 Uciekają niezbożni, choć ich nikt nie goni: ale sprawiedliwi jako lwię młode są bez . 2 Dla przestępstwa ziemi wiele bywa jej; ale dla człowieka roztropnego i umiejętnego trwałe bywa państwo. 3 Mąż ubogi, który uciska nędznych, podobny jest dżdżowi gwałtownemu, po którym chleba nie bywa. 4 Którzy opuszczają , chwalą niezbożnika; ale ci, którzy strzegą zakonu, są im odpornymi. 5 Ludzie źli nie zrozumiewają sądu; ale którzy Pana szukają, rozumieją . 6 Lepszy jest ubogi, który chodzi w uprzejmości swojej, niżeli przewrotny na drogach swych, chociaż jest bogaty. 7 Kto strzeże zakonu, jest synem roztropnym; ale kto karmi obżercę, czyni zelżywość ojcu swemu. 8 Kto rozmnaża majętność swoję z lichwy i z płatu, temu ją zbiera, który ubogiemu szczodrze będzie dawał. 9 Kto odwraca ucho swe, aby nie słuchał zakonu, i modlitwa jego jest . 10 Kto zawodzi uprzejmych na drogę złą, w dół swój sam wpadnie; ale uprzejmi odziedziczą rzeczy dobre. 11 Mąż bogaty zda się sobie być mądrym; ale ubogi roztropny dochodzi go. 12 Gdy się radują sprawiedliwi, wielka jest sława; ale gdy powstawają , kryje się człowiek. 13 Kto pokrywa przestępstwa swe, nie poszczęści mu się; ale kto je wyznaje i opuszcza, miłosierdzia dostąpi. 14 Błogosławiony człowiek, który się zawsze boi; ale kto zatwardza serce swoje, wpada w złe. 15 Pan niezbożny, panujący nad ludem ubogim jest jako lew ryczący, i jako niedźwiedź głodny. 16 Książę bezrozumny wielkim jest drapieżcą: ale kto nienawidzi łakomstwa, przedłuży dni swoje. 17 Człowieka, który gwałt czyni krwi ludzkiej, choćby i do dołu uciekał, nikt nie zatrzyma. 18 Kto chodzi w uprzejmości, zachowany będzie; ale przewrotny na drogach swoich oraz upadnie. 19 Kto sprawuje ziemię swoję, chlebem nasycony bywa; ale kto naśladuje próżnujących, ubóstwem nasycony bywa. 20 Mąż wierny przyczyni błogosławieństwa; ale kto się prędko chce zbogacić, nie bywa bez winy. 21 Mieć wzgląd na osobę, rzecz niedobra; bo nie jeden dla kęsa chleba staje się przewrotnym. 22 Prędko chce człowiek zazdrościwy zbogatnieć, a nie wie, nać niedostatek przyjdzie. 23 Kto strofuje człowieka, większą potem łaskę znajduje, niż ten, co pochlebia językiem. 24 Kto łupi ojca swego, albo matkę swoją, a mówi, iż to nie grzech: towarzyszem jest mężobójcy. 25 Wysokomyślny wszczyna zwadę; ale kto nadzieję ma w Panu, dostatek mieć będzie. 26 Kto ufa w sercu swem, głupi jest; ale kto sobie mądrze poczyna, ten ujdzie nieszczęścia. 27 Kto daje ubogiemu, nie będzie miał niedostatku; ale kto od niego odwraca oczy swe, wielkie przeklęstwa nań przyjdą. 28 Gdy niepobożni powstawają, kryje się człowiek; ale gdy giną, sprawiedliwi się rozmnażają.
