Biblia w rok · Dzień 245 z 365
Dzień 245
Koh 12; Pnp 1; Ap 7; Ps 95
Dzień 245 z 365
Stary Testament
Nowy Testament
Psalm
Koh 12
1 Pamiętaj na stworzyciela swego we dni młodości twojej, niżeli nastaną złe dni, i nadejdą lata, o których rzeczesz: Nie podobają mi się. 2 Pierwej niż się zaćmi słońce, i światło, i miesiąc i gwiazdy, a nawrócą się obłoki po dżdżu. 3 W dzień, którego się poruszą stróże domowi, i zachwieją się mężowie duży i ustaną melący, , ich mało będzie, i zaćmią się wyglądający oknami; 4 I zawrą się drzwi z dworu z słabym głosem mełcia; i powstanie na głos ptaszy, i ustaną wszystkie córki śpiewające. 5 Nawet i wysokiego miejsca bać się będą, i będą się lękać na drodze, gdy zakwitnie migdałowe drzewo, także i szarańcza będzie mu ciężka, i żądza go ominie; bo człowiek idzie do domu wiecznego, a płaczący po ulicach chodzić będą, 6 Pierwej niż się przerwie sznur srebrny, i niż się stłucze czasza złota, a rozsypie się wiadro nad zdrojem, a skruszy się koło nad studnią; 7 I wróci się proch do ziemi, jako przedtem był, a duch wróci się do Boga, który go dał. 8 Marność nad marnościami, mówi kaznodzieja, a marność. 9 A czem więcej kaznodzieja był mędrszym, tem więcej nauczał ludu, a rozważał i wywiadywał się, i składał wiele przypowieści. 10 Starał się kaznodzieja, znalazł powieści wdzięczne, i napisał, co jest dobrego, i słowa prawdziwe. 11 Słowa mądrych podobne ościeniom, i podobne gwoździom wbitym; słowa tych, którzy je złożyli, podane są od pasterza jednego. 12 A tak, synu mój! z tych słów się dostatecznie upomnieć miożesz; albowim składaniu wielu ksiąg końca , a wiele czytać, jest spracowanie ciała. 13 Suma wszystkiego, coś słyszał: Boga się bój, a przykazań jego przestrzegaj, bo na tem człowiekowi wszystko zależy; 14 Ponieważ każdy uczynek, i każdą rzecz tajną, lub dobrą, lub złą, Bóg na sąd przywiedzie.
Pnp 1
1 Pieśń najprzedniejsza z pieśni Salomonowych. 2 Niech mię pocałuje pocałowaniem ust swoich; lepsze są miłości twoje niż wino. 3 Dla wonności wyborne są maści twoje; imię twoje jest jako olejek rozlany; cię panienki umiłowały. 4 Pociągnijże mię, a pobieżymy za toba. Wprowadził mię król do pokojów swoich; przetoż się w tobie radować i będziemy milości twoje raczej niż wino; bo uprzejmi milują cię. 5 Czarnamci, alem wdzięczna, o córki Jeruzalemskie! Jestem jako namioty Kedarskie, jako Salomonowe. 6 Nie patrzajcie na mię, żem jest śniada; bo mię opalilo słonce.Synowie matki mojej rozpaliwszy się przeciwko mnie, postanowili mię, abym strzegła winnic; a winnicy mojej, którąm miała, nie strzegłam. 7 Oznajmijże mi ty, którego miłuje moja, gdzie pasiesz? gdzie trzodzie dajesz odpoczywać w południe? albowiem przeczżebym miała być jako obłąkana przy trzodach towarzyszów twoich? 8 Jeśli nie wiesz, o najpiękniejsza między niewiastami! wynijdźże śladem , a paś koźlatka twoje przy budach pasterzy. 9 Przyrównywam cię, o przyjaciółko moja! jeździe w wozach Faraonowych. 10 Jagody lica twego klejnotami są ozdobione, a szyja twoja łańcuchami. 11 Naczynimyć klejnotów złotych z nakrapianiem srebrnem. 12 Dotąd, pokąd król jest u stołu, szpikanard mój wydaje wonność swoję. 13 Jako snopek myrry jest mi miły mój na piersiach moich odpoczywający. 14 Miły mój jest mi jako grono cyprowe na winnicach, w Engaddy. 15 O jakoś ty piękna, przyjaciółko moja, o jakoś ty piękna! oczy twoje jako oczy gołębicy. 16 O jakoś ty jest piękny, miły mój! i jako wdzięczny! nawet i to łoże nasze zieleni się. 17 Belki domów naszych są cedrowe, a stropy nasze jodłowe.
