Biblia w rok · Dzień 242 z 365
Dzień 242
Koh 6–7; Ap 4; Ps 92
Dzień 242 z 365
Stary Testament
Nowy Testament
Psalm
Koh 6
1 Jest złe, którem widział pod słońcem, a jest ludziom zwyczajne. 2 Gdy któremu człowiekowi Bóg dał bogactwa, i majętność, i sławę, tak że na niczem nie schodzi jego, czegokolwiek żąda, jednak nie daje mu Bóg mocy pożywać tego: ale obcy człowiek pożera je. Toć jest marność i bieda ciężka. 3 kto sto synów, a żyłby wiele lat, i przedłużyłyby się dni lat jego, a jeźliby dusza jego nie była nasycona dobrem, a nie miałby ani pogrzebu: powiadam, że lepszy jest martwy płód, niżeli on. 4 Bo ten próżno przyszedłszy do ciemności odchodzi, a ciemnościami imię jego okryte bywa. 5 , słońca nie widział, i nic nie poznaje; a tak lepsze ma, niżeli ów. 6 A choćby też żył przez dwa tysiące lat, a dobregoby nie użył, do jednego miejsca wszyscy nie idą? 7 praca człowiecza jest dla gęby jego, a dusza jego nie może się nasycić. 8 co ma więcej mądry nad głupiego? albo co ma więcej ubogi, który sobie umie poczynać między ludźmi? 9 Lepiej jest co oczyma widzieć, niżeli tego żądać; aleć i to marność i ducha. 10 Czemkolwiek kto jest, już tak nazwano imię jego; i wiadomo było, że człowiekiem być miał, i że się nie może sądzić z mocniejszym nad się. 11 Ponieważ wiele rzeczy jest, które rozmnażają marność, z nich za pożytek ma człowiek? 12 Albowiem któż wie, co jest dobrego człowiekowi w tym po wszystkie dni żywota marności jego, które jako cień pomijają? Albo kto oznajmi człowiekowi, co po nim będzie pod słońcem?
Koh 7
1 Lepsze jest imię dobre, niżeli maść wyborna; a dzień śmierci, niż dzień narodzenia. 2 Lepiej iść do domu żałoby, niż iść do domu biesiady, , tam widzimy koniec każdego człowieka, a żyjący składa to do serca swego. 3 Lepszy jest smutek, niżeli śmiech; bo przez smutek twarzy naprawia się serce. 4 Serce mądrych w domu żałoby; ale serce głupich w domu wesela. 5 Lepiej jest słuchać gromienia mądrego, niżeli słuchać pieśni głupich. 6 Bo jaki jest trzask ciernia pod garncem, tak jest śmiech głupiego; i toć jest marność. 7 ucisk przywodzi mądrego do szaleństwa, a dar zaślepia serce. 8 Lepsze jest dokończenie rzeczy, niżeli początek jej; lepszy jest człowiek cierpliwego ducha, niż ducha wyniosłego. 9 Nie bądź porywczy w duchu twym do gniewu; bo gniew w zanadrzyu głupich odpoczywa. 10 Nie mów: to jest, że dni pierwsze lepsze były, niż teraźniejsze? Bobyś się o tem nie mądrze pytał. 11 Dobra jest mądrość przy majętności,i jest pożteczna tym, którzy widzą słońce. 12 pod cieniem mądrości, i pod cieniem srebra odpoczywa człowiek, a przedniejsza jest mądrości; bo przynosi tym, którzy ją mają. 13 Przypatrz się sprawie Bożej; bo któż może wyprostować, co on skrzywi? 14 W dzień dobry zażywaj dobra, w dzień zły miej się na pieczy: boć ten uczynił Bóg przeciwko owemu, dlatego, aby nie doszedł człowiek tego, co nastanie po nim. 15 Tom widział za dni marności mojej: Bywa sprawiedliwy, który ginie z sprawiedliwością swoją; także bywa niezbożnik, który długo żyje we złości swojej. 16 Nie bądź nazbyt sprawiedliwym, ani nazbyt mądrym; przeczżebyś miał do zguby przychodzić? 