Biblia w rok · Dzień 271 z 365
Dzień 271
Iz 48–49; Mt 11; Ps 121
Dzień 271 z 365
Stary Testament
Nowy Testament
Psalm
Iz 48
1 Słuchajcie tego, domie Jakóbowy! którzy się nazywacie imieniem Izraelowem, a poszliście z wód Judzkich; którzy przysięgacie przez imię Pańskie, a Boga Izraelskiego przypominacie, ale nie w prawdzie ani w sprawiedliwości; 2 od miasta świętego mianujecie się, a na Bogu Izraelskim spolegacie, Pan zastępów imię jego. 3 Pierwsze rzeczy z dawnam opowiadał, a co z ust moich wyszło i com ogłaszał, naglem czynił, i przychodziło. 4 Wiedziałem, żeś ty twardy, a szyja twoja żyłą żelazną, a czoło twoje miedziane. 5 oznajmiałem ci z dawna; niż się co stało, ogłaszałem, byś nie rzekł: mój uczynił to, a obraz mój albo ulanie moje rozkazało to. 6 Słyszałeś o tem, spojrzyjże na to ; a wy tego nie opowiecie? Teraz już ogłaszam nowe i tajemne rzeczy, i o którycheś nie wiedział. 7 Teraz stworzone są, a nie czasu, o którycheś przed tym dniem nic nie słyszał, byś snać nie rzekł: Otom wiedział o tem. 8 aniś słyszał, aniś wiedział; ani się to w on czas doniosło ucha twego; bom wiedział, że zapewne wystąpisz, a że przestępcą będziesz zaraz z matki twojej. 9 Dla imienia mego zatrzymam moję, a dla chwały mojej zahamuję gniew przeciwko tobie, abym cię nie wygładził. 10 Oto wypławię cię, ale nie jako srebro; przebiorę cię w piecu utrapienia. 11 Sam dla siebie, dla siebie to uczynię; bo jakożby miało być splugawione imię moje? chwały mojej nie dam innemu. 12 Słuchaj mię, Jakóbie i Izraelu, wezwany mój! Jam jest, Jam pierwszy, Jam i ostateczny. 13 A ręka moja założyła ziemię, i prawica moja piędzią rozmierzyła niebiosa; zawołałem je, a zaraz stanęły. 14 Zbierzcie się wszyscy, a słuchajcie. Któż z nich to opowiedział? Pan umiłował go, on wykona wolę jego nad Babilonem, a ramię jego przeciw Chaldejczykom. 15 Ja, Jam mówił; przetoż wezwę go, go, a poszczęści mu się droga jego. 16 Przybliżcie się do mnie, a słuchajcie tego! Nie mówiłem od początku w skrytości; ale od onegoż czasu, którego się to działo, tamem był. A teraz panujący Pan posłał mię, i duch jego. 17 Tak mówi Pan, odkupiciel twój, Święty Izraelski: Jam Pan, Bóg twój, który cię uczę, abyś postępował; a prowadzę cię drogą, po której chodzić masz. 18 Obyżeś był pilnował przykazania mego! byłby jako rzeka pokój twój, a sprawiedliwość twoja jako wały morskie; 19 A twoje byłoby jako piasek, a płód żywota twego jako drzastwo jego; a nie byłoby wycięte ani wygładzone imię jego przed mojem. 20 Wynijdźcie z Babilonu, ucieczcie od Chaldejczyków; głosem to rozsławiajcie, rozgłaszajcie to, roznaszajcie to, aż do kończyn ziemi; mówcie: Pan odkupił sługę swego . 21 Nie upragną, gdy ich przez pustynie powiedzie; wody z skały wywiedzie im; bo rozszczepi opokę, i wypłyną wody. 22 pokoju niepobożnym, mówi Pan.