Ap 7
1 Potemem widział czterech Aniołów, stojących na czterech węgłach ziemi, trzymających cztery wiatry ziemi, aby nie wiał wiatr na ziemię, ani na morze, ani na żadne drzewo. 2 I widziałem inszego Anioła występującego od wschodu słońca, mającego pieczęć Boga żywego, i zawołał głosem wielkim na czterech Aniołów, którym dano, aby szkodzili ziemi i morzu; 3 Mówiąc: Nie szkodźcie ziemi ani morzu, ani drzewom, aż popieczętujemy sługi Boga naszego na czołach ich. 4 I usłyszałem liczbę popieczętowanych: sto czterdzieści i cztery tysiące jest popieczętowanych ze wszystkich pokoleń synów Izraelskich: 5 Z pokolenia Judowego dwanaście tysięcy popieczętowanych; z pokolenia Rubenowego dwanaście tysięcy popieczętowanych; z pokolenia Gadowego dwanaście tysięcy popieczętowanych; 6 Z pokolenia Aserowego dwanaście tysięcy popieczętowanych; z pokolenia Neftalimowego dwanaście tysięcy popieczętowanych; z pokolenia Manasesowego dwanaście tysięcy popieczętowanych; 7 Z pokolenia Symeonowego dwanaście tysięcy popieczętowanych; z pokolenia Lewiego dwanaście tysięcy popieczętowanych; z pokolenia Isacharowego dwanaście tysięcy popieczętowanych; 8 Z pokolenia Zabulonowego dwanaście tysięcy popieczętowanych; z pokolenia Józefowego dwanaście tysięcy popieczętowanych; z pokolenia Benjaminowego dwanaście tysięcy popieczętowanych. 9 Potemem widział, a oto lud wielki, którego nie mógł nikt zliczyć, z każdego narodu i pokolenia, i ludzi, i języków, którzy stali przed stolicą i przed oblicznością Baranka, obleczeni w szaty białe, a palmy były w rękach ich. 10 I wołali głosem wielkim, mówiąc: należy Bogu naszemu, siedzącemu na i Barankowi. 11 A wszyscy Aniołowie stali około stolicy i starców i czworga zwierząt, i upadli przed stolicą na swoje, i kłaniali się Bogu, 12 Mówiąc: Amen! Błogosławieństwo i chwała, i mądrość, i dziękowanie, i cześć, i moc, i siła Bogu naszemu na wieki wieków. Amen. 13 I odpowiedział jeden z onych starców i rzekł mi: Ci, którzy są obleczeni w szaty białe, co zacz są? i skąd przyszli? 14 I rzekłem mu: Panie! ty wiesz. I rzekł mi: Cić są, którzy przyszli z ucisku wielkiego i omyli szaty swoje, i wybielili je we krwi Barankowej. 15 Dlatego są przed stolicą Bożą i służą mu we dnie i w nocy w kościele jego, a ten, który siedzi na stolicy, jako namiotem zasłoni ich. 16 Nie będą więcej łaknąć i nie będą więcej pragnąć, i nie uderzy na nich słońce, ani żadne gorąco 17 Baranek, który jest w pośrodku stolicy, będzie ich pasł i poprowadzi ich do żywych źródeł wód, i otrze Bóg wszelką łzę z oczów ich.
Ps 95
1 Pójdźcież, śpiewajmy Panu; wykrzykujmy skale naszego. 2 Uprzedźmy jego z chwałą; psalmy mu śpiewajmy. 3 Pan jest Bóg wielki, i król wielki nade wszystkich bogów. 4 W jegoż rękach są głębokości ziemi, i wierzchy gór jego są. 5 Jegoż jest morze, bo je on uczynił; i ziemia, którą ręce jego ukształtowały. 6 Pójdźcie, kłaniajmy się, a upadajmy przed nim; klękajmy przed Panem, stworzycielem naszym. 7 Onci jest Bóg nasz, a myśmy lud pastwiska jego, i owce rąk jego. Dziś, głos jego usłyszycie, 8 Nie zatwardzajcież serca swego, jako w Meryba, a jako czasu kuszenia na puszczy. 9 Kiedy mię kusili ojcowie wasi, doświadczylić mię, i widzieli sprawy moje. 10 Przez czterdzieści lat miałem spór z tym narodem, i rzekłem: Lud ten błądzi sercem, a nie poznali dróg moich; 11 Którymem przysiągł w popędliwości mojej, że nie wnijdą do mego.
Słowniczek archaizmów (20)
- tedy
- wtedy, zatem
- pierwej
- wcześniej, najpierw
- przeto, przetoż
- dlatego
- iż
- że
- wszystko, wszystkiego
- cały, każdy
- umiejętności
- wiedza, poznanie
- jakoby
- jak gdyby; żeby
- niemasz
- nie ma
- albowiem
- ponieważ, bo
- weselić
- radować się
- opony
- zasłony, tkaniny namiotu
- dusza
- życie, osoba, człowiek
- trzody
- stado
- onych
- ten, tamten
- zbawienie, zbawienia
- wybawienie
- stolicy
- tron (także: stolica)
- oblicze
- twarz; „przed obliczem” = w obecności
- zaiste
- naprawdę, zaprawdę
- jeźli
- jeśli
- odpocznienia
- odpoczynek
Biblia Gdańska, wyd. 1881, domena publiczna
Rozważanie dnia
Pamiętaj o Stwórcy
Koh 12
Kohelet kończy swoje poszukiwania wezwaniem: pamiętaj o Stwórcy swoim w dniach młodości swojej, zanim nadejdą dni złe. Opisuje starość obrazowo: drżące ręce, ścichły głosy, kruszy się energia. Nie straszy, lecz chce, by człowiek żył teraz z Bogiem, a nie odkładał to na potem. Wniosek jest prosty: bój się Boga i przestrzegaj Jego przykazań, bo to cały obowiązek człowieka. Pamiętać o Stwórcy to nie tylko mieć Go w głowie, ale włączać Go w codzienność. Dziś zrób jedną rzecz, która zaprowadzi cię do Boga zanim sprawy dnia cię pochłoną: poświęć pierwsze piętnaście minut na modlitwę i Słowo, zanim sięgniesz po telefon. Nie odkładaj tego na później, bo właśnie taki mały krok bywa początkiem prawdziwej zmiany w sercu.
Modlitwa: Stwórco mój, pomóż mi pamiętać o Tobie dzisiaj, nie jutro. Niech Twoje imię będzie pierwszym w moim dniu.
Zaloguj się, aby odhaczać dni.