Prz 29
1 Człowiek, który na częste karanie zatwardza kark swój, nagle zniszczeje, i nie wskóra. 2 Gdy się rozmnażają sprawiedliwi, weseli się lud; ale gdy panuje bezbożnik, wzdycha lud. 3 Mąż, który miłuje mądrość, uwesela ojca swego; ale kto chowa nierządnicę, traci majętność. 4 Król sądem ziemię utwierdza; ale mąż, który dary bierze, podwraca ją. 5 Człowiek, który pochlebia przyjacielowi swemu, rozciąga sieć przed nogami jego. 6 złego jest mu sidłem; ale sprawiedliwy śpiewa i weseli się. 7 Sprawiedliwy wyrozumiewa sprawę nędznych; ale niezbożnik nie ma na to rozumu i . 8 Mężowie naśmiewcy zawodzą miasto; ale mądrzy odwracają gniew. 9 Mąż mądry, wiedzieli spór z mężem głupim, choćby się gniewał, choćby się też śmiał, nie będzie miał pokoju. 10 Mężowie krwawi nienawidzą uprzejmego; ale uprzejmi staranie wiodą o jego. 11 ducha swego wywiera głupi, ale mądry na dalszy czas go zawściąga. 12 Pana, który rad słucha słów kłamliwych, wszyscy słudzy jego są . 13 Ubogi i zdzierca spotkali się; a obydwóch oczy Pan oświeca. 14 Króla, który sądzi uciśnionych według prawdy, jego na wieki utwierdzona będzie. 15 Rózga i karność mądrość daje; ale dziecię swawolne zawstydza matkę swoję. 16 Gdy się rozmnażają niezbożni, rozmnaża się i przestępstwo; ale sprawiedliwi upadek ich oglądają. 17 Karz syna twego, a sprawić , i sposobi rozkosz duszy twojej. 18 Gdy proroctwo ustaje, lud bywa rozproszony; ale kto strzeże , błogosławiony jest. 19 Sługa nie bywa słowami naprawiony; bo choć rozumie, jednak nie odpowiada. 20 Ujrzysz człowieka skwapliwego w sprawach swoich; ale lepsza jest nadzieja o głupim, niż o nim. 21 Kto w rozkoszy chowa z dzieciństwa sługę swego, na będzie chciał być za syna. 22 Człowiek gniewliwy wszczyna zwadę, a pierzchliwy wiele grzeszy. 23 człowiecza poniża go; ale pokorny w duchu sławy dostępuje. 24 Kto spółkuje ze złodziejem, ma w nienawiści duszę swoję; także też kto przeklęstwa słyszy, a nie objawia go. 25 Strach człowieczy stawia sobie sidło; ale kto ma nadzieję w Panu, wywyższony będzie. 26 Wiele tych, co szukają twarzy panów; aleć od Pana jest sąd każdego. 27 Sprawiedliwym jest mąż niezbożny ; a kto w uprzejmości chodzi, jest niezbożnym obrzydliwością.
Jud 1
1 Judas, sługa Jezusa Chrystusa a brat , od Boga Ojca poświęconym i w Jezusie Chrystusie zachowanym i powołanym: 2 Miłosierdzie i pokój, i miłość niech się wam rozmnoży. 3 Najmilsi! Wszelką pilność czyniąc, abym wam pisał o społecznem zbawieniu, musiałem wam pisać, napominając, iżbyście bojowali o wiarę raz świętym podaną. 4 wkradli się niektórzy ludzie, dawno już przedtem naznaczeni na to potępienie, , którzy łaskę Boga naszego obracają w rozpustę i samego się Boga i panującego Pana naszego, Jezusa Chrystusa zapierają. 