17 Nie bądź nader niepobożnym, ani nazbyt głupim; przeczżebyś miał umrzeć przed czasem swoim? 18 Dobra jest, abyś się owego trzymał, a tego się nie puszczał; kto się boi Boga, uchodzi tego wszystkiego. 19 Mądrość umacnia mądrego więcej, niżeli dziesięć , którzy są w mieście. 20 Zaiste człowieka sprawiedliwego na ziemi, któryby czynił dobrze, a nie grzeszył. 21 Nie do wszystkich też słów, które mówią ludzie przykładaj serca twego; i niech cię to nie obchodzi, choćciby i sługa twój złorzeczył. 22 Boć wie serce twoje, żeś i ty częstokroć drugim złorzeczył. 23 Wszystkiegom tego doświadczył mądrością, i rzekłem: Będę mądrym; aleć się mądrość oddaliła odemnie. 24 A co dalekiego, i co bardzo głębokiego jest, któż to znajdzie? 25 Wszystkom ja przeszedł myślą swoją, abym poznał i wybadał się, i wynalazł mądrość i rozum, a żebym poznał niezbożność, głupstwo, i błąd, i szaleństwo. 26 I znalazłem rzecz gorzciejszą nad śmierć, to jest, taką , której serce jest jako sieci i sidło, a ręce jej jako pęta. Kto się Bogu podoba, wolny będzie od niej; ale grzesznik będzie od niej pojmany. 27 Otom to znalazł, (mówi kaznodzieja,) stosując z drugiem, abym doszedł umiejętności. 28 Czego zaś nad to szukała moja, nie znalazł. Męża jednego z tysiąca znalazłem; alem niewiasty między temi wszystkiemi nie znalazł. 29 To tylko , com znalazł, że stworzył Bóg człowieka dobrego; ale oni udali się za rozmaitemi myślami. Któż może z mądrym porównać? a kto może wyłożyć każdą rzecz?
Ap 4
1 Potemem widział, a oto drzwi były otworzone w niebie, a głos pierwszy, którym słyszał, jako trąby mówiącej ze mną, i rzekł: Wstąp sam, a pokażę ci, co się ma dziać napotem. 2 A zarazem byłem w zachwyceniu ducha, a oto postawiona była na niebie, a na stolicy siedziała osoba. 3 A ten, który siedział, podobny był na wejrzeniu kamieniowi jaspisowi i sardynowi; a około stolicy była tęcza, na wejrzeniu podobna szmaragdowi. 4 A około onej stolicy było stolic dwadzieścia i cztery; a na onych stolicach widziałem dwudziestu i czterech starców siedzących, obleczonych w szaty białe, a na głowach swoich mieli korony złote. 5 A z onej stolicy wychodziły błyskawice i gromy, i głosy, i lamp ognistych gorejących przed stolicą, które są siedm duchów Bożych. 6 A przed oną stolicą było morze szklane, podobne kryształowi, a w pośrodku stolicy i około stolicy czworo zwierząt pełnych oczu z przodku i z tyłu. 7 A pierwsze zwierzę podobne było lwowi, a wtóre zwierzę podobne cielcowi, a trzecie zwierzę miało twarz jako człowiek, a czwarte zwierzę podobne było orłowi latającemu. 8 A oto każde z osobna z onych czterech zwierząt miało sześć skrzydeł wokoło, a wewnątrz były pełne oczów, a odpoczynku nie mają we dnie i w nocy, mówiąc: Święty, święty, święty Pan, Bóg wszechmogący, który był i jest, i przyjść ma. 9 A gdy one zwierzęta dawały chwałę i cześć, i dziękowanie siedzącemu na stolicy, żyjącemu na wieki wieków; 10 Upadli dwadzieścia cztery starcy przed siedzącego na stolicy i kłaniali się żyjącemu na wieki wieków, i rzucali korony swoje przed stolicą, mówiąc: 11 Godzieneś jest, Panie! wziąć chwałę i cześć, i moc; boś ty stworzył wszystkie rzeczy i za wolą twoją trwają, i stworzone są.
