Biblia w rok · Dzień 249 z 365

Dzień 249

Iz 1–2; Ap 11; Ps 99

Dzień 249 z 365

Stary Testament

Iz 1–2

Nowy Testament

Ap 11

Psalm

Ps 99

Iz 1

1 Widzenie Izajasza, syna Amosowego, które widział nad Judą i nad Jeruzalemem, za dni Ozeasza, Joatama, Achaza, i Ezechijasza, królów Judzkich. 2 Słuchajcie niebiosa, a ty ziemio przyjmij w uszy swe! Pan mówi: Synówem wychował i wywyższył; ale oni odstąpili odemnie. 3 Zna wół gospodarza swego, i osieł żłób pana swego; ale Izrael mię nie zna, lud mój nie zrozumiewa. 4 Biada narodowi grzesznemu, ludowi obciążonemu nieprawością, złośliwych; synom skażonym! Opuścili Pana, do gniewu pobudzili świętego Izraelskiego, odwrócili się nazad. 5 tem więcej przyczyniacie przestępstwa, im więcej was biją? głowa chora, i wszystko serce mdłe. 6 Od stopy nogi aż do wierzchu głowy na nim nic całego; rana i siność, i rany zagniłe nie są wyciśnione, ani zawiązane, ani olejkiem odmiękczone. 7 Ziemia wasza spustoszona, miasta wasze popalone ogniem. Ziemię waszę cudzoziemcy przed wami pożerają i pustoszą, jako zwykli cudzoziemcy. 8 I została córka Syońska jako chłodnik na winnicy, jako budka w ogrodzie ogórczanym, i jako miasto zburzone. 9 By nam był Pan zastępów nie zostawił trochy ostatków, bylibyśmy jako Sodoma, stalibyśmy się byli Gomorze podobnymi. 10 Słuchajcie słowa Pańskiego, Sodemscy! przyjmujcie w uszy Boga naszego, ludzie Gomorscy! 11 mi po mnóstwie ofiar waszych? mówi Pan. Jużem syty baranów, i łoju tłustego bydła; a krwi cielców, i baranków, i kozłów nie pragnę. 12 Gdy przychodzicie, abyście się okazywali przed twarzą moją, któż tego żądał z rąk waszych, abyście deptali moje? 13 Nie ofiarujcież więcej ofiary daremnej. jest mi obrzydłością; nowiu miesiąca i sabatu, gdy zwoływacie zgromadzenia, nie mogę ścierpieć (bo nieprawością jest) ani dnia zapowiedzianego. 14 Nowych miesięcy waszych, i uroczystych świąt waszych nienawidzi moja; stały mi się ciężarem; upracowałem się nosząc je. 15 gdy wyciągniecie ręce wasze, skryję oczy moje przed wami; a gdy rozmnożycie modlitwę, nie wysłucham; bo ręce wasze krwi są pełne. 16 Omyjcie się, czystymi bądźcie, odejmijcie złość uczynków waszych od oczów moich; przestańcie źle czynić. 17 Uczcie się dobrze czynić; szukajcie sądu, podźwignijcie uciśnionego, sąd czyńcie sierocie, ujmujcie się o krzywdę wdowy. 18 Przyjdźcież teraz, a rozpierajmy się z sobą, mówi Pan: Choćby były grzechy wasze jako szarłat, jako śnieg zbieleją; choćby były czerwone jako karmazyn, jako wełna białe będą. 19 Będziecieli powolni, a posłuchacie mię, dóbr ziemi pożywać będziecie. 20 Lecz nie będziecie posłusznymi, ale odpornymi, od miecza pożarci będziecie; bo usta Pańskie mówiły. 21 Jakoć się stało nierządnicą to miasto wierne, pełne sądu? Sprawiedliwość mieszkała w niem; lecz teraz mężobójcy. 22 Srebro twoje obróciło się w żużeł; wino twoje pomięszało się z wodą. 23 Książęta twoi są uporni, i towarzysze złodziei; każdy z nich miłuje dary, a jadą za nagrodą; sierocie nie czynią sprawiedliwości, a sprawa wdowy nie przychodzi przed nich. 24 Przetoż mówi Pan, Pan zastępów, możny Izraelski: Oto ucieszę się nad nieprzyjaciółmi moimi, a pomszczę się nad przeciwnikami swymi. 25 I obrócę rękę moję na cię, a wypalę aż do czysta zużelicę twoję, i odpędzę wszystkę cenę twoję. 26 A przywrócę sędziów twoich, jako przedtem byli, i radców twoich, jako na początku. Potem cię nazywać będą miastem sprawiedliwości, miastem wiernem. 27 w sądzie okupione będzie, a ci, co się do niego nawrócą, w sprawiedliwości. 28 Ale przewrotnicy i grzesznicy starci będą, a ci, co opuścili Pana, zniszczeją. 29 Albowiem zawstydzeni będziecie dla gajów, którycheście pożądali; i pohańbieni dla ogrodów, któreście sobie obrali. 30 Gdy się staniecie jako dąb, z którego liście opadły, a jako ogród, w którym wody niemasz. 31 I będzie mocarz jako zgrzebia, a ten, który go uczynił, jako iskra; i zapalą się oboje pospołu, a nie będzie, ktoby zagasił.