5 chcę wam przypomnieć, którzy już raz o tem wiecie, że chociaż Pan lud z ziemi Egipskiej wyswobodził, przecież potem tych, którzy nie wierzyli, potracił. 6 Także Aniołów, którzy nie zachowali pierwszego stanu swego, ale opuścili mieszkanie swoje, na sąd dnia wielkiego związkami wiecznemi pod chmurą zachował. 7 Jako Sodoma i Gomorra, i okoliczne miasta, gdy tymże sposobem jako i one zwszeteczniały i udały się za cudzem ciałem, wystawione są na przykład, ognia wiecznego karanie ponosząc: 8 Także też i ci jako snem zmożeni ciało plugawią, ale zwierzchnością pogardzają i przełożeństwa bluźnią. 9 Lecz Michał Archanioł, gdy się z dyjabłem rozpierając wadził o ciało Mojżeszowe, nie śmiał podnieść przeciwko niemu sądu bluźnierczego, ale rzekł: Niech cię Pan zgromi. 10 A ci, czego nie znają, to bluźnią; a co z przyrodzenia znają, jako bezrozumne bydła w tem się psują, 11 Biada im! bo się drogą Kainową udali, a za błędem Baalamowej zapłaty puścili się i przeciwieństwem Korego poginęli. 12 Cić są na świętych ucztach waszych zmazani, którzy z wami godując bez wstydu, sami się pasą; są obłoki bezwodne, które od wiatrów tam i sam unoszone bywają; drzewa zwiędłe nieużyteczne, dwakroć zmarłe i wykorzenione; 13 Wały wściekłe morskie, wyrzucające swoje sprośności, gwiazdy błąkające się, którym chmura ciemności zachowana jest na wieki. 14 A prorokował też o nich siódmy od Adama Enoch, mówiąc: Oto Pan idzie z świętymi tysiącami swoimi, 15 Aby uczynił sąd wszystkim i karał wszystkich niezbożników między nimi ze wszystkich niepobożności ich, które niezbożnie płodzili i ze wszystkich przykrości, które mówili przeciwko niemu niezbożni grzesznicy. 16 Ci są szemracze utyskujący sobie, według pożądliwości swoich chodzący, i których usta mówią bardzo harde słowa; pochlebiając osobom dla swego pożytku. 17 Lecz wy, najmilsi! pamiętajcie na słowa przepowiedziane od Apostołów Pana naszego Jezusa Chrystusa; 18 wam powiadali, że w ostateczny czas będą naśmiewcy, chodzący według swoich niezbożnych pożądliwości. 19 Cić są, którzy się sami odłączają, bydlęcy, ducha Chrystusowego nie mający. 20 Ale wy najmilsi! budując się na najświętszej wierze waszej i modląc się w Duchu Świętym, 21 Samych siebie w miłości Bożej zachowajcie, oczekując miłosierdzia Pana naszego, Jezusa Chrystusa, ku żywotowi wiecznemu. 22 A nad niektórymi zmiłujcie się, rozsądkiem się rządząc; 23 A drugich przez postrach do przywódźcie, z ognia ich wyrywając, mając w nienawiści i suknię, która by była od ciała pokalana. 24 A temu, który was może zachować od upadku i stawić przed oblicznością chwały swojej bez nagany z , 25 Samemu mądremu Bogu, Zbawicielowi naszemu, niech będzie chwała i wielmożność, moc i zwierzchność, i teraz i po wszystkie wieki. Amen.