Iz 49
1 Słuchajcie mię wyspy, a narody dalekie pilnujcie! Pan zaraz z wezwał mię, zaraz z żywota matki mojej uczynił wzmiankę imienia mego: 2 I uczynił usta moje jako miecz ostry, w cieniu ręki swej zakrył mię, a uczyniwszy mię strzałą wypolerowaną, do sajdaku swego schował mię; 3 I rzekł mi: Sługaś ty mój, w Izraelu tobą się chlubić będę. 4 A Jam rzekł: Nadarmom pracował, próżnom i daremnie zniszczył siłę moję; sąd mój jest u Pana, a praca moja u Boga mego. 5 A teraz mówi Pan, który mię zaraz z żywota za sługę sobie utworzył, abym zaś do niego . (Choćby Izrael nie był zebrany, sławnym jednak będę przed oczyma Pańskiemi; Bóg mój jest siłą moją.) 6 I rzekł: Małoby mi to było, abyś mi był sługą ku podźwignieniu pokoleń Jakóbowych, i ku nawróceniu ostatków z Izraela; dałem cię za światłość poganom, abyś był zbawieniem mojem aż do kończyn ziemi. 7 Tak mówi Pan, odkupiciel Izraelowy, Święty jego, do tego, którym każdy gardzi, a którym się brzydzą narody, do sługi panujących: Królowie widząc cię powstaną, a kłaniać ci się będą dla Pana, który jest wierny, dla Świętego Izraelskiego, który cię obrał. 8 Tak mówi Pan: Czasu przyjemnego wysłucham cię, a w dzień poratuję cię; strzedz cię będę, i dam cię za przymierze ludowi, abyś utwierdził ziemię, a podał w osiadłość spustoszałe; 9 Abyś mówił więźniom: Wynijdźcie; a tym, co są w ciemnościach: Okażcie się. Podle dróg paść się będą, a po wszystkich miejscach wysokich będą pastwiska ich. 10 Nie będą łaknąć, ani pragnąć, i nie uderzy na nich gorącość, ani słońce, bo ten, który ma litość nad nimi, poprowadzi ich, i podle źródeł wód powiedzie ich. 11 Nadto sposobię na wszystkich górach moich drogę, a gościńce moje będą powyższone. 12 Oto ci z daleka przyjdą, a oto drudzy od północy i od morza, a drudzy z ziemi Synim. 13 Śpiewajcie niebiosa, rozraduj się ziemio, i głośno zabrzmijcie góry! albowiem Pan pocieszył lud swój, a nad ubogimi swoimi zmiłował się. 14 Ale rzekł: Opuścił mię Pan, a Pan zapomniał na mię. 15 może zapomnieć niemowlątka swego, aby się nie zlitowała nad płodem żywota swego? A choćby też i one zapomniały, wszakże Ja ciebie nie zapomnę. 16 Oto na dłoniach swoich wyrysowałem cię; mury twoje są przedemną. 17 Pospieszą się do ciebie synowie twoi, a ci, którzy cię burzyli i kazili, odejdą od ciebie. 18 Podnieś w około oczy swe, a ; ci wszyscy zgromadziwszy się przyjdą do ciebie. Jakom żywy Ja, mówi Pan, że tymi wszystkimi jako ochędóstwem przyodziejesz się, i obłożysz się nimi jako oblubienica; 19 Przeto, że pustynie twoje, i spustoszałe miejsca twoje, i ziemia zburzenia twego teraz będą ciasne dla obywateli, gdyż oddaleni będą ci, którzy cię pożerali. 20 Tak, że rzeką w uszy twoje synowie sieroctwa twego: Ciasne mi jest to miejsce; ustąpże mi, abym mieszkać mógł. 21 I rzeczesz w sercu swem: Któż mi tych napłodził? bom ja była osierociała, i samotna, wygnanam była, i tułałam się; któż tych odchował? Otom Ja tylko sama pozostała była, gdzież ci byli? 22 Tak mówi panujący Pan: Oto wzniosę na narody rękę moję, a do ludzi podniosę choręgiew moję, aby przynieśli synów twoich na ręku, i córki twoje aby na ramionach przynoszone były. 23 I będą królowie piastunami twoimi, a księżny ich mamkami twemi; twarzą ku ziemi kłaniać ci się będą, i proch nóg twoich lizać będą; a dowiesz się, żem Ja Pan, a nie bywają zawstydzeni, którzy na mię oczekują. 24 I rzeczesz: Izali korzyść od mocarza odjęta będzie? Izali pojmany lud sprawiedliwego wybawiony będzie? 25 , tak mówi Pan: I pojmany lud mocarzowi odjęty będzie, i korzyść okrutnikowi wydarta będzie; albowiem przeciwnikowi twemu Ja się sprzeciwię, a synów twoich Ja wyswobodzę. 26 I tych, którzy cię pustoszą, własnem ich ciałem nakarmię, a krwią swoją jako moszczem upiją się. I pozna wszelkie ciało, żem Ja Pan, twój, i odkupiciel twój, mocny Jakóbowy.
