1 Roku, którego Tartan przyciągnął do Azotu, posłany będąc od Sargona, króla Assyryjskiego, i walczył przeciw Azotowi, i dobył go;2 czasu rzekł Pan przez Izajasza, syna Amosowego, mówiąc: Idź, a rozwiąż wór z biódr twoich, a bóty twoje zzuj z nóg twoich; i uczynił tak, i chodził nago i boso.3 I rzekł Pan: Jako chodzi sługa mój Izajasz nago i boso, na znak i na cud tego, co się ma stać trzeciego roku Egiptowi i Murzyńskiej ziemi:4 Tak powiedzie król Assyryjski więźniów Egipskich, i pojmanych Murzyńskich, młodych i starych, nagich i bosych, z obnażonemi zadkami na hańbę Egipczyków.5 I przelękną się, i wstydzić się będą za Murzynów, na których się oglądali, i za Egipczanów, z których się chlubili.6 rzecze dnia onego obywatel tej wyspy: Oto toć jest ucieczka nasza, do którejśmy uciekali o pomoc, abyśmy wyswobodzeni byli z mocy króla Assyryjskiego; jakożbyśmy tedy ujść mogli?
1 pustego morza. Jako wicher na południe bieży, tak przyjdzie z puszczy, z ziemi strasznej.2 Widzenie srogie jest mi okazane. Przewrotny przewrotność broi, a pustoszyciel pustoszy. Przyciągnijże, Elamie! Oblęż, Medzie! Babilon; wszelkiemu wzdychaniu jego koniec uczynię.3 Dlatego napełnione są biodra moje boleścią, a ucisk ogarnął mię, jako ucisk rodzącą. Skrzywiłem się słysząc, a strwożyłem się widząc.4 Ulękło się serce moje, strach mię ogarnął; noc rozkoszy moich obróciła mi się w lękanie.5 Przygotuj stół; niech straż na straży będzie; jedz, pij; wstańcie , smarujcie tarcze.6 tak mi rzekł Pan: Idź, postaw stróża, któryby powiedział, cokolwiek ujrzy.7 I ujrzał wozy, i dwa rzędy jezdnych; wozy, które osły, i wozy, które wielbłądy ciągnęły: i przypatrywał się im z wielką bardzo pilnością.8 zawołał jako lew: Panie mój! jać stoję na straży we dnie; nawet na straży mojej staję na każdą noc.9 (A oto wtem przyjechali mężowie na wozach, i jazda dwoma rzędami.) I zawołał strażnik, a rzekł: Upadł, upadł Babilon, i wszystkie ryte obrazy bogów jego pokruszone o ziemię.10 Babilon jest gumno moje, i zboże bojewiska mego. Com słyszał od Pana zastępów, Boga Izraelskiego, tom wam opowiedział.11 Brzemię Dumy. Woła na mię ktoś z Seiru: Hej, stróżu! co się stało w nocy? Stróżu! co się stało w nocy?12 Rzekł stróż: Przyszedł poranek, także i noc. Chcecieli szukać, szukajcie, nawróćcie się a przyjdźcie.13 Brzemię na Arabiję. Po lasach Arabii noclegi miewać będziecie, o podróżni Dedańscy!14 Niech zabieżą pragnącemu, niosąc wodę obywatele ziemi Temańskiej; z chlebem jego niech wynijdą przeciw uciekającemu.15 Bo przed mieczami uciekać będą, przed mieczem dobytym, przed łukiem napiętym, przed ciężkością bitwy.16 Gdyż tak rzekł Pan do mnie: Że po roku, jaki jest rok najemniczy, ustanie sława Kedar.17 A pocztu strzelców mężnych synów Kedar będzie umniejszony; albowiem to Pan Bóg Izraelski mówił.