Ps 88
1 Pieśń a psalm synów Korego śpiewakowi na Machalat ku śpiewaniu, nauczający, (złożony)od Hemana Ezrahytczyka. 2 Panie, Boże mego! we dnie i w nocy wołam do ciebie. 3 Niech przyjdzie przed twoje modlitwa moja; nakłoń ucha twego do wołania mego. 4 Bo nasycona jest utrapieniem moja, a mój przybliżył się aż do grobu. 5 Poczytano mię między tych, którzy zstępują do dołu; byłem jako człowiek bez wszelakiej mocy. 6 Policzony jestem między umarłymi; jestem jako pobici,leżący w grobie, na których więcej nie pamiętasz, którzy są od ręki twojej wytraceni. 7 Spuściłeś mię w dół najgłębszy, do najciemniejszego i najgłębszego miejsca. 8 Doległa mię twoja, a wszystkiemi nawałnościami twemi przytłoczyłeś mię. Sela. 9 Dalekoś oddalił znajomych moich odemnie, którymeś mię bardzo obrzydził, a takiem zawarty, że mi nie lza wynijść. 10 Oko moje zemdlało od utrapienia mego; wzywam cię, Panie! na każdy dzień, wyciągając do ciebie ręce moje. 11 przed umarłymi cuda czynić będziesz? izali umarli powstaną, aby cię wysławiali? Sela. 12 Izali opowiadane będzie w grobie miłosierdzie twoje? a prawda twoja w zginieniu? 13 Izali poznają w ciemnościach cuda twoje? a sprawiedliwość twoję w ziemi zapamiętania? 14 Lecz ja, Panie! do ciebie wołam, a z poranku uprzedza cię modlitwa moja. 15 , o Panie! odrzucasz duszę moję, a zakrywasz oblicze twoje przedemną? 16 Jamci utrapiony, i prawie już umierający od gwałtu; ponoszę strachy twoje, i trwożę sobą. 17 Powstał przeciwko mnie gniew twój, a strachy twoje wytraciły mię. 18 Ogarniają mię jako woda przez cały dzień; otaczają mię gromadno. Oddaliłeś odemnie przyjaciela i towarzysza, a znajomym moim jestem jako w ciemności.
Słowniczek archaizmów (28)
- bojaźni
- cześć, lęk; „bojaźń Pańska” = cześć i posłuszeństwo wobec Boga
- książę, książąt, książąt
- przywódca, władca, wódz
- zakon, zakonu
- Prawo Mojżeszowe (Tora)
- wszystko, wszystkiego
- cały, każdy
- obrzydliwością
- coś odrażającego w oczach Boga
- niepobożni
- bezbożni
- iż
- że
- występek
- grzech, przestępstwo
- umiejętności
- wiedza, poznanie
- dusza, duszę, duszy
- życie, osoba, człowiek
- wszakże
- jednak, przecież
- stolica
- tron (także: stolica)
- odpocznienie
- odpoczynek
- ostatek
- reszta
- pycha
- duma
- zasię
- zaś, natomiast
- jakóba
- Jakub
- albowiem
- ponieważ, bo
- przetoż
- dlatego
- zbawienia
- wybawienie
- weselem
- radość
- przedniejszemu
- najznamienitszy, naczelny
- oblicze
- twarz; „przed obliczem” = w obecności
- żywot
- życie; także: łono, brzuch
- zapalczywość
- gniew; gorliwość
- izali
- czyż? (pytanie retoryczne)
- przeczże
- dlaczego
- srogi
- surowy, groźny
Biblia Gdańska, wyd. 1881, domena publiczna
Rozważanie dnia
Wątpiącym okaż miłosierdzie
Jud 1
List Judy ostrzega przed ludźmi, którzy wypaczają łaskę, ale kończy się bardzo ciepło. Jud wzywa wierzących, by budowali siebie na najświętszej wierze, modlili się w Duchu Świętym i zachowywali się w miłości Bożej. A potem dodaje praktyczne wskazanie: nad jednymi, którzy wątpią, miejcie litość, a innych ratujcie, wyrywając ich jakby z ognia. Wątpiący nie jest wrogiem. Często to ktoś, kto się zagubił albo został zraniony. Dziś pomyśl o osobie, która ma pytania o wiarę lub dryfuje. Nie przygotowuj wykładu. Zadzwoń, zapytaj o jej życie i słuchaj. Miłosierdzie często otwiera drzwi, które argumenty zamykają. Zapisz na kartce, co z tego rozważania zabierasz ze sobą, i zajrzyj do niej jeszcze przed snem.
Modlitwa: Panie, zachowaj mnie w swojej miłości. Daj mi cierpliwość wobec tych, którzy wątpią, i mądrość, by im towarzyszyć.
Zaloguj się, aby odhaczać dni.