Mt 11
1 I stało się, gdy Jezus przestał rozkazywać dwunastu uczniom swoim, poszedł z onąd, aby uczył i kazał w miastach ich. 2 A Jan usłyszawszy w więzieniu o uczynkach Chrystusowych, posławszy dwóch z uczniów swoich, 3 Rzekł mu: Tyżeś jest on, który ma przyjść, czyli inszego czekać mamy? 4 A odpowiadając Jezus, rzekł im: Szedłszy, oznajmijcie Janowi, co słyszycie i widzicie. 5 Ślepi widzą, a chromi chodzą, trędowaci biorą oczyszczenie, a głusi słyszą, umarli zmartwychwstają, i ubogim Ewangielija opowiadana bywa; 6 A błogosławiony jest, który się nie zgorszy ze mnie. 7 A gdy oni odeszli, począł Jezus mówić do ludu o Janie: Coście wyszli na puszczę widzieć? trzcinę chwiejącą się od wiatru? 8 Ale coście wyszli widzieć? Izali człowieka w miękkie szaty obleczonego? oto którzy miękkie szaty noszą, w domach królewskich są. 9 Ale coście wyszli widzieć? Izali proroka? powiadam wam, i więcej niż proroka. 10 Boć ten jest, o którym napisano: Oto ja posyłam Anioła mego przed twojem, który zgotuje drogę twoję przed tobą. 11 Zaprawdę powiadam wam: Nie powstał z tych, którzy się z niewiast rodzą, większy nad Jana Chrzciciela; ale który jest najmniejszym w królestwie niebieskiem, większy jest, niżeli on. 12 A ode dni Jana Chrzciciela aż dotąd królestwo niebieskie gwałt cierpi, a gwałtownicy porywają je. 13 Bo wszyscy prorocy i aż do Jana prorokowali. 14 A chcecie przyjąć, onci jest , który miał przyjść. 15 Kto ma uszy ku słuchaniu, niechaj słucha. 16 Ale komuż przypodobam ten naród? podobny jest dziatkom, które siedzą na rynkach, i wołają na towarzysze swoje, 17 I mówią: Grałyśmy wam na piszczałce, a nie tańcowałyście; śpiewałyśmy pieśni żałobne, a nie płakałyście. 18 przyszedł Jan ani jedząc ani pijąc, a mówią: dyjabelstwo ma. 19 Przyszedł Syn człowieczy jedząc i pijąc, a mówią: Oto człowiek obżerca i pijanica wina, przyjaciel celników i grzeszników; i usprawiedliwiona jest mądrość od synów swoich. 20 począł przymawiać miastom, w których się najwięcej działo cudów jego, że nie pokutowały, mówiąc: 21 Biada tobie Chorazynie! biada tobie Betsaido! bo gdyby się były w Tyrze i w Sydonie te cuda stały, które się w was stały, dawno by były w worze i w popiele pokutowały. 22 powiadam wam: Lżej będzie Tyrowi i Sydonowi w dzień sądny, niżeli wam. 23 A ty Kapernaum! któreś aż do nieba wywyższone, aż do piekła strącone będziesz; bo gdyby się były w Sodomie te cuda działy, które się działy w tobie, zostałaby była aż do dnia dzisiejszego. 24 Nawet powiadam wam: Iż lżej będzie ziemi Sodomskiej w dzień sądny, niżeli tobie. 25 W on czas odpowiadając Jezus, rzekł: Wysławiam cię, Ojcze, Panie nieba i ziemi! żeś te rzeczy zakrył przed mądrymi i roztropnymi, a objawiłeś je niemowlątkom. 26 Zaprawdę, Ojcze! tak się upodobało tobie. 27 Wszystkie rzeczy dane mi są od Ojca mego, i nikt nie zna Syna, tylko Ojciec, ani Ojca kto zna, tylko Syn, a komu by chciał Syn objawić. 28 Pójdźcie do mnie wszyscy, którzyście spracowani i obciążeni, a Ja wam sprawię ; 29 Weźmijcie jarzmo moje na się, a uczcie się ode mnie, żem Ja cichy i pokornego serca; a znajdziecie odpocznienie duszom waszym; 30 Albowiem jarzmo moje wdzięczne jest, a moje lekkie jest.