Iz 2

1 Słowo, które widział Izajasz, syn Amosowy, nad Judą i nad Jeruzalemem. 2 I stanie się w ostateczne dni, że będzie przygotowana góra domu Pańskiego na wierzchu gór, i wywyższy się nad pagórkami, a zbieżą się do niej wszystkie narody. 3 I pójdzie wiele ludzi, mówiąc: Pójdźcie a wstąpmy na górę Pańską, do domu Boga Jakóbowego, a będzie nas uczył dróg swoich, i będziemy chodzili ścieszkami jego; z Syonu wyjdzie , a słowo Pańskie z . 4 I będzie sądził między narodami, a będzie karał wiele ludzi.I przekują miecze swe na lemiesze, a włócznie swe na sierpy; nie podniesie naród przeciw narodowi miecza, ani się będą ćwiczyć do bitwy. 5 Domie Jakóbowy! pójdźcie, a chodźmy w światłości Pańskiej. 6 Aleś ty opuścił lud swój, dom Jakóbowy! gdyż są pełni narodów wschodnich, i są wieszczkami jako Filistynowie, a w synach cudzych się kochali. 7 I napełniona jest ziemia ich srebrem i złotem, a końca skarbom ich. 8 Napełniona jest ziemia ich końmi, a końca niemasz wozom ich. Napełniona też jest ziemia ich bałwanami, robocie rąk swoich kłaniają się, które poczyniły palce ich. 9 I kłania się pospolity człowiek, a uniża się i zacny mąż; nie odpuszczaj im. 10 w skałę, a skryj się w prochu przed strachem Pańskim, i przed chwałą majestatu jego. 11 Oczy wyniosłe człowiecze zniżone będą, a wysokość ludzka nachylona będzie; ale sam Pan wywyższony będzie dnia . 12 Albowiem dzień Pana zastępów przyjdzie na wszelkiego pysznego i wyniosłego, i na każdego wywyższonego, że będzie poniżony; 13 I na wszystkie cedry Libańskie wysokie a podniosłe, i na wszystkie dęby Basańskie; 14 I na wszystkie góry wysokie, i na wszystkie pagórki wyniosłe; 15 I na każdą wieżę wysoką, i na każdy mur obronny; 16 I na wszystkie okręty morskie, i na wszystkie malowania rozkoszne. 17 I będzie nachylona wyniosłość człowiecza, a wywyższenie ludzkie zniżone będzie; ale sam Pan wywyższony będzie dnia onego. 18 Lecz ich do szczętu pokruszone będą. 19 wnijdą do jaskiń skalnych, i do jam podziemnych przed strachem Pańskim, i przed chwałą majestatu jego, gdy powstanie, aby ziemię potarł. 20 Dnia onego wrzuci człowiek bałwany swe srebrne i bałwany swe złote, które mu naczyniono, aby się im kłaniał, w dziury kretów i nietoperzy. 21 I wnijdzie w rozpadliny skalne, i na wierzchołki opok przed strachem Pańskim, i przed chwałą majestatu jego, gdy powstanie, aby potarł ziemię. 22 Przestańcież ufać w człowieku, którego dech jest w nozdrzach jego; bo za on ma być poczytany?