1 I widziałem Anioła zstępującego z nieba, mającego klucz od przepaści i łańcuch wielki w ręce swojej.2 I uchwycił smoka, węża starego, który jest dyjabeł i szatan, i związał go na tysiąc lat;3 I wrzucił go w przepaść i zamknął go, i zapieczętował z wierzchu nad nim, aby nie zwodził więcej narodów, ażeby się wypełniło tysiąc lat; a potem musi być rozwiązany na mały czas.4 I widziałem stolice, a usiedli na nich i dany im jest sąd i dusze pościnanych dla Jezusowego i dla słowa Bożego, i którzy się nie kłaniali bestyi ani obrazowi jej, i nie przyjęli piętna jej na czoło swoje i na rękę swoję; i ożyli, i królowali z Chrystusem tysiąc lat.5 A insi z umarłych nie ożyli, ażby się skończyło tysiąc lat. Toć jest pierwsze zmartwychwstanie.6 Błogosławiony i święty, który ma część w pierwszem zmartwychwstaniu; nad tymi wtóra śmierć mocy nie ma; ale będą kapłanami Bożymi i Chrystusowymi, i będą z nim królować tysiąc lat.7 A gdy się skończy tysiąc lat, będzie rozwiązany szatan z ciemnicy swojej,8 I , aby zwodził narody, które są na czterech węgłach ziemi, Goga, i Magoga, aby je zgromadził do bitwy; których liczba jest jako piasek morski.9 I wstąpili na szerokość ziemi i otoczyli obóz świętych i miasto umiłowane. Ale zstąpił ogień od Boga z nieba i pożarł je.10 A dyjabeł, który je zwodził, wrzucony jest w jezioro ognia i siarki, gdzie jest ona bestyja i fałszywy prorok; i będą męczeni we dnie i w nocy, na wieki wieków.11 I widziałem wielką białą, i siedzącego na niej, przed którego uciekła ziemia i niebo, a miejsce im nie jest znalezione.12 I widziałem umarłych, wielkich i małych, stojących przed oblicznością Bożą, a księgi otworzone są; i druga księga także otworzona jest, to jest księga ; i sądzeni są umarli według tego, jako napisano było w onych księgach, to jest według uczynków ich.13 I wydało morze umarłych, którzy w niem byli, także śmierć i piekło wydały umarłych, którzy w nich byli; i byli sądzeni każdy według uczynków swoich.14 A śmierć i piekło wrzucone są w jezioro ogniste. Tać jest wtóra śmierć.15 A jeśli się kto nie znalazł napisany w księgach żywota, wrzucony jest w jezioro ogniste.
1 Pieśń psalmu samego Dawida.2 Gotowe jest serce moje, Boże! śpiewać i wysławiać cię będę, także i chwała moja.3 Ocućże się lutnio i harfo! gdy na świtaniu powstaję.4 Wysławiać cię będę między ludźmi, Panie! a będęć śpiewał między narodami.5 większe jest nad niebiosa miłosierdzie twoje, i aż pod obłoki prawda twoja.6 Wywyszże się nad niebiosa, o Boże! a nad ziemię chwała twoja.7 Niech będą wybawieni umiłowami twoi; zachowajże ich prawicą swoją, a wysłuchaj mię.8 Bóg mówił przez świętobliwość swoję; dlatego się będę, że rozdzielę Sychem, a dolinę Sukkot rozmierzę.9 Mojeć jest Galaad, mój i Manases, a Efraim mocą głowy mojej, Juda zakonodawca mój.10 Moab jest miednicą do umywania mego, na Edoma porzucę obuwie moje: przeciwko Filistynom trąbić będę.11 Któż mię zaprowadzi do miasta obronnego? Któż mię przywiedzie aż do ziemi edomskiej?12 nie ty, o Boże! któryś nas był odrzucił, a nie wychodziłeś, o Boże! z wojskami naszemi?13 Dajże nam pomoc z ucisku; albowiem omylna jest pomoc ludzka. W Bogu sobie mężnie poczynać będziemy, a on podepcze nieprzyjaciół naszych.
Słowniczek archaizmów (15)
onego, onych, onegoż
ten, tamten
tedy
wtedy, zatem
brzemię
ciężar; także: proroctwo
książęta
przywódca, władca, wódz
albowiem
ponieważ, bo
ustawicznie
ciągle
wszystka, wszystkę
cały, każdy
ostatek
reszta
świadectwa
w Biblii często: przykazania Boże; „skrzynia świadectwa”
wynijdzie
wyjdzie
stolicę
tron (także: stolica)
obliczem
twarz; „przed obliczem” = w obecności
żywota
życie; także: łono, brzuch
weselić
radować się
izali
czyż? (pytanie retoryczne)
Biblia Gdańska, wyd. 1881, domena publiczna
Rozważanie dnia
Gotowe serce
Ps 108
Dawid zaczyna psalm słowami: gotowe jest serce moje, Boże, będę śpiewał i grał. Postanawia obudzić jutrzenkę, zamiast czekać, aż dzień go obudzi. Mówi to człowiek, który zna też trudne chwile, bo druga część psalmu jest prośbą o pomoc w boju i przyznaniem, że pomoc ludzka jest marna. Gotowe serce nie oznacza braku problemów, ale decyzję: chcę uwielbiać Boga, zanim zobaczę rozwiązanie. Dziś rano, jeśli możesz, zacznij dzień od uwielbienia, zanim zajrzysz do wiadomości. Wybierz jedną pieśń albo kilka zdań modlitwy. Postaw serce w pozycji gotowości, a potem idź w dzień. Wieczorem wróć do tego w modlitwie i podziękuj Bogu za wszystko, co zdążył w tobie zrobić.
Modlitwa: Boże, moje serce jest gotowe. Niech zacznę ten dzień od Twojej chwały.