Ps 121
1 Pieśń stopni. Oczy moje podnoszę na góry, skądby mi pomoc przyszła. 2 Pomoc moja jest od Pana, który stworzył niebo i ziemię. 3 Nie dopuści, aby się zachwiać miała noga twoja; nie drzemieć stróż twój. 4 Oto nie drzemie ani śpi ten, który strzeże Izraela. 5 Pan jest stróżem twoim; Pan jest cieniem twoim po prawej ręce twojej. 6 We dnie słońce nie uderzy na cię, ani miesiąc w nocy. 7 Pan cię strzec będzie od złego; on twojej strzec będzie. 8 Pan strzec będzie wyjścia twego i wejścia twego, odtąd aż na wieki.
Słowniczek archaizmów (37)
- aczkolwiek
- chociaż
- przeto, przetoż
- dlatego
- pierwej
- wcześniej, najpierw
- snać
- może, być może
- bałwan
- bożek, posąg bałwochwalczy
- wszystko, wszystkiego
- cały, każdy
- izali
- czyż? (pytanie retoryczne)
- onego, onegoż
- ten, tamten
- owszem
- przeciwnie; owszem
- żywota
- życie; także: łono, brzuch
- popędliwość
- gniew, porywczość
- zaiste
- naprawdę, zaprawdę
- przywiodę, przywiódł
- przyprowadzę, przyprowadził
- nasienie
- potomstwo
- obliczem
- twarz; „przed obliczem” = w obecności
- jakóba
- Jakub
- niemasz
- nie ma
- wszakże
- jednak, przecież
- albowiem
- ponieważ, bo
- książęta
- przywódca, władca, wódz
- zbawienia
- wybawienie
- nadto
- ponadto
- dziedzictwa
- spadek, własność
- syon
- Syjon (Jerozolima)
- niewiasta
- kobieta
- zawżdy
- zawsze
- obacz
- zobaczyć, spojrzeć
- wżdy
- jednak, mimo to
- iż
- że
- zbawiciel
- ten, który wybawia
- zakon
- Prawo Mojżeszowe (Tora)
- jeźli
- jeśli
- elijasz
- Eliasz
- tedy
- wtedy, zatem
- odpocznienie
- odpoczynek
- brzemię
- ciężar; także: proroctwo
- duszy
- życie, osoba, człowiek
Biblia Gdańska, wyd. 1881, domena publiczna
Rozważanie dnia
Pójdźcie do mnie
Mt 11
W tym rozdziale Jezus zdumiewa tłumy i ostro mówi do miast, które nie nawróciły się mimo cudów. Potem wypowiada jedno z najbardziej znanych zaproszeń: pójdźcie do mnie wszyscy, którzy jesteście spracowani i obciążeni, a Ja was ochłodzę. Weźcie jarzmo moje na siebie i uczcie się ode mnie, bo jestem cichy i pokornego serca. Jarzmo Jezusa jest lekkie, bo On niesie je razem z nami. Nie mówi: spróbuj mocniej, lecz: przyjdź. Dziś wypisz, co cię przytłacza, i usiądź na pięć minut w ciszy. Opowiedz Mu o tym, nie pospieszaj się. Potem zrezygnuj z jednego zobowiązania, które nie jest naprawdę twoje. Nie musisz robić tego perfekcyjnie, wystarczy szczerość i gotowość, a resztę zrobi Bóg swoją łaską.
Modlitwa: Jezu cichy i pokornego serca, przychodzę do Ciebie spracowany. Daj mi odpoczynek i naucz mnie żyć w Twoim jarzmie.
Zaloguj się, aby odhaczać dni.