Ap 11

1 I dano mi trzcinę podobną lasce; a Anioł stanął, mówiąc: Wstań, a zmierz Boży i ołtarz, i tych, którzy się modlą w nim. 2 Ale sień, która jest przed kościołem, wyrzuć , a nie mierz jej; dana jest poganom, a miasto święte deptać będą czterdzieści i dwa miesiące. 3 I dam je dwom świadkom moim, którzy prorokować będą tysiąc dwieście i sześćdziesiąt dni, obleczeni będąc w wory. 4 Ci są dwie oliwy i dwa świeczniki, stojące przed Pana ziemi. 5 A im kto chciał szkodzić, ogień z ust ich i pożre nieprzyjacioły ich; a jeźliby im kto chciał szkodzić, ten też tak musi być zabity. 6 Ci moc mają zamykać niebo, aby deszcz nie padał za dni proroctwa ich; i mają moc nad wodami, aby je obrócili w krew, i uderzyć ziemię wszelką plagą, ilekroć by chcieli. 7 A gdy dokończą swojego, bestyja, która występuje z przepaści, stoczy z nimi bitwę, a zwycięży ich i pobije ich. 8 A trupy ich leżeć będą na ulicy miasta wielkiego, które nazywają duchownie Sodomą i Egiptem, gdzie też Pan nasz ukrzyżowany jest. 9 I widzieć będą wiele ich z ludzi, z pokolenia i z języków, i z narodów trupy ich przez półczwarta dnia; ale trupów ich nie dopuszczą włożyć w groby: 10 mieszkający na ziemi radować się nad nimi będą i ; i poślą dary jedni drugim, ci dwaj prorocy dręczyli mieszkających na ziemi. 11 A po półczwarta dnia duch od Boga wstąpił w nich i stanęli na nogach swoich, a wielka przypadła na tych, którzy ich widzieli. 12 Potem usłyszeli głos wielki z nieba, mówiący im: Wstąpcie sam! I wstąpili na niebo w obłoku, i patrzyli na nich nieprzyjaciele ich. 13 A w onęż godzinę stało się wielkie trzęsienie ziemi. I upadła dziesiąta część miasta, i pobito w trzęsieniu ziemi osób ludzi tysięcy, a drudzy przestraszeni są, i dali chwałę Bogu niebieskiemu. 14 Biada wtóra przeszła, a oto biada trzecia przyjdzie rychło. 15 I zatrąbił Anioł siódmy i stały się głosy wielkie na niebie mówiące: Królestwa świata stały się królestwami Pana naszego i Chrystusa jego, i królować będzie na wieki wieków. 16 oni dwadzieścia i cztery starcy, którzy przed oblicznością Bożą siedzą na stolicach swoich, upadli na oblicza swe i pokłonili się Bogu, mówiąc: 17 Dziękujemy tobie, Panie Boże wszechmogący, któryś jest i któryś był, i który masz przyjść! żeś wziął moc swoję wielką i ująłeś królestwo; 18 I rozgniewały się narody, i przyszedł gniew twój i czas umarłych, aby byli sądzeni i abyś oddał zapłatę sługom twoim, prorokom i świętym, i bojącym się imienia twego, małym i wielkim, i abyś wytracił tych, co psują ziemię. 19 Tedy otworzony jest kościół Boży na niebie i widziana jest przymierza jego w kościele jego; i stały się błyskawice i głosy, i grzmienia, i trzęsienia ziemi i grad wielki.