Ps 92
1 Psalm a pieśń na dzień sobotni. 2 Dobra rzecz jest wysławiać Pana, a śpiewać imieniowi twemu, o Najwyższy. 3 Opowiadać z poranku miłosierdzie twoje, i prawdę twoję na każdą noc, 4 Na instrumencie o dziesięciu strunach, na lutni, i na harfie z śpiewaniem. 5 Albowiemeś mię rozweselił, Panie! sprawami twemi; o sprawach rąk twoich śpiewać będę. 6 O jako wielmożne są sprawy twoje, Panie! bardzo głębokie są myśli twoje. 7 Człowiek bydlęcy nie zna, a głupi nie zrozumiewa tego, 8 wyrastają niezbożnicy jako ziele, a kwitną wszyscy, którzy czynią , aby byli wykorzenieni aż na wieki; 9 Ale ty, o Najwyższy! jesteś Panem na wieki. 10 , oto nieprzyjaciele twoi, Panie! albowiem oto nieprzyjaciele twoi zginą; rozproszeni będą wszyscy, którzy czynią nieprawość. 11 Ale róg mój wywyższysz jako jednorożców; pokropiony będę olejkiem świeżym. 12 I ujrzy oko moje nieszczęście tych, co na mię czyhają; o złośnikach, którzy powstawają przeciwko mnie, usłyszą uszy moje. 13 Sprawiedliwy jako palma zakwitnie, jako cedra na Libanie rozmnoży się. 14 Wszczepieni w domu Pańskim, w sieniach Boga naszego zakwitną. 15 Nawet i w sędziwości przyniosą owoc, czerstwymi i zielonymi będą; Aby to opowiadano, że uprzejmym jest Pan, skała moja, a że w nim nie masz żadnej nieprawości.
Słowniczek archaizmów (27)
- dusza, duszy
- życie, osoba, człowiek
- jeźli, jeźliby
- jeśli
- spłodził
- został ojcem (w rodowodach)
- owszem
- przeciwnie; owszem
- odpocznienie
- odpoczynek
- azaż
- czyż? (pytanie retoryczne)
- wszystka, wszystko, wszystkiego
- cały, każdy
- wszakże
- jednak, przecież
- albowiem
- ponieważ, bo
- utrapienie
- ucisk, cierpienie
- tedy, tedym
- wtedy, zatem
- cóż
- co
- żywot, żywota, żywocie
- życie; także: łono, brzuch
- przeto
- dlatego
- iż
- że
- zaiste
- naprawdę, zaprawdę
- umiejętność, umiejętności
- wiedza, poznanie
- książąt, książąt
- przywódca, władca, wódz
- niemasz
- nie ma
- niewiasty, niewiastę
- kobieta
- jedno
- tylko (np. „jedno wierz” = tylko wierz)
- obacz
- zobaczyć, spojrzeć
- stolica, stolicy
- tron (także: stolica)
- onej, onych
- ten, tamten
- siedm
- siedem
- obliczem
- twarz; „przed obliczem” = w obecności
- nieprawość, nieprawości
- bezprawie, grzech
Biblia Gdańska, wyd. 1881, domena publiczna
Rozważanie dnia
Korony u stóp tronu
Ap 4
Jan zostaje zaproszony do nieba i widzi tron, a na nim Siedzącego. Dookoła są dwudziestu czterech starszych i cztery istoty żywe, które dniem i nocą wołają: święty, święty, święty. Ciekawy jest gest starszych: kładą swoje korony przed tronem i mówią, że Bóg jest godzien wziąć chwałę, cześć i moc, bo wszystko stworzył. Korona to symbol zasług, osiągnięć, znaczenia. W niebie nikt nie trzyma jej dla siebie. Dziś zastanów się, jakie są twoje korony: sukces zawodowy, wykształcenie, reputacja, umiejętności. Powiedz Bogu, że to wszystko pochodzi od Niego, i złóż je symbolicznie przed Jego tronem. Potraktuj to jak małe ćwiczenie ducha, które z dnia na dzień zmienia sposób patrzenia na ludzi i sprawy.
Modlitwa: Panie, godzien jesteś chwały i czci. Wszystko, co mam, składam przed Tobą z wdzięcznością.
Zaloguj się, aby odhaczać dni.