Ps 99

1 Pan króluje, niechże zadrżą narody; siedzi między Cherubinami, niechże się poruszy ziemia. 2 Pan na wielki, a wywyższony nad wszystkie narody. 3 Niech wysławiają imię twoje wielkie i straszne; święte jest. 4 Moc królewska miłuje sąd; albowiemeś ty ustanowił prawa; sąd i sprawiedliwość w Jakóbie ty wykonujesz. 5 Wywyższajcie Pana, Boga naszego, a kłaniajcie się u podnóżka nóg jego; bo święty jest. 6 Mojżesz i Aaron między kapłanami jego, a Samuel między wzywającymi imienia jego, wołali do Pana, a on ich wysłuchał. 7 W słupie obłokowym mówił do nich; a gdy strzegli świadectw jego i ustaw, które im podał, 8 Panie, Boże nasz! tyś ich wysłuchiwał; Boże!bywałeś im miłościwym, i gdyś ich karał dla występków ich. 9 Wywyższajcie Pana, Boga naszego, a kłaniajcie się na górze świętej jego; albowiem święty jest Pan, Bóg nasz.

Słowniczek archaizmów (35)

albowiem: ponieważ, bo
nasieniu: potomstwo
przeczże: dlaczego
wszystka, wszystko, wszystkę, wszystkiej: cały, każdy
niemasz: nie ma
książęta: przywódca, władca, wódz
zakon: Prawo Mojżeszowe (Tora)
cóż: co
całopalenia: ofiara spalana w całości na ołtarzu
sieni: przedsionek
kadzenie: spalanie wonnych kadzideł
dusza: życie, osoba, człowiek
przetoż: dlatego
jeźli, jeźliby: jeśli
syon, syonie: Syjon (Jerozolima)
pospołu, wespół: razem
jeruzalemu: Jerozolima
obrzydliwości: coś odrażającego w oczach Boga
wnijdzie, wnijdź: wejdzie, wejść
onego, onem: ten, tamten
bałwany: bożek, posąg bałwochwalczy
tedy: wtedy, zatem
kościół: zbór; wspólnota wierzących
precz: daleko, na zewnątrz
oblicza, obliczem: twarz; „przed obliczem” = w obecności
wynijdzie: wyjdzie
świadectwa: w Biblii często: przykazania Boże; „skrzynia świadectwa”
owszem: przeciwnie; owszem
weselić: radować się
iż: że
żywota: życie; także: łono, brzuch
bojaźń: cześć, lęk; „bojaźń Pańska” = cześć i posłuszeństwo wobec Boga
siedm: siedem
skrzynia: skrzynia przymierza, Arka
zaiste: naprawdę, zaprawdę

Biblia Gdańska, wyd. 1881, domena publiczna

Rozważanie dnia

Choć grzechy jak szkarłat

Iz 1

Izajasz otwiera księgę ostrą krytyką: lud składa ofiary, a jego ręce są pełne krwi niesprawiedliwości. Bóg nie chce pustej religijności. Ale w środku rozdziału pada zaproszenie pełne łaski: chodźcie, rozsądźmy się, choćby wasze grzechy były jak szkarłat, jak śnieg wybieleją. Bóg nie zaprasza do wymówek, lecz do uczciwej rozmowy. Wzywa do zaprzestania zła i uczenia się dobra: szukajcie sprawiedliwości, wspomagajcie uciśnionego. Dziś usiądź przed Bogiem i spokojnie, bez ozdób, opowiedz Mu o tym, co cię obciąża. Potem odczytaj na głos wersety 16 do 18 i przyjmij jako obietnicę dla siebie. Jeśli możesz, opowiedz o tym komuś bliskiemu, bo wspólna wiara łatwiej przechodzi w konkretne działanie.

Modlitwa: Panie, przychodzę do Ciebie z moim grzechem. Obmyj mnie i naucz czynić dobro.

Zaloguj się, aby odhaczać dni.